Matagal na nanatili sa labas si Enzo upang pawiin ang gulo sa kanyang isip. Nang bumalik siya sa silid, gising na ang kanyang lola. Sa tabi nito ay nakaupo si Arabella, tahimik na nag-aalaga ngunit halata sa mukha nito ang labis na pagsisisi.“Gabi na, apo. Umuwi na tayo para makapagpahinga na si Lola,” wika ng matanda.Lumapit si Enzo at malambing na nagtanong, “May kailangan ka ba, Janella? Kukunin ko muna para makabalik ako agad.” Wala siyang balak iwan itong mag-isa ngayong gabi.“Huwag na. Hindi rin naman ako magtatagal dito,” tugon ni Janella.“Ano?”“Si Arabella ang magbabantay kay Lola. Sasabay na ako sa iyo pauwi.”Napatingin agad si Enzo kay Arabella. Nakatungo ang dalaga, ngunit malinaw ang pagpula ng mga mata nitong nagbabadya ng luha. Marahil ay masama pa rin ang loob nito mula sa kaninang pagtatalo, at pumayag lamang itong manatili dahil alam niyang kailangan niyang panagutan ang nangyari.“Bababa muna ako para bumili ng ilang kailangan. Babalik din ako agad,” paalam ni A
Ler mais