All Chapters of สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p): Chapter 21 - Chapter 30

ครึ่งวันของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเลิกคลาสเรียน นักศึกษาแต่ละคณะต่างพากันหลั่งไหลออกจากอาคารเรียน เพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ใช่เพราะอาหารอร่อยเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมีอาหารตามากมายให้สาว ๆ จับจ้องและอาหารตาที่ว่าก็คงหนีไม่พ้นโต๊ะประจำของแก๊งระดับ Godวันนี้เพียงฟ้าเป็นคนมาถึงก่อน หญิงสาวนั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะพร้อมกองชีทกองโต ใบหน้าอวบอิ่มก้มลงอ่านเนื้อหาตรงหน้าอย่างตั้งใจ ข้างมือมีปากกาหลายสีวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ“ตรงนี้ทำไมไม่เข้าใจนะ...”เพียงฟ้าเธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหาคำอธิบายเพิ่มเติม แต่ไม่นานนักเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามก็ถูกลากออกด้วยฝีมือของวายุ ชายหนุ่มวางกระเป๋าลงข้างตัว ก่อนจะเหลือบมองกองชีทของเธอ“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?” “ยังเลย แค่ไม่เข้าใจตรงนี้นิดหน่อย” เพียงฟ้าเงยหน้า“ตรงไหน”“อันนี้”“ฟ้าคำนวณผิดตรงนี้” วายุรับมาอ่านอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ตรงไหน?”วายุไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงหยิบปากกาของเธอขึ้นมา วงตัวเลขสองสามจุด ก่อนจะอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ หากแต่อ่อนลงอย่างน่าประหลาด จนเพียงฟ

“อ๊ะ! เหนือ ทำอะไรเนี่ย”ใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยความอับอายและตกใจ เมื่อจู่ ๆ ถูกเหนือฟ้ายกขาข้างหนึ่งขึ้นพาดไว้กับขอบโต๊ะเครื่องแป้ง เปิดทางให้ท่อนเอ็นขนาดยักษ์ที่ทั้งแข็งปั๋งและใหญ่ยาว ค่อยๆ แทรกตัวผ่านร่องรักแสนคับแน่นเข้าไปจนสุดโคน“อ๊าส์ แน่นฉิบหายเลยฟ้า ตอดกูแรงขนาดนี้กะจะให้กูเสร็จเลยเหรอวะ?”ชายหนุ่มซี๊ดปากด้วยความกระสัน เมื่อท่อนลึงค์อวบถูกโพรงรักชื้นแฉะของหญิงสาวตอดรัดตุบ ๆ แม้ว่าจะสวมเครื่องป้องกันแล้วก็ตาม“อื้ออ เหนือ ตรงนั้นมันลึกเกินไปแล้ว อ๊ะ!”“มันยังลึกได้กว่านี้อีกยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง!” ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนไปทั่วห้อง เหนือฟ้าเริ่มซอยสะโพกสอบกระแทกเข้าใส่กเพียงฟ้าบรักอย่างดุเดือด มือข้างหนึ่งยังคงบีบเต้านมอวบเธอไว้แน่น ส่วนอีกข้างเลื่อนลงไปตีก้นงอนงามจนเกิดเสียงดังเพียะขึ้นรอยมือแดงระเรื่อนัยน์ตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าสวยของเพียงฟ้าที่สะท้อนในกระจก มันเต็มไปด้วยความบิดเบี้ยวจากอาการเสียวซ่าน ยิ่งเห็นหน้าอกอวบอิ่มสั่นไหวโยกคลอนไปตามแรงกระแทก ยิ่งทำให้เขาหื่นกระหายจนต้องซอยเข้าออกร่องรักถี่ ๆ“มองกระจกไว้นะคนดี มองดูผัวมึงขย่มแรงๆ แบบนี้”เหนือฟ้าโน้

สามวันหลังจากเหตุการณ์ในห้องของเพียงฟ้า บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยยังคงดำเนินไปตามปกติ แต่สำหรับคนห้าคนที่เคยนั่งอยู่ด้วยกันแทบทุกวัน กลับรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแสนอึดอัดได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะคนที่เป็นต้นเหตุอย่างวายุ ชายหนุ่มนั่งอยู่ปลายโต๊ะประจำของกลุ่มตั้งแต่เช้า เสื้อช็อปวิศวกรรมสีเข้มถูกสวมทับเสื้อนักศึกษาดูเย็นเยียบเข้ากับบุคลิกของเขา ใบหน้ายังคงนิ่งสนิทในขณะที่ปรายดวงตาคู่คมจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์อย่างไม่แสดงอารมณ์ทว่าโทรศัพท์ในมือกลับไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ เขาเปิดแชตของฟ้าที่ส่งข้อความมาออดอ้อนไม่หยุด แต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นก็พลันปิดลงอย่างรำคาญ แล้วเปลี่ยนไปไถฟีดโซเชียลแทนเขาเลื่อนผ่านไปสองสามครั้งก็ตัดสินใจปิดหน้าจอลง เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรอยู่ในหัวเลยนอกจากเหตุการณ์เมื่อสามวันก่อน ภาพประตูห้องที่เปิดออกโดยมีเหนือฟ้ายืนอยู่ในสภาพนั้น และภาพของเพียงฟ้าที่นอนหลับอยู่บนเตียงยับยู่ยี่เพียงเท่านั้นก็ทำให้ความรู้สึกมากมายพุ่งขึ้นมาในอกจนเขาแทบไม่ทันตั้งตัว…รู้ตัวอีกทีหมัดของเขาก็พุ่งออกไปเสียแล้ว เสียงกระแทกของหมัดกับใบหน้าของเหนือฟ้ายังคงดังอยู่ในหูวันนั้นพวกเขาเกือบจะต่อยกันให้ตายไปข

ยามค่ำคืนอันมืดมิด เสียงสายฝนกระหน่ำโปรยปรายลงมา ท่ามกลางแสงไฟจากตึกสูงตระหง่านรอบทิศ ภายในห้องโถงของเพนท์เฮ้าส์ส่วนตัวแห่งหนึ่ง วายุนั่งอยู่บนโซฟาพลางทอดสายตาออกไปอย่างไร้จุดหมายภาพของเพียงฟ้ายังคงวนเวียนอยู่ภายในหัวของเขา ใบหน้ากลมใสที่มักจะยิ้มกว้างเวลาได้กินของอร่อย ดวงตาคู่โตที่มักเป็นประกายเมื่อพูดเรื่องเรียน เสียงบ่นเล็ก ๆ เวลาโดนเขาแย่งขนม หรือเวลาที่อากาศเย็นแล้วเจ้าตัวมักจะดึงแขนเสื้อคลุมมือจนเหลือเพียงปลายนิ้วและชัดที่สุดคือสีหน้าของเธอในตอนที่อยู่กับเหนือฟ้า รอยยิ้มแสนหวานที่เคยมีให้เขา ตอนนี้มันกลับค่อย ๆ จางลงและแบ่งไปให้ชายอีกคนแทนวายุหลับตาลงช้า ๆ กรามถูกขบแน่นโดยไม่รู้ตัว เขายังไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจว่าทำไมแค่เห็นเหนือฟ้าอยู่กับเพียงฟ้า เขาถึงได้รู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอกทั้งที่เหนือฟ้ากับเพียงฟ้าคบกันแล้ว ทั้งที่มันควรเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่เธอเป็นเพื่อนของเขาเพื่อน...คำเดิม ๆ ที่เคยฟังแล้วไม่รู้สึกอะไร แต่ช่วงหลังกลับฟังแล้วหงุดหงิดอย่างไม่มีเหตุผล วายุถอนหายใจยาว ก่อนจะยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆเขาต้องหยุดคิดเรื่องนี้ได้แล้ว เพียงฟ้ามีแฟนและเขาไม่

แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านกิ่งไม้ลงมาที่ลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงหัวเราะของเพียงฟ้าดังคลอไปกับเสียงผู้คนที่เดินผ่านไปมา ความสดใสของเธอสว่างจ้าเสียจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม โดยเฉพาะกับเหนือฟ้าที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้มองแฟนสาวอย่างสบายอารมณ์“อร่อยเลยดิ”เสียงทุ้มของเหนือฟ้าดังขึ้น ในขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบขนมชิ้นหนึ่งจากกล่องของเธอ เพียงเท่านั้นก็ทำให้เพียงฟ้าหันขวับกลับไปมองทันที“นั่นของเค้านะ!”“รู้”“รู้แล้วยังจะหยิบอีกเหรอ”“ขนมเมียก็เหมือนขนมผัวนั่นแหละ”คำพูดนั้นมาพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทของเหนือฟ้า เขาหยิบขนมเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะยื่นมือไปขยี้ศีรษะของเธอเบา ๆ จนผมที่เพิ่งจัดทรงมาอย่างดีฟูขึ้นเล็กน้อย ราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังขู่ฟ่อ“เหนือฟ้า!” เพียงฟ้าร้องเสียงหลง พลางยกมือขึ้นปัดมือเขา “ผมเค้ายุ่งหมดแล้ว”“ยุ่งนิดเดียวเอง”“นิดเดียวบ้านเหนือสิ!”“เดี๋ยวนี้ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่” เขาว่าพลางยกมือบีบแก้มของเธอจนปากจู๋“ใครใช้ให้เหนือชอบแกล้งเค้าล่ะ!”เสียงเถียงกันของทั้งคู่ทำให้ฟงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่าจะถ่ายรูป ในขณะที่เฟยนั่งอ่านชีทเ