สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ยามค่ำคืนถูกปกคลุมด้วยม่านฝนหนาทึบ เสียงเม็ดฝนกระหน่ำลงบนกระจกหน้าต่างดังต่อเนื่องราวกับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด บรรยากาศที่ควรจะหนาวเหน็บ กลับแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นในทันตาเมื่อเหนือฟ้าช้อนร่างอวบบนตักแกร่งขึ้นในท่าเจ้าสาว เดินตรงไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ก่อนวางเธอลงไม่เบานัก เขาปรายตามองยัยลูกแกะตัวอ้วน ที่ตอนนี้กำลังจะโดนพยัคฆ์อย่างเขากัดกิน ยิ่งเห็นท่าทีตื่นตระหนกเล็ก ๆ ยิ่งพาให้อารมณ์พลุ่งพล่าน จนแก่นกายที่เคยสงบเริ่มผงาดนูนคับเป้า“ตาแป๋วจังนะ ทั้งที่กำลังจะโดนกูกินแท้ ๆ ”ใบหน้าหล่อเหลาลอบเลียริมฝีปากอย่างกระหาย แทรกกายเข้าไปนั่งระหว่างขาของคนตัวอวบ ขณะเดียวกันมือหนาก็ซุกซนถลกชายเสื้อยืดตัวโคร่งขึ้นบนเนินอก เขาซี๊ดปากออกมาทันทีเมื่อเห็นบราเซียลูกไม้สีอ่อน กำลังโอบอุ้มเต้ากลมกลึงที่แทบจะล้นทะลักออกมา“เหนือ...อย่ามองนะ” ใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยความขวยเขิน “มันน่าอาย...”“น่าอายตรงไหน นมมึงสวยขนาดนี้ แถมยังใหญ่จนล้นมือกูด้วยซ้ำ”เหนือฟ้าไม่ว่าเปล่า เขาเริ่มลงมือบีบเคล้นเต้าอวบทั้งสองผ่านเนื้อผ้า จนเนื้อขาวล้นทะลักตามซอกนิ้ว ชายหนุ่มก้มลงซุกใบหน้ากับร่องอกอย่างกระหาย สูดดมกลิ่นหอมหวานจากร่า

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีเข้ม ทอดลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ ที่ตอนนี้ยับยู่ยี่จากการรองรับศึกหนักตลอดทั้งคืน เพียงฟ้าขยับตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นบางอย่างที่โอบอยู่รอบเอวด้วยความอึดอัดเพียงฟ้าจึงขยับตัวหนีอย่างงัวเงีย แต่ทว่าแขนแกร่งที่พาดอยู่กลับกระชับแน่นขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว“อื้อ..."เสียงหวานหลุดครางเบา ๆ ออกจากลำคอ เพียงฟ้าค่อย ๆ ปรือดวงตาอันแสนหนักอึ้งขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ภาพแรกที่เห็นคือเพดานสีเข้มของห้องนอนที่ไม่คุ้นเคย ส่วนภาพที่สองคือแขนของใครบางคนที่กำลังกอดเธอจากด้านหลังและภาพสุดท้ายคือใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของห้อง ที่อยู่ใกล้เสียจนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขา เพียงเท่านั้นก็ทำให้เพียงฟ้าชะงักพร้อมหัวใจที่เต้นแรงจนแทบกระแทกอก“เหนือ...”เพียงฟ้าพึมพำเสียงเบา ในขณะที่ความทรงจำเมื่อคืนค่อย ๆ ไหลย้อนกลับเข้ามาทีละน้อย เมื่อคืนพวกเขาได้ดูหนังสยองขวัญด้วยกัน และสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น...ใบหน้าของเพียงฟ้าร้อนวูบขึ้นมาในทันที เธอรีบหลับตาลงอีกครั้ง เพราะถ้าต้องลืมตาขึ้นมาเจอเหนือฟ้าตอนนี้ เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำหน้าอย่างไรทว่

หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเหนือฟ้ากับเพียงฟ้าก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอย่างหวือหวา ไม่มีการโพสต์รูปคู่ ไม่มีแม้กระทั่งคำหวานเลี่ยน ๆ อย่างที่คู่รักทั่วไปชอบทำ แต่สำหรับคนรอบข้างทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วโดยเฉพาะสำหรับแก๊งระดับGod….เพราะตั้งแต่เช้าวันจันทร์ พฤติกรรมของเพื่อนตัวเองก็เริ่มผิดปกติจนเห็นได้ชัด“เป็นเหี้ยอะไรแต่เช้าวะไอ้เหนือ เอาแต่มองโทรศัพท์”ฟงเอ่ยถามอย่างรำคาญ เมื่อเห็นเหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กทุกวินาที ราวกับกำลังรอคอยข้อความของใครบางคน “เสือก”คำตอบสั้น ๆ จากชายหนุ่มทำให้ฟงเลิกคิ้ว เพราะช่วงนี้เพื่อนตัวยักษ์เหมือนกำลังปิดบังบางอย่างอยู่“กูก็แค่ถาม”“ส่วนกูขี้เกียจตอบว่ะ”เหนือฟ้าเอ่ยพลางไม่ละสายตาจากโทรศัพท์ จนวายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าจากแก้วกาแฟขึ้นมองเพื่อนเงียบ ๆ เฟยเองก็ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาเช่นกันพวกเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเหนือฟ้า แต่ยังไม่มีใครได้พูดอะไร จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นติ๊ง!เหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทบจะทันที นัยน์ตาคมจับจ้องไปยังข้อความเพียงสั้น ๆ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ จากใครบางคนที่เขาเฝ้ารอมาตลอดช่วงเช้ายัยลูกห

บรรยากาศยามบ่าย ณ ห้างสรรพสินค้ากลางเมืองแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาใช้เวลาพักผ่อน เสียงเพลงเบา ๆ คลอไปกับเสียงพนักงานกำลังแนะนำสินค้า ภายในโซนเครื่องสำอางที่เต็มไปด้วยสีสันจากเคาน์เตอร์แบรนด์ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น มีชายหนุ่มร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ยืนอยู่ในร้านเครื่องสำอางด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหนือฟ้าคนที่ใจร้อนและดูความอดทนต่ำ ตอนนี้กลับยืนซ้อนหลังเฝ้าเพียงฟ้าเลือกลิปสติกอย่างใจเย็น“เหนือ...”เหนือฟ้าก้มมองทันทีที่เสียงหวานเรียก นัยน์ตาคมจับจ้องเพียงฟ้าที่กำลังถือลิปสติกสองแท่งในมือ สลับกับมองสีบนหลังมือขาวของตัวเองไปมาอย่างตัดสินใจไม่ได้“เค้าเลือกสีไหนดี”“ไหน”แต่แทนที่เหนือฟ้าจะตอบแบบส่ง ๆ ว่าเลือกสีไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ เขากลับตั้งใจก้มมองสีลิปสติกที่ถูกสวอชบนหลังมือเธอ“สีนี้ก็สวย แต่สีนี้เหมาะกับมึงมากกว่า”“ใช่ไหม มันเทียบยากมากเลย”เธอทำหน้าครุ่นคิดจนคิ้วแทบจะผูกกันเป็นปม เหนือฟ้ามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยื่นแขนออกไปตรงหน้า“ลองสวอชบนแขนกู”“หืม?”“ลองดู เผื่อมึงจะมองออกง่ายขึ้น”“เหนือไม่อายเหรอ” เพียงฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ“จะอายทำไม”“ส่วนมากปกติผู

เช้าวันถัดมา โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงคึกคักเหมือนเช่นทุกวัน เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาดังระงมไปทั่วบริเวณ โต๊ะอาหารหลายสิบตัวถูกจับจองจนแทบไม่มีที่ว่าง กลิ่นอาหารจากร้านตามสั่งลอยปะปนกับกลิ่นหอม ๆ ของกาแฟคั่วสด ยังคงชวนน้ำลายสอเหมือนทุกครั้งและบริเวณมุมด้านในสุดของโรงอาหาร ยังคงเป็นพื้นที่ประจำของกลุ่มที่ใคร ๆ ต่างรู้จักกันดีแก๊งระดับGodสี่หนุ่มแห่งวิศวะโยธา ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ ความเถื่อน และความเจ้าชู้ทุกอย่างล้วนยังเหมือนเดิม ยกเว้นบรรยากาศภายในโต๊ะที่เงียบและเย็นเยียบผิดปกติ....“เมื่อเช้าเอาหัวไปโหม่งเสามาเหรอวะไอ้เหนือ ยิ้มหน้าบานจนกูขนลุกฉิบหาย”ฟงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก ดวงตาคมมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหญิงสาวตัวอวบที่นั่งอยู่บนตักของมัน“กินเยอะ ๆ จะได้มีแก้มให้กูหอม”เหนือฟ้าไม่ตอบ เขาหันไปคุยกับเพียงฟ้าแทน พลางยกมือขึ้นจัดผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากเนียนอย่างสบายใจ“เค้าอิ่มแล้ว”“กินไปนิดเดียวเอาอะไรมาอิ่มวะ ยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง” เสียงทุ้มแกล้งดุเบา ๆ“ก็เหนือนั่นแหละ ให้เค้ากินขนมปังก่อนทำไมไม่รู้”“ก็กูอยากให้มึงกินตอนร้อน ๆ