จาซูดึงผ้าของนาลินออกจากกิ่งไม้ ก่อนเดินลุยน้ำกลับขึ้นมาบนฝั่งตลอดทั้งคืนเขากับน้องชายค้นหาตามแม่น้ำโดยไม่มีผู้ใดยอมกลับบ้าน แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นได้เพียงพื้นที่ซึ่งแสงคบไฟส่องถึง พวกเขาก็ยังเรียกชื่อนาลินเป็นระยะ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาเมื่อท้องฟ้าเริ่มสว่าง เลอต้าจึงเดินเข้ามาตรวจผ้าที่อยู่ในมือพี่ชาย“ท่านพบตรงไหน”“กิ่งไม้นั่น”จาซูชี้ไปยังต้นไม้ซึ่งยื่นออกไปกลางน้ำ เลอต้ามองตาม ก่อนเดินเข้าไปดูบริเวณรอบๆ“กิ่งอยู่สูงกว่าระดับน้ำตอนนี้”“แล้วอย่างไร”“เมื่อคืนระดับน้ำคงสูงกว่านี้ ผ้าจึงไปติดอยู่ตรงนั้น หากนาลินติดกับกิ่งไม้ เราคงเห็นร่างของนางอยู่ใกล้กัน”ปาโก้รีบถาม “หมายความว่าพี่นาลินถูกพัดต่อไปหรือ”“น่าจะเป็นเช่นนั้น”มูก้ามองตามกระแสน้ำ “ถ้านางยังอยู่ในน้ำมาทั้งคืน…”“นางต้องขึ้นฝั่งได้แล้ว”จาซูพูดแทรกทันที ไม่ยอมให้น้องชายกล่าวต่อเลอต้าหันมามองพี่ชาย แต่ไม่ได้เถียง“พวกเราต้องค้นลงไปทางปลายน้ำ หากนางติดรากไม้หรือขึ้นฝั่งได้ อาจอยู่ไกลจากตรงนี้มาก”เสียงคนเรียกดังมาจากทางด้านหลัง ชายหลายคนในหมู่บ้านเดินตามริมฝั่งเข้ามา พร้อมหัวหน้าเผ่าและหญิงชราซึ่งถือกระเป๋าสมุนไพรติด
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
