Semua Bab เรือนราคะ: Bab 21 - Bab 30

จางอ้ายโดนจับลงในอ่างอาบน้ำ หญิงสาวพลันลืมตาขึ้นมา ตกใจไม่น้อย"พวกท่าน" สองคนนั้นพึ่งออกไป สองคนนี้คงจะเป็นญาติกับท่านอ๋องแน่นอน"คนงาม ล้างตัวเสียหน่อย คืนนี้เจ้าต้องทำให้ข้าหายป่วย" อ๋องห้าบีบแก้มคนงามไว้ หญิงสาวรู้สึกเจ็บ หลังจากอาบน้ำให้นาง อ๋องหกนำตัวคนงามมาเช็ดตัวให้เรียบร้อย ยิ่งได้เห็นร่างบางที่อกอวบอิ่ม ใจอ๋องหกก็หวั่นไหว จางอ้ายทั้งเหนื่อยทั้งง่วง มืองามจับดุ้นที่อ่อนขึ้นมา ไม่นานดุ้นอ๋องห้าที่ใช้งานไม่ได้ก็ผงาดขึ้นมา ในมือจางอ้าย หญิงสาวนวดคลึงเส้นความรู้สึกนี้คือดีมาก อ๋องห้าไม่คิดว่า ดุ้นของเขาจะกลับมาใช้งามได้อีก จางอ้ายช่างสุดยอดเสียจริง มืองามกดไปที่เส้นนูนปูด จากนั้นชักไปมา"ดีมาดคนงาม" จางอ้ายชักดุ้นไปมา เห็นน้ำค่อย ๆ ซึมออกมาแล้ว "ใช้ปากเจ้าให้เป็นประโยชน์" ปากงามคาบดุ้นแล้วรูดขึ้น รูดลงไปมาอย่างช้า ๆ เพิ่มความเสียวให้แก่ อ๋องห้ายิ่งนักบวบ บวบ บวบ บวบ บวบ บวบปากงามจางอ้าย เลียแท่งหยกที่งดงาม ครั้งแล้ว ครั้งเล่า เพียงไม่นานนักน้ำเมือกสีขาวไหลออกมาเป็นจำนวนมาก อ๋องห้าสำเร็จความใครแล้ว ชายหนุ่มถึงกับล้มตัวลงนอนบนฟูกที่นอน มีเพียงอ๋องหก รอให้คนงามมานวดดุ้นให้เขา

จางอ้ายกรีดร้องขึ้นมาพบว่านางอยู่ในรถม้ากับอ๋องแปด ด้านอ๋องแปดก็พลันตกใจเหมือนกัน"เจ้าไม่เป็นไรใช่รึไม่" อ๋องแปดโอบกอดนางไว้"ข้าฝันร้าย ท่านอ๋อง ข้ามิอาจรักษาพี่น้องของท่านได้ ท่านไปที่โรงหมอสกุลจาง ไปหาพี่ชายของข้า เขาจะให้คนมารักษาอ๋องทั้งแปดคน ท่านปล่อยข้าไปเถอะ"จางอ้ายกลัวเหมือนอย่างในความฝัน อ๋องแปดยอมรับในตอนแรก หมายจะให้นางไปรักษาอ๋องทั้งหลาย แต่ในความฝันนั้น อ๋องทั้งหลายได้รังแกนาง กระนั้นเขาจึงปล่อยนางไป แล้วรับหมอนวดอีกคนในสกุลจางไปยามนี้จางอ้ายขอจางเทียนออกท่องเที่ยวยุทธภพรักษาโรคของบุรุษ นางไม่ต้องการแต่งงานกับผู้ใด กระนั้นจึงออกท่องเที่ยวคนเดียว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขจางอ้ายนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่"ใจคอเจ้าจะทิ้งข้ารึ"หญิงสาวมองชายหนุ่มยืนกอดอกมองหน้านาง นั่นอ๋องแปด"ท่านอ๋อง""ข้าจะไปกับเจ้าด้วย ข้าอยากท่องยุทธภพ""ข้าเป็นหมอรักษาบุรุษ ท่านไม่รังเกียจรึ""ไม่ แต่ข้าจะอยู่ด้วย ในตอนที่เจ้ารักษาคนป่วย"จางอ้ายอมยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย อ๋องแปดกอดนางไว้ นางไม่ได้รักอ๋องแปด แต่อยากให้โอกาสเขา...ลี่หรานคือสตรีที่ตกหน้าผาเมื่อสามเดือนก่อน เผยอี้ช่วยนางไว้ กระนั้นนางจึงแต่งงานกับ

ลี่หรานลืมตาขึ้นมาพบว่านาง นอนเปลือยกาย เมื่อคืนนางฝันว่าได้ร่วมรักกับเผยอี้ มองดูร่องงามชุ่มไปด้วยน้ำสีขาวหญิงสาวพลันอายจนหน้าแดง นางรีบสวมผ้าออกไปทำอาหารเช้า ไม่อยากหลบหน้าพ่อสามี วันนี้นางจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นตอนกินข้าวเช้าด้วยกัน พ่อสามีไม่มองหน้านางเช่นกัน ต่างคนต่างกิน มันช่างดีนัก น้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลองลี่หรานออกไปหาหน่อไม้ป่า มาเก็บไว้เพื่อผัด หรือแกง สามเดือนมานี้ นางอยู่ในหมู่บ้านนี้ นางมีความสุขมาก นางไม่ต้องการที่จะตามหาครอบครัว เพราะ นางคิดว่า ถ้านางหายไปพวกเขาต้องตามหานาง ชื่อลี่หรานเพราะมีผ้าเช็ดหน้าในตัวนาง นางจึงคิดว่านางชื่อเเซ่นี้ อีกทั้งเผยอี้ รักนางมาก นางไม่อาจทิ้งเขาได้ เมื่อเก็บหน่อไม้ได้เต็มตะกร้าก็พลบค่ำพอดียามถึงเรือน นางพลันวางตะกร้าไว้ เนื้อตัวระคายเคลืองนัก ยามนี้ตาแก่เผยนอนเเล้วกระมัง ก่อนนางจะออกไปหาหน่อไม้ นางต้มข้าวต้มไว้ เขาคงคิดเเล้วกระมัง ลี่หรานเดินไปทางห้องน้ำหลังเรือนถือตะเกียงไปด้วย กระนั้นถอดผ้าออก ร่างงามโดนเเสงตะเกียงงดงามนักนางคันช่วงล่างนักเหมือนมีตัวอะไรไต่อยู่ เสียงกรีดร้องพลันดังขึ้นพ่อสามีได้ยินเข้าถีบประตูห้องน้ำเข้าไป พ

ลี่หรานตกใจมาก ไม่คิดว่าเผยอี้จะไม่สงสัยเรื่องใด ๆ เลยแม้แต่น้อยหลังจากกินข้าวอิ่มลี่หรานพลันเดินเข้ามาในห้องนอนพ่อสามี ไม่ลืมที่จะล็อคประตู"ท่านพ่อ""คนงาม จะให้พ่อนวดให้ก่อน หรือเจ้าจะนวดพ่อก่อน" เผยหานถึงกับเลียริฝีปากไว้รอ ไม่คิดว่าลูกชายจะเอาใจใส่เขาขนาดนี้ในระหว่างที่พ่อผัวลูกสะใภ้กำลังจะนวดพร้อมนาบไปในตัว ลูกชายอย่างเผยอี้ พลันนอนหลับอบ่างสบาย เขาไปต่างเมือง ส่งถ่านช่างเหนื่อยล้าเหลือเกินลี่หรานใจสั่น อีกทั้งยังหวาดกลัวว่าเผยอี้ จะจับได้อีก"ท่านพ่อ ข้ากลัวท่านพี่จะจับได้""เจ้าก็อย่าครางเสียงดัง ข้าจะนวดให้เจ้าก่อน""เจ้าค่ะ"ลี่หรานถอดผ้าออกให้เหลือเพียงร่างบางงดงามนมใหญ่ เอวกิ่ว โหนกใหญ่เหลือเกิน พ่อสามีนั้นถอดผ้าออกจนเห็นขนาดใหญ่ชูชันขึ้นมาลี่หรานนอนลงหายใจอย่างเหนื่อยหอบ แอบคิดว่านางทำเรื่องบ้าอะไร น้ำมันบุปผาราดตรงโหนกนูนใหญ่มือหนาใหญ่ลูบไล้ทั่วบริเวณนั้น คนงามกัดปากตัวเอง ไม่ให้ส่งเสียงครางออกมา นางผ่อนคลายมาก มือหนานวดที่กลีบซ้าย กลีบขวา เผยหานใช้ลิ้นเลียเเละดูด ร่องสวาทของคนงาม ลี่หรานพลันเอามือปิดปากตัวเอง นางอดเกือบจะครางออกมาอยู่เเล้ว ถ้าเผยอี้ทราบเรื่องเข้า

"เจ้าค่ะ" นางเหนื่อยมาก หลังจากล้างเท้าเสร็จหญิงสาวก็พลันนอนอย่างสบาย พ่อสามีถอดผ้าเดินรอบห้อง ในยามนี้ เผยอี้เองเสพสำราญที่หอคณิกาเมืองใต้ เขาไม่คิดเลยว่าต้าซานจะพาเขามาที่แห่งนี้ มันช่างสำราญใจนัก คณิกานางนั้น มีแซ่ว่าหงเหมย หงเหมยมีใบหน้าคล้ายลี่หรานนัก สองเต้าโอบอุ้มลำดุ้นเผยอี้ เพียงไม่นานน้ำรักพลันไหลออกมา ใส่เต้านม เผยอี้จะพานางกลับไปด้วย นางมีเงินมากพอที่จะไถ่ตัวเองออกจากหอคณิกา เพื่อที่จะติดตามเผยอี้ ไป เขาบอกว่ามีฮูหยินอยู่แล้ว หงเหมยรับได้ ขอแค่ให้อยู่กับเผยอี้ แค่นี้หงเหมยก็มีความสุขมากยามนี้พ่อสามีกับลี่หราน กำลังเล่นบทสวาทในโรงเตี๊ยม นางเหนื่อยจนหอบ เวลาผ่านไปหลายเดือน ลี่หรานจวนจะคลอดลูก แต่เผยอี้ยังไม่กลับมา ถามท่านลุงต้า ท่านลุงต้าบอกว่าคงอีกไม่นานบัดนี้ลี่หรานคลอดบุตรได้หนึ่งเดือนแล้วเป็นชาย ชื่อเผยเทียน ยามนี้เผยเทียนดูดนมมารดา พ่อสามีเดินมาเห็นหลานชายกำลังดูดนม ในใจนึกอิจฉานัก"ท่านพ่อมองอะไรเจ้าคะ" หญิงสาวถาม ท่านพ่อนอนกับนางทุกคืน ยังจะมามองนางให้นมบุตรอยู่ได้"ให้เผยเทียนรีบนอนเถอะ ข้าจะได้กินนมต่อ" "ท่านพ่อ"ลี่หรานวางเจ้าก้อนแป้งไว้ในเปล เต้านมทั้งสอง