Alle Kapitel von แพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา: Kapitel 61 – Kapitel 70

ตอนที่ 62 หีบยาที่ปิดผนึกสองชั้นหลังออกจากตลาดหยกโอสถในวันก่อน หลี่เซวียนอิงไม่ได้รีบกลับโรงหมอทันทีนางใช้เวลาที่เหลือเดินวนรอบตรอกยาด้านนอกอีกสองรอบ จดจำตำแหน่งร้านใหญ่ ร้านเล็ก เส้นทางที่เกวียนขนของผ่าน รวมถึงเวลาที่คนงานเปลี่ยนกะเฝ้าโกดังของแต่ละฝั่งการดูสมุนไพรเพียงผิวเผินไม่พอถ้าคนพวกนั้นกล้าบิดเบือนทั้งตลาดยา แปลว่าพวกเขาไม่ได้อาศัยโชค แต่กำลังทำสิ่งนี้อย่างเป็นระบบเมื่อกลับถึงโรงหมอเล็กในตรอกซีหลิน ฟ้าก็ใกล้มืดแล้วอาเยว่กำลังนั่งบดผงยาอยู่ใต้ชายคา พอเห็นนางเข้ามาก็รีบวางครกหินลง"คุณหนู วันนี้ไปทั้งวัน ได้อะไรกลับมาบ้างหรือไม่เจ้าคะ"เซวียนอิงวางห่อชะเอมจากร้านหย่งเหอลงบนโต๊ะไม้"ได้มากกว่าที่คิด"อาเยว่ชะโงกหน้ามอง"สมุนไพรหรือเจ้าคะ""ทั้งสมุนไพร ทั้งเส้นทางคน ทั้งรอยมือที่พยายามซ่อน"อาเยว่ฟังแล้วงงอยู่บ้าง แต่คุ้นชินกับวิธีพูดของเซวียนอิงมาระยะหนึ่ง จึงไม่ถามแทรกเซวียนอิงหยิบชะเอมในห่อออกมาให้ดู"นี่คือของดี"จากนั้นนางหยิบชะเอมอีกกำหนึ่งจากลิ้นชักยา ซึ่งเป็นของที่ซื้อจากร้านมีตราสมาคมเมื่อสองวันก่อนมาวางเทียบกันสีต่างกันเพียงเล็กน้อยกลิ่นต่างกันเพียงบางเบาถ้าไม่ร

ตอนที่ 64 คนงานย้อมรากสมุนไพรหลังฝนตกต่อเนื่องมาสองวัน ตรอกซีหลินในยามเช้าก็เต็มไปด้วยกลิ่นดินเปียกและไอน้ำเย็นจาง ๆหลี่เซวียนอิงเปิดประตูโรงหมอแต่เช้าตามปกติ อาเยว่เพิ่งยกถังน้ำอุ่นเข้ามาวางข้างเตา ตรงชั้นวางยาด้านในยังคงมีสมุดบันทึกรายชื่อตราหีบยาและเส้นทางเกวียนซ่อนอยู่ใต้กล่องตำรับเก่าตั้งแต่หมอฉู่เหวินซานมาเยือนเมื่อวาน บรรยากาศรอบโรงหมอก็เงียบผิดปกติความเงียบนั้นไม่ใช่ความสงบแต่มันเหมือนผิวน้ำที่เรียบเกินไป ก่อนจะมีของหนักบางอย่างจมลงจากข้างใต้เซวียนอิงกำลังจัดเข็มเงินเข้าซองผ้า ก็ได้ยินเสียงคนทะเลาะกันจากหัวตรอกเสียงสตรีวัยกลางคนดังลั่นปนเสียงหอบของผู้ชายอีกคนหนึ่ง"ข้าบอกแล้วว่าเขาใกล้ตายแล้ว เจ้ายังจะโยนเขาไว้ข้างถนนอีกหรือ""แล้วจะให้ข้าทำอย่างไร เขาไอเป็นเลือดทั้งคืน บ้านข้าก็มีเด็กเล็ก"อาเยว่ชะงักก่อนรีบมองหน้าเซวียนอิงเพียงอึดใจเดียว เงาคนสองคนก็โผล่พ้นมุมตรอกเข้ามาหญิงชาวบ้านวัยราวสี่สิบปีคนหนึ่งกำลังประคองชายร่างผอมโซที่แทบหมดสติ เสื้อของเขาเก่าชื้นและเปรอะฝุ่น ใบหน้าซูบซีดจนเห็นโหนกแก้มชัด ริมฝีปากมีคราบเลือดแห้งติดอยู่เขาไอขึ้นมาอีกครั้งทันทีที่ถึงหน้าประตู

ตอนที่ 66 ร้านยาที่ไม่ควรปิดเช้าวันนั้นท้องฟ้าเหนือเมืองใหญ่ปกคลุมด้วยเมฆสีหม่นตั้งแต่ยังไม่พ้นยามเฉินลมต้นฤดูพัดผ่านตรอกซีหลินอย่างเย็นแห้ง พาเอากลิ่นน้ำต้มสมุนไพรในโรงหมอหลี่เซวียนอิงลอยออกไปปะปนกับกลิ่นควันจากครัวเรือนรอบข้างเจิ้งเฉวียนยังพักอยู่ในห้องเก็บฟืนด้านหลัง อาการไอเป็นเลือดลดลงแล้ว แต่หน้าอกยังมีเสียงครืดเบา ๆ ทุกครั้งที่หายใจลึก เซวียนอิงเพิ่งตรวจชีพจรและเปลี่ยนตำรับยาให้เขาเสร็จ อาเยว่จึงพาเขาเอนตัวพักต่อหน้าห้องตรวจยังเงียบ ไม่มีคนไข้รายแรกเข้ามาแต่ความเงียบนั้นกลับทำให้เซวียนอิงรู้สึกได้ว่า วันนี้คงมีเรื่องบางอย่างมาถึงเร็วกว่าปกตินางกำลังคัดตัวอย่างหวงฉีกับชะเอมที่จ้าวเยี่ยนส่งมาเมื่อคืน แยกใส่ถุงผ้าใบเล็ก เขียนสัญลักษณ์กำกับด้วยพู่กันสีดำอย่างละเอียดของแท้ของน่าสงสัยของที่มีฝุ่นย้อมค้างของที่มีรอยรมควันหนักนางทำทุกอย่างเป็นระเบียบจนคล้ายเตรียมตำรับยา แต่ในความจริง นี่ไม่ใช่ตำรับรักษาคนมันคือการจัดระเบียบความจริง เพื่อไม่ให้ศัตรูใช้ความโกลาหลกลบเกลื่อนอีกต่อไปทันใดนั้น เสียงเคาะประตูสั้น ๆ ดังขึ้นสองครั้งอาเยว่เดินไปเปิด แล้วก็ถอยหลีกทันทีผู้ที่ก้าวเข้

ตอนที่ 68 ข่าวลือที่เริ่มสวนกลับหลังคดีเด็กชายชักเกร็งผ่านไปได้เพียงสองวัน เมืองใหญ่ที่เคยซ่อนความเน่าเสียของตลาดยาไว้ใต้ป้ายไม้ขัดเงาและคำโฆษณาหอมหวาน ก็เริ่มมีคลื่นบางอย่างไหวอยู่ใต้ผิวน้ำอย่างชัดเจนขึ้นคนในตรอกช่างตีเหล็กพูดกันปากต่อปากว่า ยาบำรุงจากร้านใหญ่ทำให้เด็กเกือบเอาชีวิตไม่รอดคนในตลาดหยกโอสถเริ่มกระซิบถามกันว่า ร้านใดรับของจากโกดังเหนือคนที่เคยซื้อโอสถแบบไม่คิดมาก บัดนี้เริ่มยกเม็ดยา ดมกลิ่น ดูสี และถามชื่อร้านก่อนจ่ายเงินทั้งหมดนี้ยังไม่ถึงขั้นกลายเป็นพายุแต่มันมากพอจะทำให้คนที่เคยนั่งอย่างมั่นคงอยู่บนยอดหอสมาคมหมอเริ่มรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนและเมื่อคนเหล่านั้นรู้สึกถึงแรงสั่น พวกเขาก็ลงมือสวนกลับอย่างรวดเร็วตามวิธีที่ชำนาญที่สุดไม่ใช่ด้วยมีดไม่ใช่ด้วยคนมาทุบโรงหมอแต่ด้วยสิ่งที่นุ่มกว่า คมกว่า และแพร่ไวกว่าควันไฟข่าวลือเช้าวันนั้น หลี่เซวียนอิงเพิ่งตรวจไข้ให้หญิงตั้งครรภ์รายหนึ่งเสร็จ อาเยว่ก็รีบเดินเข้ามาจากหน้าประตูด้วยสีหน้าที่ไม่ปกติ"คุณหนู"เซวียนอิงวางพู่กันลง"เกิดอะไรขึ้น"อาเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนกำลังชั่งใจว่าจะพูดอย่างไรจึงจะไม่ทำให้เรื่องดูเ

ตอนที่ 70 คนตายรายแรกฟ้ายังไม่ทันสว่างดี เมืองใหญ่ก็เหมือนถูกกดทับด้วยความชื้นและความเงียบที่หนักกว่าปกติฝนจากเมื่อคืนซัดเอาฝุ่น ควัน และรอยเท้าหลายอย่างหายไปจากตรอกซอย แต่กลับทิ้งกลิ่นดินเปียกกับกลิ่นไม้ชื้นไว้ทั่วทุกแห่งหลี่เซวียนอิงเพิ่งกลับถึงโรงหมอได้ไม่ถึงสองชั่วยามเสื้อผ้าที่เปียกจากฝนถูกเปลี่ยนแล้ว ผมที่เคยแนบแก้มเพราะน้ำฝนก็แห้งลงบ้าง แต่ความเย็นจากคืนก่อนยังไม่ทันคลายจากกระดูกอาเยว่ต้มขิงร้อนให้หนึ่งถ้วย แล้วบังคับให้นางดื่มหมดก่อนจึงยอมให้ไปตรวจดูเจิ้งเฉวียนที่ห้องด้านหลังทุกอย่างเหมือนจะสงบลงชั่วคราวของกลางจากโรงฟืนร้างถูกยึดแล้วคนงานถูกคุมตัวแล้วสมุดรหัสกับไหดินเผาปิดครั่งดำก็ตกอยู่ในมือของจ้าวเยี่ยนควรเป็นช่วงที่อีกฝ่ายเสียจังหวะแต่เซวียนอิงกลับไม่รู้สึกโล่งตรงกันข้าม ความเงียบหลังพายุเมื่อคืนทำให้นางรู้สึกเหมือนกำลังมีอะไรบางอย่างเคลื่อนตัวอยู่ใต้ผิวน้ำอาเยว่เห็นนางนั่งนิ่งอยู่หน้าถ้วยยาร้อนก็อดถามไม่ได้"คุณหนู ท่านคิดอะไรอยู่หรือเจ้าคะ"เซวียนอิงมองไอน้ำที่ลอยขึ้นจากถ้วย"ข้ากำลังคิดว่าเมื่อคืนง่ายเกินไป"อาเยว่ชะงัก"ง่ายหรือเจ้าคะ""เราจับคนงานได้หลายคน