บททั้งหมดของ หนี้รัก: บทที่ 41 - บทที่ 50

189

ตอนที่ 41 : เด็กดื้อ

ยี่หวาเข้าห้องเพื่ออาบน้ำแต่งตัว “ยี่หวาคะ” เป็นตาที่เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา ยี่หวาที่กำลังหยิบชุดนอนมาสวมก็หันไปมองแล้วยิ้มให้ “คะ พี่ตามีอะไรเหรอ” “คือ.. ท่านบอกว่าเดี๋ยวจะมาหาเองนะคะ พอดีท่านมีงานต้องทำต่อ” ตาบอกกับคนตัวเล็กไปแบบนั้น “ออกไปข้างนอกเหรอคะ” ยี่หวาถาม แค่ถามเพราะรู้สึกเป็นห่วงเท่านั้นเอง ก็ท่านเพิ่งกลับมา “เปล่าหรอกค่ะ .. เคลียร์งานในห้องทำงานค่ะ ยี่หวารออยู่ที่นี่เนอะ เดี๋ยวท่านจะเข้ามาหา” ตาบอกแล้วยิ้มให้ “อื้อค่ะ” ยี่หวาพยักหน้าอย่างเข้าใจ ตาพูดแค่นั้นก็เดินออกไป ยี่หวาแต่งตัวด้วยชุดนอนบางเบาจนเสร็จก็ขึ้นมานอนบนเตียง เธอโทรหาพี่ชายเป็นประจำเกือบทุกวันเพราะเป็นห่วงคุณแม่ทั้งที่ได้กลับไปทุกอาทิตย์ จนตอนนี้แม่เธอเริ่มถามแล้วว่าจะฝึกงานเสร็จตอนไหน คุยกับพี่ชายเสร็จเรียบร้อยก็เดินไปเดินมาอยู่ในห้อง มองนาฬิกาตอนนี้ก็สามทุ่มกว่าๆ แล้วไม่รู้ว่าคุณขาของเธอทำงานหนักจนดึกอยากได้คนนวดบ้างรึเปล่า “ไปหาคุณขาดีกว่า” ยี่หวาพูดกับตัวเองเบาๆ หยิบเสื้อคลุมผูกจนมิดชิดแล้วเดินออกจากห้องไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 42 : เจ๋อ

ยี่หวาตื่นมาตอนเช้าก็จมอยู่ในอ้อมกอดของภาคินเช่นเดิม คนตัวเล็กยิ้มอ่อนๆ ออกมา กดจูบที่อกแกร่ง แล้วกอดภาคินแน่นๆ เอาไว้ “ตื่นแล้วเหรอ” แต่เสียงที่ดังขึ้นทำให้ยี่หวารู้ว่าภาคินตื่นนานแล้ว “คุณขา.. ตื่นแล้วเหรอ” “ยังหรอก ละเมอเอา” ภาคินตอบกลับทำเอายี่หวาหัวเราะออกมา “งื้อ พูดอะไรก็ไม่รู้ค่ะ” ยี่หวาหัวเราะแล้วขยับตัวนั่ง คนตัวเล็กมองภาคินแล้วยิ้มให้ “รีบไปเรียนรึเปล่า” ภาคินถาม มือหนาที่ส่งไปดึงสายเสื้อนอนของยี่หวาออกจนตกลงมาเผยเต้าอวบให้เห็นยอดอกสีชมพูที่โผล่พ้น ปลายนิ้วขยี้เบาๆ จนยี่หวาสะท้าน “อื้อ..” “เมื่อคืนเด็กดื้องอแง ขอเปลี่ยนมาเช้านี้ได้มั้ย” ภาคินถาม ปลายนิ้วยิ่งขยี้ยอดอกของยี่หวาแรงยิ่งขึ้น “ซี้ดด อื้อ” ยี่หวาพยักหน้าเบาๆ มือเล็กเลื่อนไปยังกางเกงนอนของภาคินที่ตอนนี้พองนูนเพราะสิ่งที่คับอยู่ภายใน “อืม..” ภาคินแลบลิ้นเลียริมฝีปาก “คุณขาแข็งแล้ว..” ยี่หวาบอกเสียงสั่น เดี๋ยวนี้คำพูดคำจาก็กล้ามากขึ้น “จัดการสิ” ภาคินบอกพร้อมกับดึง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 43 : หึงหรือหวง

“คุณขา” ยี่หวาเรียกภาคินที่นั่งอยู่ข้างๆ คนตัวโตที่โอบเอวคอดเอาไว้ก้มลงมามอง “หื้ม” “คุณขารับเธอมา.. ทำอะไรเหรอคะ” ยี่หวาถาม เพราะตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามา ภาคินก็ทดลองงานแล้วมอบห้องสีฟ้าให้เธอ และเมื่อคืนที่ผู้หญิงคนนั้นคลานเข่าเข้าไปหา เธอก็คิดว่า.. จะทดลองงานเหมือนเธอเสียอีก หรือทำแล้วคุณขาไม่พอใจ “อยากรู้ไปทำไม” ภาคินถาม “..ขอโทษค่ะ” “ถามก็ตอบ ว่าอยากรู้ไปทำไม” ภาคินจับคางเล็กให้เงยหน้ามามองกัน “ก็.. หนูแค่อยากรู้ค่ะ ว่าทำไมเธอถึงใส่ชุดนั้น” ยี่หวาบอกเสียงอ่อน “พ่อเค้าเอามาขัดดอก ฉันไม่ได้บอกว่าทุกคนที่มาขัดดอกจะต้องมานอนกับฉันทุกคน” ภาคินบอกแล้วยิ้ม “...” แล้วทำไมกับเธอเข้ามาปุ๊บก็ใจร้ายเลยล่ะ “ฉันรับแค่ตำแหน่งเดียว ตอนนี้ไม่ว่าง มีเธอแล้ว” ภาคินบอกแล้วเกลี่ยปากอิ่มไปด้วยเบาๆ “..ถ้าคุณขาจะรับอีก ก็ต่อเมื่อหนูไปจากบ้านหลังนี้แล้วใช่มั้ยคะ” ยี่หวาถาม เป็นคำถามที่ทำให้ตาคมของภาคินวาววับขึ้นมานิด “ถ้าพี่ชายเธอมีปัญญา” ภาคินว่าด้ว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 44 : บาดเจ็บ

“พี่ตา ฮึก” ยี่หวาสะอื้น เธอเห็นเลือดแล้วแทบจะเป็นลมเลย “ไม่เป็นไรนะคะ จะถึงโรงพยาบาลแล้วนะ” ตาปลอบคนตัวเล็กที่เธอกอดอยู่ “ยี่หวาปวดแขนด้วย” ยี่หวาบอกเสียงสั่น “เดี๋ยวให้หมอตรวจนะคะ ใครมันมาทำน้ำหกไว้แบบนั้นนะ” ตาว่าอย่างเป็นห่วงและแสนจะโมโห ไม่ต้องบอกก็รู้เพราะตอนนี้เสื้อผ้าของยี่หวาเปียกซ่กเพราะน้ำพวกนั้น แถมมันไม่ได้เป็นแค่น้ำธรรมดา มันเป็นน้ำที่ลื่นอีกต่างหาก มันไม่ใช่เวลาจะมาถูพื้นอะไรตอนนี้สักหน่อย “เจ็บ..” ยี่หวาที่เกิดมาไม่เคยต้องเจ็บตัวอะไรแบบนี้ เธอแทบไม่เคยเข้าโรงพยาบาลเพราะอุบัติเหตุเลย มีแค่ไปหาหมอคลินิกเวลาเป็นไข้เท่านั้นเอง ไม่คิดเลยว่าจะต้องเจออะไรแบบนี้ “ไม่เป็นไรนะคะ โถ” ตาเองก็แทบจะร้องไห้ เธอสงสารอีกคนมากจริงๆ ตอนนี้ผ้าสะอาดที่กดแผลของยี่หวาเอาไว้ เสื้อนักศึกษาเปื้อนไปด้วยเลือดอย่างน่ากลัวเลย ยี่หวาโดนเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ตาที่ต่อสายหาปราโมทย์เพราะไม่กล้าพอที่จะกดต่อสายหาภาคิน (ครับคุณตา) “คุณภาคินว่างรึเปล่า” ตาถามด้วยน้ำเสียงลนๆ (ท่านประชุมอยู่ครับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 45 : สัญญาระหว่างเรา

“เธอพักอยู่นี่เดี๋ยวฉันจะให้ตาเอาอาหารขึ้นมาให้ จะได้กินยา” ภาคินบอกคนตัวเล็กหลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอเสร็จ “หนู.. อยากลงไปกินข้างล่างไม่ได้เหรอคะ” ยี่หวาถาม ไม่อยากกินคนเดียวบนนี้ “เดี๋ยวแผลกระเทือน แผลเย็บเจ็บไม่ใช่หรือไง” “...” ยี่หวาเงียบเมื่ออีกคนพูดแบบนั้น ภาคินถอนหายใจเพราะดูอีกคนจะงอแงไม่น้อยเลย “โอเค เดี๋ยวถึงเวลาอาหารฉันจะมาหาเธอเอง อยู่นี่เข้าใจมั้ย” ภาคินย้ำ “อื้อค่ะ” ยี่หวายิ้มแล้วพยักหน้าให้เมื่ออีกคนตามใจเธอแบบนั้น “จุ๊บ” ภาคินขยับไปกดจูบลงบนหน้าผากน้อยๆ นั่นแล้วเดินออกจากห้องไป ภาคินเข้าไปในห้องทำงานทันที หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดพร้อมสำหรับดูกล้องวงจรปิดตอนเกิดเหตุ ภาพของคนใช้ที่มาทำความสะอาด เธอเดินถูพื้นอยู่แบบนั้นจนเผลอถอยหลังชนเข้ากับถังน้ำจนน้ำในถังหก เธอรีบเก็บแล้วหายเข้าไปในบ้าน มันคงเป็นอุบัติเหตุจริงๆ เพราะเธอที่ดูท่าทางตกใจกับน้ำกองนั้น มันคงเป็นอุบัติเหตุหากเธอไม่ได้ปล่อยให้น้ำที่หกอยู่ ค้างอยู่แบบนั้นเกือบ15นาที จนยี่หวาที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางร่าเริ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 46 : อย่าไป

ยี่หวาปวดแผลจนนอนแทบจะไม่หลับ คนตัวเล็กขยับไปมาเพราะอาการปวด ปวดแขนด้วยแม้ว่าภาคินจะนวดน้ำมันที่คุณหมอให้มาแล้วแต่ก็ยังปวดมากกว่าอยู่ดี มันไม่ได้หักจริงๆ ใช่ไหม “อือ.. ฮึก” เสียงสะอื้นเบาๆ ออกมาอย่างน่าสงสาร ยี่หวาพยายามที่จะไม่ร้องไห้เพราะไม่อยากดูอ่อนแอ แต่เพราะทั้งเจ็บแผล.. และหงุดหงิดที่แค่คิดว่าภาคินจะไปหาใครคนอื่น ยี่หวาก็เสียน้ำตาแล้ว “กินยาแก้ปวดอีกได้มั้ยนะ” เสียงเล็กถามตัวเองและได้คำตอบคือการลุกไปหายาแก้ปวดมากิน แกร๊ก.. เสียงประตูที่เปิดเข้ามาพร้อมกับยี่หวาที่ลุกขึ้นยืน “ลุกมาทำไม” เพราะตอนนี้ก็เกือบจะ 5 ทุ่มแล้ว ภาคินที่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จหลังจากที่กลับไปห้องเพื่ออาบน้ำ “...” ยี่หวาไม่ตอบแต่ยืนเม้มปากเพราะตอนนี้มันกำลังจะยิ้มกว้างทั้งที่มีน้ำตาอยู่แบบนี้ ไม่ได้นะยี่หวา “ถามทำไมไม่ตอบ” ภาคินกดเปิดไฟก็ได้เห็นคราบน้ำตาของยี่หวา ยี่หวารีบเช็ดมันออก “คุณขา..” “เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม” ภาคินเข้าไปจนประชิดตัวแล้วจับแก้มนิ่มเอาไว้ “ฮึก.. หนูปวดแผลค่ะ จะลุกมาหายากิน” ยี่ห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 47 : โมโหหวง..

“เดี๋ยวเข้าไปเซ็นเอกสารเสร็จก็แวะทานข้าวกัน เธออยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย” ภาคินถามคนตัวเล็กที่เดินตามเข้ามาในบริษัท “กินข้าวข้างนอกเหรอคะ” ยี่หวาถาม “หรืออยากกลับไปทานที่บ้าน” ภาคินถามติดหงุดหงิดแกมประชด พยักหน้าให้พนักงานทุกคนที่เดินผ่านแล้วโค้งคำนับทำความเคารพเจ้าของบริษัท “กินที่บ้านก็ได้ค่ะ” ยี่หวาตอบไปอย่างไม่รู้ เธอก็ไม่ได้อยากให้ภาคินลำบาก ถ้าจะกลับไปกินข้าวบ้านก็คงไม่มีปัญหาอะไร ภาคินส่ายหัวแล้วเดินนำยี่หวาไปหลายก้าวเพราะความหงุดหงิด “อุ๊ย ขอโทษค่ะ” ยี่หวาร้องบอกคนที่เธอเข้าไปเดินชนเพราะรีบเดินตามภาคิน ถ้าหลงแล้วเธอจะทำยังไงล่ะ “ไม่เป็นไรครับ” ผู้ชายคนนั้นโอบยี่หวาเอาไว้ทั้งตัวเพราะการชนกันเมื่อครู่ แต่เพราะผิวนุ่มๆ กลิ่นหอมๆ ของยี่หวาทำให้เขาไม่อาจจะปล่อยร่างเล็กนั่นออกได้ในทันที “ขอโทษนะคะ ไม่ได้ตั้งใจ” ยี่หวาเองก็มัวแต่ขอโทษจนไม่ทันได้เห็นว่าตอนนี้ภาคินหยุดเดินแล้วหันมามองเธออยู่เรียบร้อยแล้ว “แล้วนี่จะไปไหนครับ ผมไปส่งมั้ย” ผู้ชายคนนั้นถาม จดจ้องใบหน้าสวยของยี่หวาไปอย่างไม่ละส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 48 : ตี

ยี่หวามองอีกคนที่กำลังถอดเข็มขัด ภาคินเองก็จ้องไปที่ตากลมที่ตอนนี้กำลังมองมาอย่างไม่วางตา “จ้องขนาดนั้น.. อยากโดนตีปากก่อนมั้ย” ภาคินถาม และท่อนเอ็นใหญ่ร้อนก็โผล่พ้นออกมา ยี่หวากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ภาคินถอดกางเกงทิ้งลงข้างเตียง ขยับตัวขึ้นไปหาพร้อมกับกระดุมเสื้อที่ถอดออกทีละเม็ดจนเผยแผงอกที่เผยกล้ามหนัดแน่น “คุณขา..” ยี่หวาเรียกเสียงสั่นเมื่อภาคินค่อยๆ ขยับเข้ามาหาเธอที่นอนราบอยู่บนเตียง และกระโปรงของเธอก็โดนถกขึ้น ในที่สุดมันก็ผ่านพ้นร่างสวยจนเหลือแค่ชั้นใน “ฉันจะตีปากเธอ..” ภาคินบอกเสียงพร่า สองขาแกร่งคร่อมยี่หวาเอาไว้จนถึงอก แท่งร้อนที่โดดเด่นอยู่ตรงหน้า หัวบานหยักร้อนสีชมพูแดงเข้มตีลงที่ปากของยี่หวาๆ แปะ แปะ “อื้อ อึก..บ๊วบบ” และยี่หวาก็รู้งานพอที่รับมันเข้าปากแล้วดูดดึงส่วนหัวจนดังบ๊วบ “ซี้ดด อ๊า..” “อึก อืมม” ยี่หวาส่งมือข้างที่ไม่เจ็บไปจับความใหญ่โตนั่นเอาไว้แล้วขยับริมฝีปากเข้าออกเพื่อรับความยาวเข้ามาให้มากที่สุด อ่อก อ่อก อ่อก เสียงกระแทกกับลำคอที่แสนน่าฟัง ภาคินกัดฟันกรอดด้วยความเสียว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 49 : คุณยี่หวา

“เจ็บอยู่อีกรึเปล่า” ภาคินถามขณะที่ใส่เสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ยี่หวาที่ตอนนี้ก็เพิ่งสวมเดรสตัวสวยของตัวเองเสร็จ “นิดหน่อยค่ะ น่าจะชนแรง” ยี่หวานวดแขนตัวเองเบาๆ “คราวหลังเดินให้มันระวังหน่อย” ภาคินว่าเสียงเข้ม แต่กลับส่งมือไปไล้แขนสวยของยี่หวาเบาๆ “งือ ก็คุณขาเดินเร็วนี่คะ หนูเดินไม่ทัน ถ้าหนูหลงหนูร้องไห้แน่” ยี่หวาบอกด้วยสีหน้างอแง “หึหึ เด็กโง่” “ไม่ต้องเลยค่ะ คุณขาหนีขึ้นลิฟต์มาก่อนด้วย ถ้าไม่มีคุณปราโมทย์หนูร้องไห้อยู่ตรงนั้นแน่ๆ เลย คุณขาใจร้าย” ยี่หวาพูดพร้อมตาแดงๆ ดีกันแล้วก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ “ก็ฉันบอกว่าโมโห.. โอเค คราวหลังจะไม่ทำอีก” และในที่สุดภาคินก็พูดออกมา ทนไม่ได้กับท่าทางของยี่หวาที่แสนจะน้อยใจ “คราวหลัง.. หนูจะได้มาที่นี่อีกเหรอคะ มาทำไมอ่า” ยี่หวาถามอย่างไม่รู้ และความไม่รู้นั่นแหละทำให้ภาคินเอ็นดูเพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน “ถามมากจริงๆ ไหนว่าหิว ถ้าไม่หิวฉันจะได้กินเธอต่อ” ภาคินว่าจริงจังจนยี่หวายู่ปาก แต่ก็ยิ้มออกมา “หิวสิคะ กิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 50 : เด่นชัด

“เป็นไงบ้างคะ หมอว่าไงบ้าง” เสียงของตาที่ออกมารับพร้อมกับถามคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วง “หมอบอกว่าทายาตามที่หมอให้มาก็จะไม่มีแผลเป็นค่ะ อ้อ นี่ค่ะพี่ตาส้มตำกับยำร้านอร่อย ยี่หวาไปกินกับคุณขามา” ยี่หวาบอกด้วยรอยยิ้ม ภาคินที่หยุดเดินพร้อมกับอีกคนก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรแต่เป็นตาที่ตอนนี้ยิ้มกริ่ม “ขอบคุณมากนะคะที่นึกถึง ว่าแต่ไม่ยักรู้ว่าคุณภาคินจะกินอะไรแบบนี้ข้างนอกด้วย” “แล้วมันยังไง” ภาคินเลิกคิ้ว “ไม่มีอะไรค่าคุณขาของยี่หวา” ตาว่าแล้วรีบเดินเข้าบ้าน ยี่หวาที่ยืนยิ้มแล้วหันไปมองภาคิน “นี่ก็อีกคน อยู่ด้วยกันมากเกินไปแล้วนะพวกเธอสองคน” ภาคินส่ายหน้า ยี่หวาขยับไปกอดแขนเอาไว้ “หน้างอแล้วนะคะ ร้อนจังเลยค่ะ เราไปอาบน้ำกันมั้ย” ยี่หวาชวน และคำชวนทำให้ภาคินยิ้ม “ก็ดี” ภาคินพยักหน้า “เดี๋ยวหนูถูหลังให้ค่ะ” ยี่หวาบอกแล้วเดินขึ้นไปบนห้อง โดยมีสายตาของหลายคนที่มองมาอย่างไม่ชอบใจ “ทำไมตอนเธอได้นอนกับคุณภาคินไม่ทำให้ท่านติดใจเหมือนนังเด็กนั่นล่ะ” เสียงของคนใช้คนหนึ่ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-11
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
34567
...
19
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status