23

จางอ้ายกรีดร้องขึ้นมาพบว่านางอยู่ในรถม้ากับอ๋องแปด ด้านอ๋องแปดก็พลันตกใจเหมือนกัน

"เจ้าไม่เป็นไรใช่รึไม่" อ๋องแปดโอบกอดนางไว้

"ข้าฝันร้าย ท่านอ๋อง ข้ามิอาจรักษาพี่น้องของท่านได้ ท่านไปที่โรงหมอสกุลจาง ไปหาพี่ชายของข้า เขาจะให้คนมารักษาอ๋องทั้งแปดคน ท่านปล่อยข้าไปเถอะ"

จางอ้ายกลัวเหมือนอย่างในความฝัน อ๋องแปดยอมรับในตอนแรก หมายจะให้นางไปรักษาอ๋องทั้งหลาย แต่ในความฝันนั้น อ๋องทั้งหลายได้รังแกนาง กระนั้นเขาจึงปล่อยนางไป แล้วรับหมอนวดอีกคนในสกุลจางไป

ยามนี้จางอ้ายขอจางเทียนออกท่องเที่ยวยุทธภพรักษาโรคของบุรุษ นางไม่ต้องการแต่งงานกับผู้ใด กระนั้นจึงออกท่องเที่ยวคนเดียว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

จางอ้ายนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่

"ใจคอเจ้าจะทิ้งข้ารึ"

หญิงสาวมองชายหนุ่มยืนกอดอกมองหน้านาง นั่นอ๋องแปด

"ท่านอ๋อง"

"ข้าจะไปกับเจ้าด้วย ข้าอยากท่องยุทธภพ"

"ข้าเป็นหมอรักษาบุรุษ ท่านไม่รังเกียจรึ"

"ไม่ แต่ข้าจะอยู่ด้วย ในตอนที่เจ้ารักษาคนป่วย"

จางอ้ายอมยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย อ๋องแปดกอดนางไว้ นางไม่ได้รักอ๋องแปด แต่อยากให้โอกาสเขา...

ลี่หรานคือสตรีที่ตกหน้าผาเมื่อสามเดือนก่อน เผยอี้ช่วยนางไว้ กระนั้นนางจึงแต่งงานกับเขาแต่งเข้ามาในหมู่บ้านสกุลเผย ลี่หรานไม่ตามหาครอบครัวของนาง 

นางคิดว่าเผยอี้ให้ชีวิตนาง นางต้องตอบแทนเขา เผยอี้เป็นบุรุษรูปงาม

ลี่หรานหน้าตางดงามราวกับเทพธิดา ผิวขาวดุจไข่มุกจากทะเลใต้ ทรวงอกอวบอิ่ม เอวกิ่ว เผยอี้ดีกับนางมาก เขาสัญญาจะดูแลนางอย่างดี

บ้านสกุลเผย มีเผยอี้ กับเผยหานที่เป็นพ่อบุญธรรมของเผบอี้

เผยหานรักเผยอี้เหมือนบุตรชายเเท้ ๆ ในตอนที่เผยอี้จะแต่งงานกับสตรีนางนี้

เผยหานนึกเสียดาย นางคล้ายคน ที่เขารู้จัก คนหนึ่ง แต่เผยหานไม่ปริปากบอก 

จนกระทั่งวันหนึ่งเผยหานเดินทางไปทางแดนใต้สืบความคาใจ นางเป็นบุตรสาวของคนผู้นั้น เผยหานคิดไม่มีผิด

หัวใจเขาแทบแหลกสลาย

เผยหานจะไม่มีทางให้คนผู้นั้นพบลี่หรานเป็นอันขาด

เผยหานแอบดูสะใภ้กับลูกบุญธรรมประจำ ทุกครั้งที่สองคนนั้น อาบน้ำร่วมกัน ดวงตาเผยหานมองผ่านรูกระดาษ 

ตับ ตับ ตับ ตับ

ตับ ตับ ตับ ตับ

เสียงดังขึ้นในห้องอาบน้ำ อีกทั้งการร่วมเสพสังวาสทำให้เผยหานมิอาจลืมภาพนั้นได้

ลี่หรานช่างเป็นสตรี ที่งดงามนัก เรือนร่างบาง ผิวขาว ทรวงอกขนาดใหญ่ เบียดกัน อีกทั้งขาเรียวงาม โหนกนูนใหญ่ไร้ขน มันช่างน่าสัมผัสยิ่งนัก

"พี่เผยอี้ อ้า อ้า อ่า เเรงอีก" ลี่หรานชอบมากยิ่งดุ้นใหญ่เซาะเขาไปในรู 

"อาหราน ชอบข้าก็มีความสุขเเล้ว"  เผยอี้อัดท่อนเอ็น เข้าในรูสวาทอย่างแรง จนน้ำเซาะออกมา น้ำสีขาวไหลออกมาตามโคลนขา

ทั้งสองคนเสร็จบทรักอันเร่าร้อนจึงรีบกลับเข้าไปในเรือน เผยหานหลบทัน มองดุ้นอวบดำรีดน้ำออก เผยหานหวนคิดถึงหน้า ลี่หรานยามนั้น

ยามนอนห้องนอนในเรือนสกุลเผย ต้องติดกันอยู่แล้ว ผนังกั้นห้องเป็นกระดาษแผ่นบาง ๆ ทุกครั้งที่สองคนนั้นร่วมรักกัน เผยหานย่อมเห็นทุกอย่างภายใต้เเสงเทียนสลัว

เผยอี้กับลี่หรานทั้งคู่จุมพิตกันอย่างดูดดื่ม ทำให้เผยหานใจเต้นแรง ทุกครั้งที่เห็นเผยอี้เสียบร่องสวาทอย่างร้อนแรง

เผยหานอยู่ห้องของเขา ใบหน้าร้อนผ่าว ลิ้นหนาเลียริมฝีปากแห้ง มือหนึ่งจับดุ้นชักไปมาอย่างทรมานกว่าน้ำรักจะออกทำให้คนแก่อย่างเขาเกือบตาย 

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม สองผัวเมียเสร็จบทสวาทอันเร่าร้อน เผยหานมองที่นอนชุ่มไปด้วยน้ำรักสีขาว เขารีบหาผ้ามาเช็ดออกเเล้วนอนต่อ

ในสมองมีภาพลี่หรานเปลือยกาย ยิ่งคิดยิ่งอยากจะลองเสียบนาง

เสียงไก่ขันยามเช้า ลี่หรานลุกขึ้นพลันไปล้างหน้าล้างตา เพื่อทำอาหารเช้าให้เผยอี้

เช้านี้เผยอี้จะออกไปหาของป่า ก่อนคนอื่น กระนั้นเขาจึงห่อข้าวไปกินระหว่างทาง ในยามกินข้าว จึงมีเพียงลี่หรานกับพ่อสามี

"ท่านพ่อ ต้องกินให้มากนะเจ้าคะ" ลี่หรานรู้ว่า เผยอี้รักเผยหานมาก เพราะถ้าไม่มีเผยหานเก็บเผยอี้มาเลี้ยง เขาคงตายไปนานเเล้ว ลี่หรานจึงเคารพพ่อสามีมาก นางคีบผักดองให้เขา

"เจ้าก็กินเถอะ" ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้น แม้เผยหานจะแก่ แต่เขาก็รูปหล่อมาก 

ลี่หรานยิ้มให้เขา 

เผยหานกินข้าวอิ่มเเล้ว พ่อสามีจึงเข้าห้องนอนไป ส่วนลี่หรานทำงานบ้านซักผ้า ที่ริมแม่น้ำ จากนั้น กลับมาปักผ้าเช็ดหน้า เพื่อที่จะนำไปขายในเมืองต้าถัง 

ช่วงนี้อากาศร้อนอบอ้าวนัก ใบหน้างามพลันมีเหงื่อไหลออกมา ผ้าฝ้ายบาง ๆ ที่นางสวมใส่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ทำให้เห็นแนบกับทรวงอก เห็นอย่างชัดเจน

ในระหว่างนั่นเอง ต้าซานสหายของเผยอี้ ทั้งสองคนสนิทกันพอสมควร ต้าซานบอกว่า เผยอี้จะไม่กลับเรือน เพราะจะไปส่งถ่านที่ทางชายแดน ได้เงินดี ประมาณอีกหนึ่งเดือนถึงจะกลับมา

ลี่หรานตกใจมาก เมื่อเช้านี้ เขาแค่ออกไปหาของป่า มิใช่รึ เหตุใดถึงไปส่งถ่านได้เล่า

ต้าซานเล่าอีกว่า ลุงของเขา ไปหาของป่าเจอเผยอี้พอดี เลยขอให้เผยอี้ไปเป็นเพื่อนร่วมทาง อีกทั้งจะให้ค่าจ้างอย่างงาม การไปส่งถ่านครั้งนี้ มีหลายรถเกวียน บุรุษในหมู่บ้านไปกันหลายคน จะออกเดินทางเดี๋ยวนี้

ลี่หรานพยักหน้าเข้าใจเเล้ว ต้าซานจึงเดินออกไป 

คนที่นอนแอบฟังในห้องถึงกับดีใจ ที่บุตรบุญธรรม ไปส่งถ่านทางชายแดน  ใบหน้าหยาบกร้านพลันเลียริมฝีปากอย่างลิงโลด

ตกเย็นลี่หรานนั่งท่านข้าวกับพ่อสามีสองคน ภายในเรือนจุดไฟให้ความสว่าง อาหารเพียงสองอย่าง ผัดผัก น้ำแกงปลา

"ท่านพ่อ พี่เผยอี้ ไปส่งถ่านที่ชายเเดน อีกหนึ่งเดือนถึงจะกลับมา ท่านพ่อไม่ต้องห่วงมีข้าอยู่ ท่านไม่อดข้าวเจ้าค่ะ" ลี่หรานพูดแกมหัวเหราะ

ยิ่งนางหัวเหราะ ใบหน้างามมีลักยิ้ม ดวงตางามเป็นรูปจันทร์เสี้ยว ช่างทำให้คนแก่ใจสั่นเสียจริง ท่อนเอ็นอวบถึงกับผงาดขึ้นมา

เผยหานพยักหน้า เเล้วยิ้มตอบ ทั้งสองกินข้าวอย่างเงียบ ๆ

ลี่หรานเก็บชามเสร็จ นางจึงไปอาบน้ำที่หลังเรือน ช่วงนี้ฤดูร้อนนางต้องอาบน้ำทุกวัน

สายตาคู่หนึ่งมองที่ทรวงอกคู่งาน มืองามเขี่ย ร่องสวาทเล่น สามีไม่อยู่ ลี่หรานจำต้องช่วยตัวเอง เพียงไม่นาน นางก็เข้าห้อง

พ่อสามีชักท่อนเอ็นไปมา รีดน้ำรักออกจนหมด ใบหน้าผ่อนคลายยิ่งนัก...