Alle Kapitel von สามีล้างหนี้: Kapitel 11 – Kapitel 20

หลังจากออกจากบริษัทของเจสสิก้า พายุก็บึ่งรถตรงกลับบ้านทันทีด้วยความหงุดหงิด และก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ รถยนต์ส่วนตัวของเพลิงจอดอยู่หน้าบ้าน น้องชายตัวดีกำลังง่วนอยู่กับการทำอะไรบางอย่างอยู่ในห้องนอนชั้นบนของบ้านหลังใหญ่ บิดาของพวกเขายังไม่กลับจากญี่ปุ่น หากรู้เรื่องของเพลิงกับเจสสิก้าจะต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่นอนพายุผลักประตูห้องนอนของเพลิงออกอย่างแรงภาพที่เห็นตรงหน้าคือเพลิงกำลังเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ใบหน้าเรียบเฉยของน้องชายไม่ได้มีแววประหลาดใจเลยสักนิดกับการปรากฏตัวอบ่างกะทันหันของพี่ชาย“มึงกำลังทำอะไรวะเพลิง?” พายุถามเสียงเข้ม เดินตรงเข้าไปกอดอกยืนตระหง่านอยู่ข้างเตียง“เก็บของครับ” เพลิงตอบสั้น ๆ โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง มือหนายังคงพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบใหญ่อย่างเป็นระเบียบ“กูเห็นว่ามึงเก็บของ แต่ที่กูถามว่ามึงจะเก็บของย้ายไปไหน อย่าบอกนะว่ามึงจะย้ายไปอยู่กับเจสสิก้า?” พายุเริ่มขึ้นเสียงเมื่อเห็นท่าทีเย็นชาของน้องชายเพลิงชะงักมือไปครู่หนึ่งก่อนจะจัดของต่อด้วยท่าทางสงบ “ครับ...ผมจะย้ายไปอยู่กับพี่เจส เจ้าหนี้คนสวยของผม”“มึงบ้าไปแล้วเหรอว

“หักคะแนนความคล่องแคล่วดีไหมเนี่ย....แต่หน้าพี่ ตอนเขินแล้วก้มหน้าหลบแบบนี้ ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ”คำพูดแหย่เล่นของเพลิงยิ่งเหมือนเติมเชื้อไฟให้ใบหน้าของเจสสิก้าร้อนผ่าวขึ้นไปอีก เธอรีบเปิดน้ำใส่มือล้างฟองแล้วถอยห่างออกมาหนึ่งก้าว พยายามตั้งสติและปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด“ใครเขินกัน! ฉันแค่รีบจะได้รีบไปพักผ่อนต่างหาก” เธอเชิดหน้าตอบ เสียงแข็งขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนอาการหัวใจเต้มผิดจังหวะที่ยังไม่ยอมสงบลง“เหรอครับ....” เพลิงยิ้มกวน ๆ พลางยักคิ้วรับจานใบสุดท้ายไปล้างน้ำเปล่าจนสะอาด แล้ววางบนชั้นพักจานอย่างคล่องแคล่วง เขาเช็ดมือกับผ้าแห้ง ก่อนจะหมุนตัวมาก้าวเข้ามาใกล้เธออีกนิด ทิ้งระยะห่างไว้พอให้เจสสิก้ารู้สึกถึงความกดดันอย่างที่เธอควบคุมไม่ได้ “แต่แก้มพี่แดงนะ”“เพลิง! เลิกล้อฉันได้แล้ว” เจสสิก้าถลึงตาใส่ แต่ก็ทำได้แค่ยื่นมือไปดันอกเขาเบา ๆ ให้ขยับออกไป “ขอบคุณสำหรับมื้อเย็น....แล้วก็ฝันดีนะ”เธอบอกปัดรวดเดียวจบก่อนจะรีบหมุนตัวเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง ทิ้งให้เพลิงยืนมองตามหลังไปพร้อมกับรอยยิ้มเอ็นดู เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางพึมพำกับตัวเองในความเงียบ“ฝันดีเหมือนกันครับ..

เจสสิก้ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ริมฝีปากเรียวสวยที่เคยเชิดขึ้นอย่างถือดีบัดนี้สั่นระริก สายตาคมกริบของคุณมณฑาที่เหมือนดังมีดหมอกรีดแหวกความลับของเธอที่พยายามซ่อนไว้จนหมดเปลือก ความเงียบเหนือห้องรับแขกอันกว้างใหญ่ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบหนักของแม่ลูกที่จ้องหน้ากันอย่างไม่ยอมถอย“ทำไม....พูดไม่ออกล่ะสิ? แกคิดว่าฉันเลี้ยงแกมาจนโตขนาดนี้ ฉันจะอ่านแกไม่ออกหรือไง? เจสสิก้า....ความดื้อรั้น ความเอาชนะของแก ฉันรู้จักมันดีกว่าใคร” คุณมณฑาก้าวเข้าปาลูกสาวทีละก้าว น้ำเสียงกดต่ำบังคับฝ่ามือบางที่จับเพลิงไว้บีบแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนกรงเล็บจมลงในเนื้อของเขา ความกดดันและมรสุมอารมณ์ที่กระแทกเข้ามาทำให้เธอเริ่มเสียการควบคุม ตัวของเจสสิก้าเริ่มสั่นเทาด้วยความโกรธที่ถูกต้อนจนมุม ทว่า....ก่อนที่เจสสิก้าจะทันได้โต้ตอบอะไร ความสับสนเมื่อครู่ก็ถูกตัดฉับด้วยแรงกระชับที่ฝ่ามือ เพลิงใช้นิ้วเรียวยาวของเขากระชับฝ่ามือที่สั่นเทาของเจสสิก้าด้วยความนุ่มนวลและหนักแน่นเด็กหนุ่มที่เคยถูกมองว่าเป็นเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ขยับตัวก้าวขึ้นมาประสานสายตากับคุณมณฑาโดยตรง แววตาที่เคยเรียบเฉยกลับเปลี่ยนเป็นลุ่มลึกและมั่นคงอย่าง

“อืม....” เพลิงตอบเพื่อนสั้น ๆ เขาเองก็ตกใจไม่ต่างกันที่รู้ว่าน่านฟ้าเองก็รู้จักผู้หญิงคนนี้ด้วย ทำไมเขาไม่รู้จักเธอล่ะ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นเพื่อนของพี่ชายเขา“มึงจะเอาเงินของเธอไปกู้วิกฤตจริง ๆ เหรอวะบอกกูที? แล้วมึงแลกมาด้วยอะไรอ่ะ เธอยอมให้เงินมึงฟรีเหรอ....เจสสิก้าไม่ได้ให้มึงฟรี ๆ แน่”“ก็....แลกเปลี่ยนนิดหน่อย” เพลิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง“อะไร? มึงบอกกูมาเลยเพลิง เธอให้มึงแลกอะไร?”“เฮ้อ.....กูรู้ดีว่ากำลังเอาตัวเองไปแขวนไว้บนเส้นขนานที่อันตราย แต่กูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วไง! รถคันนั้นมันแพงเกินกว่าที่เด็กเพิ่งเรียนจบอย่างกูจะจ่ายไหว อีกอย่างพี่พาก็ไม่ช่วยกู กูแค่ยอมรับเงื่อนไขของเจสสิก้าเพื่อเอาเงินนี้ไปจัดการเรื่องรถ ถ้าไม่ทำแบบนั้นป๊าได้ยิงหัวกูทิ้งแน่”“ถ้ามึงตัดสินใจแล้ว กูคงห้ามอะไรไม่ได้....แต่จำไว้นะเพลิงเงินสามสิบล้านของเจสสิก้า มันอาจจะช่วยชีวิตมึงจากป๊าวันนี้ แต่ในวันข้างหน้ามันจะอาจจะทำลายชีวิตมึงก็ได้นะเพลิง” น่านฟ้าตบไหล่เพื่อนเบา ๆ รู้ดีว่าเมื่อเพลิงตัดสินใจเดินเกมนี้ไปแล้ว คงไม่มีใครหยุดมันได้อีกต่อไปประตูรถยนต์หรูฝั่งคนนั่งถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างระหงข

เพลิงก้มมองใบหน้าสวยงามแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดของเจสสิก้า ความรู้สึกสิ้นหวังค่อย ๆ กัดกินหัวใจ เขาลงหลุมลึกที่ผู้หญิงคนนี้ขุดไว้เสียแล้ว และหลุมนี้ มันทั้งลึกและชันเกินกว่าที่เขาจะหาทางปีนกลับขึ้นมาได้อีกเลยเจสสิก้าเดินไปขึ้นรถสปอร์ตคันหรูของเธอ ก่อนจะเปิดประตูฝั่งคนขับค้างไว้ แล้วปรายตามองเพลิงด้วยสายตาเชิงสั่ง เพลิงจำใจต้องก้าวขึ้นไปนั่งข้าง ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ รถคันงามเคลื่อนตัวออกไปอย่างเงียบเชียบทว่ารวดเร็ว มุ่งหน้าสู่คอนโดมีเนียมหรูใจกลางเมือง เมื่อรถเลี้ยวลงสู่ลานจอดรถชั้นใต้ดินส่วนตัวที่มีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาประตูเหล็กอัตโนมัติค่อย ๆ ปิดลง ทันทีที่ไฟแสงสีส้มสว่างขึ้นทั่วบริเวณ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำเอาเพลิงถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึงเบื้องหน้าของเขาคือลานจอดรถกว้างขวางที่เรียงรายไปด้วยรถซูเปอร์คาร์และไฮเปอร์คาร์แบรนด์ระดับโลกนับสิบคัน เรียงกันเป็นแถวยาวจนนับไม่ถ้วน แสงเงสวับจากสีรถที่ได้รับการดูแลอย่างดีสะท้อนเข้าตาเขา...จำนวนรถหรูหราที่จอดอยู่นี่ มีมากกว่าคอลเลกชันสะสมของบิดาเขาเสียอีก“ลงมาสิ” เจสสิก้าก้าวลงจากรถพร้อมส่งยิ้มเย้ายวน เธอเดินนำเข้าไปหยุดอยู่ตรงก