เขายืนสงบนิ่งไว้อาลัยหน้าภาพถ่ายของผู้ล่วงลับเป็นเวลาหนึ่งนาที ก่อนจะเดินตรงไปหาครอบครัวของผู้เสียชีวิตเก๋อลานจวินเสียใจจนแทบยืนไม่ไหว เธอจึงทำได้เพียงนั่งอยู่บนเก้าอี้ส่วนฟู่เจิ้งหยวนยังพอประคับประคองตัวไหว แต่ก็ต้องอาศัยการจับพนักเก้าอี้ไว้จึงจะพอควบคุมอารมณ์ให้สงบได้“ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ”ซางเลี่ยรุ่ยเดินมาหยุดตรงหน้าพวกเขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำยื่นไปจับมือกับฟู่เจิ้งหยวนเก๋อลานจวินเริ่มส่งเสียงสะอื้นไห้ออกมาอีกครั้งซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยปลอบโยนสองสามคำ ก่อนจะเดินไปจับมือกับสมาชิกในครอบครัวตระกูลฟู่คนอื่น ๆ ทีละคนเวินหร่านในชุดกระโปรงสีดำสนิท ยืนอยู่บริเวณท้ายแถวของเครือญาติตระกูลฟู่เธอสวมชุดเดรสยาวสีดำ รวบผมขึ้นเรียบร้อย และไม่ได้เอ่ยปากใด ๆ ออกมาเลยทั่วทั้งร่างดูเงียบงันและสงบเสงี่ยมเป็นพิเศษซางเลี่ยรุ่ยเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ พร้อมกับยื่นมือข้างหนึ่งออกมาวินาทีที่เวินหร่านเห็นเขา เธอก็ชะงักไปเล็กน้อยคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาด้วย?วันนี้ซางเลี่ยรุ่ยสวมชุดสูทสีดำรุ่นลิมิเต็ดอิดิชันเครื่องหน้าโดดเด่น รูปร่างสูงสง่าให้ความรู้สึกเยือกเย็นและสูงส่งในเวลาเดียวกันเ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
