Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

มัธยมศึกษาปีที่ 5 เทอมสองเวลาผ่านไปแล้วหนึ่งปีครึ่งที่เก็บดาวย้ายมาเรียนโรงเรียนสาธิตเจเนซิส ความตั้งใจแรกคือมาอยู่ใกล้สีน้ำเพื่อนสนิทข้างบ้าน แต่สิ่งที่วาดฝันไว้มันก็พังทลายลงไม่เป็นท่า เมื่อเธอรู้ว่าเขามีแฟน..เธอเริ่มห่างเหินกับเขา จากที่เมื่อก่อนคุยกันทุกวันก็นาน ๆคุยกันที มีเจอหน้ากันบ้างที่โรงเรียน ก็แค่ทักทายแล้วแยกย้าย ถึงจะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีเดียวกันก็ไม่ได้แปลว่าจะเจอหน้ากันทุกวันได้หรอก แล้วยิ่งอยู่กันคนละห้องคนละตึกด้วย.. เธอเรียนสายศิลป์ภาษา เขาเรียนสายวิทย์คณิตแล้วที่เคยบอกว่าจะมาโรงเรียนพร้อมกัน กลับบ้านด้วยกันเธอก็ขอให้คุณลุงขับรถมาคอยไปส่งมารับ คนเป็นแม่อย่างนรินดาก็รู้สึกว่าเด็กสองคนดูไม่ค่อยสนิทกันเหมือนเดิม ทั้งที่ปกติปิดเทอมจะต้องนัดไปเที่ยวเล่นกันตลอด17:45 PMสวนรื่นรมย์ส่วนกลางหมู่บ้าน 🪴เก็บดาวออกมานั่งเล่นหลังจากกลับจากเรียนโดยให้คนขับรถแวะส่งเธอทิ้งไว้ เดี๋ยวเธอจะเดินกลับบ้านเอง วันนี้มีเรื่องให้เธอคิดเยอะเลย อีกอย่างคือสีน้ำนัดเธอมาคุยที่ประจำของพวกเรา ซึ่งเธอยังไม่รู้เลยว่าเขาจะคุยเรื่องอะไร หรือจะสงสัยที่เธอทำตัวห่างเหิน หวังว่าสีน้ำจะยังจับไม่ไ

เก็บดาวรวบรวมความกล้าเดินมุ่งหน้าตรงไปหาสีน้ำ ทุกการขยับเท้าก้าวเดินของเธอมีภาพสะท้อนเรื่องราวของสองเราที่ผ่านมา ตั้งแต่วันแรกที่พบหน้ากัน น้ำเสียงที่เขาเอ่ยทักเธออย่างอ่อนโยนรวมถึงการกระทำที่ใส่ใจในความรู้สึกเปิดใจอ่านมังงะการ์ตูนต่อสู้ ดูอนิเมะปีศาจก็เพราะเขา วันที่เธอป่วยหนักจนเข้าโรงพยาบาลก็มีเขาแวะมาหาทุกวัน ตอนเธอหัดว่ายน้ำเล่นสเกตบอร์ดครั้งแรกก็มีสีน้ำเป็นคนสอน เธออยากไปเที่ยวไหนเขาก็มักจะพาไป ขนาดช่วงที่เธอพยายามตีตัวออกห่างเขาก็จะคอยทักมาถามตลอดเธอมองไม่ออกเลยถ้าวันหนึ่งไม่มีเขาแล้วชีวิตเธอมันจะเป็นยังไง เธอทนปิดบังความรู้สึกมาตลอดหลายปีที่อยู่ใกล้เขา เวลาที่สบตากันต้องทำเหมือนไม่สนใจทั้งที่หัวเธอกำลังบอกรักเขา มันเป็นอะไรที่ฝืนความรู้สึกเธอมากเลยเพราะเธอไม่สามารถบอกเขาได้ แต่วันนี้เก็บดาวตัดสินใจแล้วว่าจะสารภาพรักกับสีน้ำ‘เราชอบแกนะสีน้ำ’“พี่สีน้ำคะ!”กึก!เก็บดาวหยุดก้าวเดินต่อเมื่อมีรุ่นน้องผู้หญิงเดินเข้ามาแทรกก่อนเธอจะเดินไปถึงเขา ซึ่งเหลือไม่ถึงสิบก้าวก็จะไปถึงสีน้ำที่ยืนยิ้มรอเธอ แล้วคำพูดของรุ่นน้องผู้หญิงม.5 ก็ทำเอาเก็บดาวรู้สึกเจ็บแปล๊บที่หัวใจขึ้นมา“อรไ

ครั้งแรกว่าเจ็บแล้วครั้งที่สองเจ็บมากกว่าหลายเท่าเลยนะ ถ้ามีครั้งที่สามเตรียมไว้อาลัยให้ใจที่แตกสลายได้เลย ขอร้องเถอะอย่าให้มีครั้งที่สามเลยนะ.. ทำไมจังหวะเวลาไม่เคยเข้าข้างเธอบ้างเลย แอบรักเพื่อนก็ทรมานใจอยู่ แล้วกว่าจะรวบรวมความกล้าเพื่อไปสารภาพรักกับเขาได้เธอใช้เวลาตั้งหลายปี“มึงเกิดอะไรขึ้น เล่าให้ฟังไหวไหม” แก้มใสหย่อนตัวนั่งลงข้าง ๆ ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ว่าเพื่อนไปเจอะไรมา หรือว่าโดนปฏิเสธเหรอ? คือเธอไม่ได้เดินไปด้วยยืนรอรับของถ่ายรูปกับแฟนน่ะ..ข้างหอประชุมมีโต๊ะหินอ่อนเรียงรายสำหรับนั่งเล่น แต่ตอนนี้เก็บดาวใช้เป็นพื้นที่พักใจ“กูจะเดินไปบอกชอบสีน้ำ แต่มีรุ่นน้องเดินมาตัดหน้าเข้าไปบอกชอบแล้วก็ขอเขาคบ แงงง” หันตัวไปกอดร้องไห้ใส่ไหล่เพื่อนสนิท“..” แก้มใสอ้าปากค้างเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนสนิทเล่า เป็นเธอก็อยู่ไม่ไหวเหมือนกัน ตบหลังปลอบใจ“แล้วเขาก็ตกลงคบกับน้องคนนั้นเหรอ..”“ไม่รู้อะ กูวิ่งออกมาก่อน” เงยหน้ามาพูดทั้งน้ำตา ทำเอาแก้มใสที่ได้ยินเหม่อลอยเลย“เอ้ากูก็คิดว่าสีน้ำตกลง แล้วมึงจะมาร้องไห้ทำไมเนี่ย!!” อยากจะตีเรียกสติเพื่อนจริง ๆ เลย“ก็น้องพูดว่าคุยกันมาสักพักด้ว

Genesis School 🏫 (โรงเรียนสาธิตเจเนซิส)เก็บดาวเดินมาส่งแก้มใสด้านหน้าโรงเรียนวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอเพื่อนซี้คนนี้ สัปดาห์หน้าแก้มใสต้องเดินทางไปเรียนต่อที่ประเทศแคนาดา หลังเรียนจบปริญญาตรีแล้วแก้มใสบอกว่าอาจจะเรียนต่อปริญญาโทที่นั่นเลยด้วย คงไม่ค่อยได้กลับมาประเทศไทย สองสาวอ้าแขนแล้วยืนกอดลากันครั้งสุดท้าย เพราะว่าสัปดาห์หน้าเก็บดาวต้องไปสอบประเมินความสามารถสำหรับยื่นเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเจเนซิสที่มีสอบแค่วันเดียวของคณะที่เธอสนใจอยากเรียนด้วย“โชคดีนะมึงถ่ายรูปมาอวดได้ตลอดเลยนะ ถ้าว่างอาจจะขอคุณแม่ไปหานะ”“ได้เลยค่ะคนสวย ไว้เจอกันนะมึง”“แล้วก็ขอให้มึงสมหวังเรื่องสีน้ำนะ มันต้องมีจังหวะเวลาของมึง กูเป็นกำลังใจให้เสมอนะ มีอะไรก็ส่งข้อความมาได้ตลอด24ชั่วโมงเลยค่ะ”“โอเค ไปเถอะแฟนมึงรออยู่”“บ๊ายบาย รักมึงมากเลยนะเก็บดาวยัยเพื่อนตัวเล็กแต่ใจไม่เล็กเนี่ย” แก้มใสดึงเก็บดาวมากอดอีกครั้งสงสารเพื่อนที่ไม่สมหวังในความรัก ได้เวลาโบกมือลากันจริง ๆ แล้วแก้มใสก้าวเท้าขึ้นรถยนต์แฟน“เก็บดาว!” จังหวะที่เธอกำลังจะหันหลังเดินเข้าโรงเรียนก็มีเสียงเรียกจากถนนฝั่งตรงข้าม เมื่อเธอหันไปก็เห็น

สนามบินSW 🛫บรื้นนนน!!!!เมื่อเสียงคำรามต่ำๆ ของเครื่องยนต์ระดับไฮเอนด์เริ่มดังขึ้นจากทางลาดเข้าอาคารสนามบินSW ดึงดูดความสนใจของผู้โดยสารพนักงานในบริเวณนั้นอย่างมาก ทุกสายตาหันมามองรถซูเปอร์คาร์ทั้งสี่คันสี่รุ่นที่ไม่ซ้ำกัน“รถใครน่ะ”“อยากเห็นเจ้าของเลย”“ต้องถ่ายลงTiktokแล้วล่ะ”“พวกนักธุรกิจหรือเปล่า”“ลูกหลานตระกูลไฮโซแน่นอน”รถซูเปอร์คาร์คันแรกเป็นของสีน้ำยี่ห้อ Ferrari SF90 Stradale สีแดงเงาวับดังเปลวไฟที่พร้อมแผดเผา ตามด้วยรถของภูเมฆยี่ห้อ Lamborghini Aventador SVJ สีดำเข้มสนิทดูดุดันเสริมด้วยคาร์บอนไฟเบอร์ คันที่สามของคู่แฝดโปรดปรานปลาบปลื้มยี่ห้อ McLaren 720S สีฟ้าอ่อน เย็นตาแต่เครื่องแรงดังกระหึ่ม และปิดท้ายด้วยรถของคู่แฝดตะวันขอบฟ้ายี่ห้อ Porsche 911 GT3 RS สีขาวสะอาดตา ดูสุขุมนิ่งเหมือนกับนิสัยคนขับรถทั้งสี่คันเคลื่อนตัวเข้าสู่โซนจอดรถVIPของสนามบิน คันแรกชะลอเบรกเบา ๆ ก่อนเลี้ยวเข้าช่องจอดระยะที่ใกล้สุด อีกสามคันตามเข้าไปที่ช่องจอดถัดไปอย่างมีระยะเว้นว่างไว้เท่ากันเป๊ะราวกับผ่านการฝึกซ้อมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริงที่ว่าพวกเด็กหนุ่มทั้งหกคนฝึก