All Chapters of นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก: Chapter 61 - Chapter 70

ช่วงสายของวันเดียวกัน บรรยากาศหน้าร้านค้าธัญพืชสกุลโจวยังคงเต็มไปด้วยผู้คนและพ่อค้าคนกลางที่แห่แหนกันมาสั่งซื้อสินค้าในปริมาณมากตามกลยุทธ์ลดแลกแจกแถมที่กำลังเป็นที่เลื่องลือไปทั่วเมืองท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายและเสียงจอแจของผู้คน ร่างสูงโปร่งของหลินอวี่เฉียง บัณฑิตหนุ่มวัยยี่สิบสามปีที่มีใบหน้าเคร่งเครียด ได้ก้าวปะปนเข้ามาในตัวร้าน ดวงตากวาดมองความสำเร็จและความคึกคักรอบตัวด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มและสงสัยบางอย่างในอกในจังหวะนั้นเอง สวี่เยว่หรานซึ่งกำลังยืนตรวจสอบบัญชีอยู่ใกล้กับชั้นวางสินค้า ก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นอดีตสามีในภารกิจแรกอย่างไม่คาดฝัน ทันทีที่เห็นใบหน้าของหลินอวี่เฉียง หัวใจของนางเต้นแรง ความทรงจำอันเจ็บปวดยามที่นางคือไป๋ซูหนิงผุดขึ้นมาในหัว มือเรียวที่ถือสมุดบัญชีอยู่เผลอกำเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธแค้นและชิงชังที่ฝังลึกทว่าด้วยความเยือกเย็นและสติปัญญาที่ผ่านโลกมามาก สวี่เยว่หรานรีบดึงสติกลับมา นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อควบคุมสีหน้าไม่ให้แสดงพิรุธใดๆ ออกมา ก่อนจะแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นและทำเป็นไม่รู้จักเขาผู้นี้เลยแม้แต่น้อย“ฟู่หลิง ข้าจะเข้าไปรอข้างในห้องด้านหลัง เจ้าคอยดูควา

หลังจากรถม้าประจำจวนโหวเคลื่อนตัวกลับมาถึงจวน สวี่เยว่หรานก็ก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสงบเรียบร้อย นางมุ่งหน้าไปยังห้องครัวประจำเรือนรอง สามีในนามของนางกำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านตำรา นางเองจึงขอแวะมาดูความเรียบร้อยเรื่องอาหารการกินกับเสิ่นชิงหรูผู้เป็นแม่สามีเสียหน่อยเมื่อก้าวเข้ามาถึงห้องครัว กลิ่นหอมกรุ่นของขนมเปี๊ยะอบใหม่ก็โชยมาแตะจมูก เสิ่นอี๋เหนียงหันมาเห็นลูกสะใภ้พอดี ใบหน้าอิ่มเอิบไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น“เยว่หราน กลับมาแล้วหรือลูก เหนื่อยจากการไปตรวจร้านมาทั้งวันเลยสิ มานี่ก่อน มาดูขนมที่แม่เพิ่งให้คนอบเสร็จเสียหน่อย” อนุเสิ่นเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แล้วผายมือไปที่จานขนมอบสวี่เยว่หรานคลี่ยิ้มบางๆ เดินเข้าไปประคองแม่สามีอย่างสนิทสนม“ไม่เหนื่อยเลยเจ้าค่ะท่านแม่ ทุกอย่างที่ร้านเรียบร้อยดีมากเจ้าค่ะ” นางกล่าวพลางมองสำรวจสำรับขนมที่วางอยู่บนโต๊ะเสิ่นชิงหรูพยักหน้ารับด้วยความพอใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าบุตรชายของนางน่าจะกำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องหนังสือ นางจึงเอ่ยขึ้น “จริงสิ เจ้าเอาขนมและน้ำชาเหล่านี้ไปให้อวิ๋นเฟิ

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องกระทบผืนหลังคาจวนโหว บรรยากาศในยามเช้าตรู่เต็มไปด้วยความสดชื่นและมีชีวิตชีวา บริเวณหน้าประตูปรากฏร่างของเสิ่นอี๋เหนียงกำลังยืนส่งบุตรชายและลูกสะใภ้ขึ้นรถม้าประจำจวนด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขและแววตาที่อิ่มเอมใจนี่เป็นวันที่สามติดต่อกันแล้วที่บุตรชายจอมสำมะเลเทเมาของนางไม่ออกนอกลู่นอกทาง ไม่ยอมก้าวเท้าออกจากจวนไปเที่ยวเล่นสำมะเลเทเมาที่ไหนเลยสักครั้ง ผิดวิสัยจากอดีตที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง และในวันนี้ทั้งสองคนยังมีกำหนดการเดินทางไปเลือกซื้อเครื่องเขียนชุดใหม่ที่ย่านการค้า พร้อมทั้งตรวจตราร้านค้าธัญพืชพร้อมกันเป็นครั้งแรก“เดินทางปลอดภัยนะลูก ตั้งใจทำงานล่ะ” เสิ่นอี๋เหนียงเอ่ยพลางโบกมือลาด้วยความเอ็นดู เมื่อม่านรถม้าปิดลงและยานพาหนะเคลื่อนตัวออกไปพ้นประตูจวน นางก็ยังคงยืนมองตามด้วยความรู้สึกตื้นตันใจในจังหวะนั้นเอง สาวใช้คนสนิทของเรือนใหญ่ก็เดินตรงเข้ามาโค้งคำนับด้วยความนอบน้อม “เรียนอี๋เหนียง โจวฮูหยินมีคำสั่งให้เชิญท่านไปพบที่เรือนหลักเจ้าค่ะ”เสิ่นชิงหรูชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ นางไม่ค่อยได้ถูกเรียกตัวไปพ

ภายในห้องรับรองชั้นสอง สวี่เยว่หรานกำลังนั่งอธิบายหลักการบริหารจัดการและการค้าขายให้โจวอวิ๋นเฟิงฟังอย่างตั้งใจ บนโต๊ะไม้มีแผ่นกระดาษจดบันทึกแผนผังลูกค้าวางเรียงรายอยู่หลายแผ่น“การค้าขายไม่ได้มีแค่การซื้อมาขายไปเพื่อกินกำไรส่วนต่างเท่านั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือการทำความเข้าใจ ความต้องการที่แท้จริงของผู้ซื้อ และการสร้างกลยุทธ์ดึงดูดใจ ยกตัวอย่างเช่น เหตุใดคนถึงยอมจ่ายเพื่อซื้อธัญพืชจากร้านเรา นั่นเพราะพวกเขามั่นใจในคุณภาพ และรู้สึกว่าได้รับความคุ้มค่ากลับคืนมาผ่านกลยุทธ์ที่เราจัดขึ้นอย่างไรเล่า” สวี่เยว่หรานเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานและแววตาจริงจังโจวอวิ๋นเฟิงนั่งเท้าคางฟังภรรยาในนามอธิบายทีละขั้นตอน ดวงตาคมกริบมองสำรวจแผนผังและแนวคิดแปลกใหม่เหล่านั้นด้วยความทึ่ง ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย เพราะแม้เขาจะเคยผ่านการอ่านการค้ามาบ้างตามที่นางจัดไว้ให้ แต่หลักการวิเคราะห์ตลาดพฤติกรรมผู้บริโภคที่นางกำลังพูดถึงนี้ กลับเป็นสิ่งที่ลึกซึ้งและไม่เคยปรากฏอยู่ในตำราโบราณเล่มไหนเลยแม้แต่น้อย“แปลกจริง ตำราการค้าที่ข้าเคยอ่านมาทั้งหมด ล้วนมีแต

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วจนครบหนึ่งเดือนเต็ม บรรยากาศภายในเรือนรองของจวนโหวมีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ตลอดระยะเวลาสามสิบวันที่ผ่านมา โจวอวิ๋นเฟิงได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นถึงความตั้งใจจริง เขาใช้เวลาทั้งหมดไปกับการศึกษาตำราการค้าและการบริหารตามตารางเวลาที่สวี่เยว่หรานวางแผนให้อย่างเคร่งครัดโดยไม่มีข้อแม้ อีกทั้งยังเดินทางไปช่วยดูแลกิจการที่ร้านค้าธัญพืชอย่างสม่ำเสมอ จนทำให้ร้านค้าของสกุลโจวเติบโตอย่างก้าวกระโดด ยอดขายพุ่งทะยานและทำกำไรสูงเป็นประวัติการณ์ สร้างความมั่งคั่งและชื่อเสียงเกียรติคุณให้แก่ตระกูลโหวเป็นอย่างมากในเช้าวันหนึ่ง โจวเหยียนซีก็ได้ออกคำสั่งให้บ่าวไพร่ไปเชิญสมาชิกทุกคนในครอบครัว ทั้งจากเรือนใหญ่และเรือนรอง มารวมตัวกันพร้อมหน้ากันที่ห้องโถงใหญ่ของจวน เพื่อเปิดการประชุมครอบครัวครั้งสำคัญภายในห้องโถงใหญ่ สมาชิกทุกคนนั่งประจำที่ด้วยความสงสัยระคนตื่นเต้น ท่านโหวประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานตัวใหญ่ สีหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความอิ่มเอิบและรอยยิ้มจางๆ ข้างกายคือหลี่เหลียนฮวาซึ่งส่งยิ้มอ่อนโยนมาทางเรือนรองเมื่อทุกคนพร้อมหน้า ท่านโหวจึงกวาดสายต