Ang Inosenteng Maid ni Lord Master의 모든 챕터: 챕터 251 - 챕터 260

Hindi ko pinahalata sa apat na lalaki ang kabang nararamdaman ko, ganoon din si Midenna. Dahan-dahan kaming umaatras patungong kotse habang nanatili ang pagtutok ko ng baril sa apat. May tantya akong pera lang ang kailangan nila. Hindi nila kami kayang patayin. Sana lang talaga tama itong hinala ko."Midenna. 'Pag wala ng pag-asa, gamitin mo sa kanila ang natutunan mo sa ating P.E II..." bulong ko. "Okay, okay..." pagsang-ayon niya saka niya hinigpitan ang pagkakaakbay sa akin. "Wala na kayong matatakasan!" sigaw ng driver. Bwisit. Kung may bala lang 'to, baka kanina ko pa siya inuna. Sa kaniya pa naman ako inis na inis. Kanina pa. "Hep!" tutok ko ng baril sa pinakabata sa kanila nang lalapit na sana siya sa amin. Lihim akong napangisi nang makita ko ang takot sa mata niya. "Jinah," muling bulong sa akin ni Midenna. "Pagbilang ko ng tatlo mamaya, pasok ka na agad sa kotse." Tinanguan ko siya habang nanatili ang tingin ko sa mga lalaki. Mas lalo kong tinutok ang baril sa kanila

"Sama na ako, pinsan!" pahabol ng kaniyang pinsan bago pa kami makalabas sa kotse. Napakunot ako ng noo nang makita kong sa akin siya nakatingin, ang pinsan ni Midenna. "Oo naman, pinsan. Ikaw pa!" nginitian siya ni Midenna.Kahit ayaw ko sa plano ng dalawa, wala na rin akong nagawa nang tuluyan akong nahila ni Midenna palabas ng kotse. Lagpas alas-otso na ng gabi ngayon. Tanging mga ilaw lang na kinalat sa pasilyo ang nagbibigay ng liwanag sa paligid. After buying the entrance tickets, Midenna, his cousin, and I went straight to the freak show, which I found boring. His cousin had been glancing at me ever since we arrived.Piyesta ngayon ng kinaroroonan namin kaya may paperya ang kanilang mayor. Halos lahat nang ginawa nilang segment ay makaluma. A childish entertainment to be exact. Kung sana ay hinatid na nila ako sa bahay, baka kanina pa ako tulog na tulog. May pasok pa naman bukas. Holy great. Tuwang-tuwang nanonood ang magpinsan sa palabas habang ako'y kanina pa nakikipagl

Sabay namin tinungo ang cafeteria. Napili naming umupo sa pinakadulo kung saan malayo sa entrance area. "Ako na..." pigil niya sa kamay ko nang iaabot ko na sana ang pera sa cashier. Tumango ako at binalik ang isang libo sa aking bag. Siguro, napagtanto niyang nagtitipid talaga ako. Mabuti naman. "Pagkatapos nito, ilan subject mo mamaya?" he asked as we finished eating. Magkaharap kaming nakaupo sa aming mesa. "Isa lang. 2:30 off ko." "Okay. Puntahan kita mamaya sa room niyo. 2:00 rin off ko," tugon niya.Tinanguan ko siya saka ako tumayo. I picked up my bag and slung it over my shoulder."Mamaya ulit..." tango ko sa kaniya. Hinatid niya ako hanggang pintuan ng aking room. Napansin ko ang mapanghusgang mga mata ng mga blockmates ko nang nagpaalam na siya sa akin. Tsk. "Good Afternoon. Ituloy ang reporting!" bungad sa amin ng aming professor pagkaupo niya sa kaniyang mesa. Tahimik akong tumingin sa harap kung saan tumayo ang isa sa dean's lister kong kaklase na siyang magpapatu

"Jinah!" Nalipat ang mata ko kay Midenna. Lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat ko. "Are you alright?" may bahid nang pag-alala ang kaniyang matang nakatingin sa akin. "Ye..yeah..." balisa ko siyang tinanguan, hindi mahanap ang tamang salita. Hinila niya ako palapit sa kaniya Saka Ako niyakap nang mahigpit. Namuo ang kahihiyan sa aking katawan nang malingunan ko ang mga kasamahan niya habang yakap-yakap niya ako. Halata sa kanilang mukha ang lubos na pag-aalala. "I-uwi mo na siya, Midenna. Gabi na rin..." seryosong sabi ni Ethan habang nakatingin sa posisyon namin ni Midenna.Seriously, what did I do?**Habang dumadaan ang mga araw, mas lalo kong nararamdaman ang kaba. Ngayon lang ang huling araw ko para pag-aralan ang aking topic. At ang masama pa doon, hindi ko pa natutunan paano magsalita sa harap ng maraming tao. "Kalma, okay? Nandoon naman ang kuya mo. Hindi ka namin papabayaan." Isinandal ko ang likod ko sa pintuan ng kotse nina Midenna, pilit na p

Nagpatuloy ang laro na kami ang nangunguna sa puntos. Midenna is such a fan of kpop. Halos lahat ng patugtog na korean ay agad naman niyang nasasagot. "Grabe! Sobra akong na-enjoy. Sana maulit pa 'to..." masiglang baling niya sa akin pagkapasok namin sa kanilang sasakyan. Inirapan ko na lang siya at hindi na pinansin ang sunod pa niyang sasabihin.Kami ang nanalo sa laro. Hindi na ako tumanggi nang ibigay niya sa akin ang napanalunan naming laptop. Yung cellphone na kasama sa premyo ay pinamigay lang niya sa iba niyang kasamahan. Ayaw ko man aminin sa sarili ko pero talaga ngang nasiyahan ako sa kalagitnaan ng laro. Lalo na nang nagsunod-sunod na ang puntos namin. "Goodluck tomorrow, Jinah. Gusto sana kitang panoorin pero halata namang ayaw mo..." nakasimangot niyang tugon. Magkaharap kaming nakatayo ngayon sa pintuan ng bahay. Kakababa ko lang sa kotse nila nang sundan niya ako dito. "Sige na. Gabing-gabi na. Ingat ka..." saka ko siya tinalikuran. Bukas na ang aming seminar ka