All Chapters of เด็กเลี้ยงคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 2/4]: Chapter 21 - Chapter 30

"มีอะไร?" เควินเงยขึ้นจากเอกสารตรงหน้าหลังจากได้ยินเสียงแปลกประหลาดจากลูกน้อง "เอ่อ.. จากนักสืบของวิลาสินีครับ" อานนท์ตอบแค่นั้น เขาเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานตัวใหญ่แล้วส่งไอแพดไปให้เจ้านายดูเพื่อให้เจ้านายได้จัดการเด็กทุนคนโปรดเอาเอง "วิว.." เสียงทุ้มคำรามเรียกชื่อผู้หญิงในรูปเสียงรอดไรฟัน สายตาคมกริบมองอยู่ที่หน้าจอเขม็ง หญิงสาวในวัยยี่สิบ สวยสะพรั่งในคราบของสาวเต็มตัว เธออยู่ในเสื้อครอปแขนกุดเอวลอยจนหน้าท้องขาวเนียนได้ออกมาอวดความสวยงาม สะดือเล็กสวยสะอาดที่ประดับอยู่บนหน้าท้องทำให้เธอดูเซ็กซี่สุดจะบรรยาย ส่วนท่อนล่างเป็นกระโปรงยีนส์สีดำที่มีความยาวอยู่ที่ครึ่งขาอ่อนอวดความเรียวของท่อนขาขาวเป็นอย่างดี เด็กดีของเขาอยู่ในชุดแบบวัยรุ่นแต่งกันทั่วไป แต่เพราะรูปร่างหน้าตาของเธอนั้นสวยสะดุดตาทำให้ดึงดูดความต้องการทางเพศไม่น้อยเลย ก้อนอกอวบที่ดันเสื้อครอปที่เป็นเอวลอยอยู่แล้ว ยิ่งได้สองเต้าพุ่งดัน ยิ่งทำให้ชายเสื้อถูกดึงรั้งให้สั้นไปกันใหญ่ เรียวขาขาวเนียนน่าลูบไล้ที่พ้นมาจากชายกระโปรงนั้นก็ดึงดูดสายตาเป็นไหน ๆ ขนาดเขาเห็นแค่ในภาพ อวัยวะสืบพันธุ์ยังขยายเหยียดคับเป้ากางเกง ถ้าเห็นตัวจริงจะ

"แป้งร่ำ ฉันอยากกินอีก" วิลาสินีบอกกับเพื่อนเมื่อเครื่องดื่มตรงหน้าหมดแก้วแล้ว ความหอมหวานติดอยู่ที่ริมฝีปากทำให้เธออยากดื่มเครื่องดื่มชนิดนี้อีก "สี่แก้วแล้วนะแก พอก่อนแล้วค่อยสั่งใหม่" แป้งร่ำเอ่ยห้าม แม้เครื่องดื่มที่เธอสั่งให้เพื่อนจะมีแอลกอฮอล์ผสมเจือจาง แต่ดื่มไปเรื่อย ๆ ก็ทำให้มึนเมาได้เช่นกัน ดูได้จากตอนนี้ที่นัยน์ตาของวิลาสินีได้กลายเป็นหวานเยิ้มไปแล้ว "สี่แก้วแต่แก้วมันเล็ก ดื่มแป๊บเดียวก็หมดแล้ว" วิลาสินีบ่นอุบที่เพื่อนไม่ยอมตามใจ เธอจึงจะสั่งดื่มเองโดยการชะเง้อมองหาพนักงานเสิร์ฟ แต่แล้ววิลาสินีก็ต้องตัวชาวาบ อ้าปากค้างนั่งนิ่งไม่ไหวติงเมื่อเห็นผู้มีพระคุณเดินตรงเข้ามา สายตาคมกริบมีแววตำหนิทำให้เธอรู้สึกกลัวเขาขึ้นมาฉับพลัน เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างกัน "เด็กเกเร" เควินเดินเข้าประชิดตัวแล้วคำรามเสียงทุ้มว่าให้หญิงสาว "คุณเควิน.." วิลาสินีครางเรียกชื่อคนตัวโตเสียงเบา จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีก้อนกลมวิ่งตีตื้นขึ้นมาในลำคอ เธอจึงพยายามกลืนน้ำลายเพื่อดันก้อนนั้นให้ลงไปอย่างยากลำบาก อึก.. "กลับ!" เควินออกคำสั่งน้ำเสียงดุดัน มือแกร่งเอื้อมไปจับต้นแขนนุ่มดึงให้เธอลุกขึ้น แต่ว่าเข

"คุณจะลงโทษหยะ..ยังไง?" วิลาสินีถามเสียงติดขัด พยายามชวนคุยขณะที่ในหัวกำลังหาทางเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ "ผมจะหยุดให้ทุน" เควินตอบเสียงรอดไรฟันเมื่อไม่สามารถสะกดกลั้นอารมณ์กำหนัดตัวเองได้อีกต่อไป มือหนาข้างที่ว่างเร่งปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเนื้อดีของตนอย่างเร่งรีบโดยที่อีกมือจับข้อแขนนุ่มไม่ปล่อยแม้ว่าคนตัวเล็กจะพยายามบิดออก "งะ..งั้นคุณจะหยุดให้ทุนหนูเหรอ?" วิลาสินีเริ่มเห็นหนทางความปลอดภัยของร่างกายตัวเองแล้ว แต่แล้ว คำพูดต่อมาของเขาก็ทำให้เธอใจดวงน้อยหล่นวูบ "สำหรับเด็กทุนคนอื่นน่ะใช่ แต่เธอน่ะผมจะลงโทษวิธีอื่น ขึ้นไป!" พูดจบเควินก็ใช้ประโยชน์ของมวลกล้ามเนื้อแข็งแรงที่ได้มาจากการออกกำลังกายเป็นประจำ เหวี่ยงคนร่างเล็กอกโตให้ขึ้นบนที่นอนนุ่มง่ายดายราวกับเธอเป็นกระสอบนุ่น "ว้าย!" เสียงเล็กร้องอุทานเสียงดังลั่นห้องที่เธอโดนคนตัวโตเหวี่ยงขึ้นเตียง เท้าเล็กรีบยันกระเถิบถอยหลังหนีอันตรายจากคนตรงหน้าที่เขาได้ถอดเสื้อออกจากตัวไปแล้วและเขาก็ปลดเข็มขัดก่อนจะถอดกางเกงสแลกส์เนื้อดีออก เหลือไว้แค่กางเกงในที่มีอวัยวะความเป็นชายพาดเป็นลำอยู่ที่หน้าท้องแกร่ง "ผมเลี้ยงเธอด

"คุ..คุณ อย่า.." วิลาสินีร้องห้ามเสียงสั่น พยายามจะดึงชายกระโปรงลงปิดโหนกนูนเมื่อได้ยินเสียงหายใจหืดหาดจากเขา แต่เธอไม่ทันจะทำได้สำเร็จก็ได้ยินเสียงเนื้อผ้าขาดพร้อมกับเจ็บแสบที่สะโพกอิ่มเนื่องจากโดนเนื้อผ้าเสียดสี คนหยาบโลนได้ฉีกตะเข็บกางเกงในของเธอจนขาดวิ่นออกจากกันไปข้างหนึ่ง เหลืออีกข้างที่ยังคงติดอยู่บนสะโพก แต่แค่นั้นเธอก็รู้สึกเย็นวูบที่จุดความสาวแล้ว "ไม่นะ!" วิลาสินีอุทาน มือน้อยได้เคลื่อนมาปิดสิ่งสงวนอัตโนมัติ สองเท้ายันที่นอนส่งตัวเองขึ้นเพื่อจะป้องกันอันตรายให้จุดความสาว แต่ก็โดนสองมือแกร่งจับต้นขากดตรึงไว้เสียก่อน หมดปัญญาที่แรงหญิงจะสู้กับแรงชายฉกรรจ์ เธอจึงได้นอนแยกขาอวดความโหนกนูนอยู่อย่างนั้น "เอามือออก" เควินสั่งเสียงแหบพร่า ดวงตาคมจ้องมองที่เนินเนื้อไม่วางตา ตั้งแต่ที่เขาเปลื้องผ้าให้เธอเปิดเผยความสวยงามทีละจุด ลมหายใจของเขาสะดุดครั้งที่เท่าไรก็ไม่อาจนับได้ และครั้งนี้เป็นครั้งที่เขาตื่นเต้นที่สุดเลยก็ว่าได้ ใจแกร่งเต้นโครมครามพร้อมกับความปวดหนึบที่อวัยวะกลางกาย และนั่นทำให้เขาอดทนต่อสิ่งยั่วยวนตรงหน้าได้อีกต่อไป สองมือหนาปล่อยต้นขานุ่มแล้วรีบหันมาถอดกางเกงในบนตัว

"อ่า โคตรเสียว.." เสียงทุ้มครางกระเส่า ใบหน้าหล่อของเควินเงยขึ้นตอนที่กำลังดื่มด่ำกับความเสียวกระสันที่ได้มาจากร่องเนื้ออุ่น เด็กดีของเขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าเธอรัดรึงจนเขาแทบจะขาดคาร่องแคบนี้เสียให้ได้ เควินเท้าแขนคร่อมร่างเล็ก ดันลำตัวขึ้นก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสาวลำอวบเข้าออกเนิบนาบแต่หนักเน้น ก้มลงไปมองก็เห็นลำเนื้อของตนเคลือบของเหลวสีแดง และนั่นก็เหมือนกับมาปลุกอารมณ์ดิบของเขาให้ผุดขึ้นมา สะโพกแกร่งจึงได้เพิ่มแรงสาดเข้าใส่ร่างนุ่มบอบบาง เสียงเนื้อเปียกกระทบกันดังบับ ๆ เป็นเหมือนกับดนตรีประกอบกิจกรรมกระสันซ่าน ให้เขาได้สูบเอาความสุขเสียวจากเด็กดีของเขาด้วยความรื่นเริงสุขใจ "จุก หนูจุก.." วิลาสินีพูดเสียงเบาหวิว สติเธอล่องลอยคล้ายจะเป็นลมเมื่อโดนเขาอัดความใหญ่โตเข้าใส่รุนแรงหนักเน้นซ้ำ ๆ สองมือร่วงลงไปวางราบอยู่บนที่นอนแสดงให้เห็นว่าเธอสิ้นเรี่ยวแรง ทุกครั้งที่ปลายมนวิ่งเข้ามากระทุ้งโดนผนังมดลูก เหมือนกับว่าแรงกายของเธอโดนเขาสูบพลังออกไปด้วย"โทษทีแต่ฉันเบาไม่ได้" คำขอโทษที่ไม่เหมือนการขอโทษจากใจจริง เพราะหลังจากนั้นคนที่เคยใจดีก็เร่งจังหวะสะโพกถาโถมเข้าใส่กายของเธอเร็วรัว ร่างกายเธอ