Todos os capítulos de กุศโลบายรัก: Capítulo 41 - Capítulo 50

คืนนั้นทรรศิกานอนไม่หลับอาจเป็นเพราะแปลกที่ และกังวลกับปัญหาที่จะต้องรีบสะสาง ทำให้หญิงสาวตัดสินใจลงมาเดินรับลมที่บริเวณสระว่ายน้ำ เป็นเวลาเดียวกับที่อติรุจกำลังจะลงมาว่ายน้ำ เขาเห็นเธอเดินวนไปเวียนมาพร้อมกับถอนหายใจอยู่หลายครั้ง ราวกับยังคิดไม่ตกว่าจะแก้ปัญหานั้นอย่างไร “จะเดินถอนหายใจอย่างนี้อีกนานไหม” อติรุจเอ่ยถามแต่ดูเหมือนทรรศิกาจะไม่ได้ยิน เพราะมัวแต่จมอยู่กับความคิดของตัวเอง “เทย่า” ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเล่นของเธอได้คล่องจนติดปาก ทั้งที่เพิ่งจะพบกันเพียงไม่กี่ครั้ง ทรรศิกาสะดุ้งก่อนจะหันไปตามเสียงเรียก “คุณเรียกฉันหรือ” “อืม!” “มีอะไรจะพูดกับฉัน...หรือว่าเป็นเรื่องนั้น” เธอเอ่ยถามเขาด้วยใจจดจ่อ “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ช่วยอะไรผมสักอย่างได้ไหม” “คุณจะให้ฉันช่วยอะไร” “ช่วยไปหยิบเอกสารสองฉบับที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานพร้อมกับปากกามาให้ผมหน่อย” หญิงสาวเดินไปทำตามที่เขาต้องการ เธอเข้าไปหยิบเอกสารที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา ฉับพลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นข้อควา

ทรรศิกาอ่านหนังสือจนเบื่อก็เลยเดินไปเปิดตู้เย็น ในตู้เย็นมีพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู ปลา ไก่ ผักและผลไม้สด นม มีแม้กระทั่งน้ำผลไม้คั้นสด ๆ แถมยังถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบแยกตามหมวดหมู่อีกต่างหาก วัตถุดิบที่จะนำมาทำอาหารมีเพียบ แต่ไม่รู้จะทำเมนูอะไรดี เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยต้องทำงานบ้าน หรือแม้แต่ทำอาหารทานเองเลยสักครั้ง นี่นับเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้แสดงฝีมือ ยังไม่รู้ว่าทำออกมาแล้วหน้าตาจะเป็นแบบไหน และจะกินเข้าไปได้ไหม เย็นนี้จะได้รู้กัน เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว มารู้ตัวอีกทีตอนที่แก้วทำงานประจำวันเสร็จเรียบร้อยและขอตัวกลับ นั่นหมายความว่าได้เวลาที่ทรรศิกาจะต้องลงมือทำอาหารมื้อเย็นเพียงลำพัง และเธอต้องทำให้เสร็จก่อนที่เขาจะเดินทางกลับมาถึงบ้านหญิงสาวเดินไปเปิดตู้เย็นดูอีกครั้ง เธอยืนท้าวสะเอวที่หน้าตู้เย็นอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจทำอาหารง่าย ๆ คือผัดผัก ไข่เจียวหมูสับ และปลาทอด ก่อนอื่นต้องหาข้อมูลจากมือถือ จากนั้นก็จัดเตรียมของทุกอย่างตามข้อมูลที่ได้มา และก็ถึงเวลาที่จะเริ่มลงมือทำอาหาร การเข้าครัวทำอาหารครั้งแร

เมื่ออติรุจและสองสาวเดินเข้ามาในครัวตรงจุดที่ถูกไฟไหม้จนพังเสียหายไปบางส่วน “นี่ฝีมือใคร” หมอหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันแค่เตรียมทำอาหารเย็นตามคำสั่งของคุณ ใครจะคิดล่ะว่าผลมันจะออกมาเป็นแบบนี้” “คุณจะทำอาหารหรือเผาบ้านผมกันแน่” “ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ...อุบัติเหตุน่ะเข้าใจไหม” “ถึงจะเป็นอุบัติเหตุแต่คุณก็หนีความรับผิดชอบไปไม่พ้น ผมจะคิดค่าเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมดจากคุณ” “จอมงก! ลงบัญชีไว้แล้วกัน ฉันจะทำงานใช้หนี้คุณเอง รับรองว่าจะคืนให้คุณจนครบทุกบาททุกสตางค์” “จำคำพูดของตัวเองไว้ให้ดีด้วยล่ะ” จากนั้นก็เดินกลับไปที่โซฟา โดยมีทรรศิกาและนับดาวเดินตามไปติดๆ “ฉันยังไม่ได้แนะนำให้คุณรู้จักเลย นี่นับดาวเพื่อนสนิทของฉัน ดาวนี่หมอรุจนายจ้างสุดโหดของเทย่าเอง” ประโยคสุดท้ายเธอหันไปพูดกับนับดาว “ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณนับดาว” อติรุจหันไปพูดกับนับดาวด้วยความสุภาพอ่อนโยน “เช่นกันค่ะคุณหมอ เรียกดาวก็ได้ค่ะง่ายดี”

หลังจากเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ไปเมื่อสองวันก่อน ทรรศิกาก็ทำงานทุกอย่างตามปกติแม้จะยังทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าที่ควร แต่ก็ไม่ได้สร้างปัญหาอะไรมากวนใจให้นายแพทย์หนุ่มต้องปวดเศียรเวียนเกล้าเหมือนเช่นทุกครั้ง ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจทำให้อติรุจวางใจ เขาจึงคอยจับตาดูเธอทุกฝีก้าว หรืออาจถึงขั้นจับผิดเธอตลอดเวลา ความสัมพันธ์ของสองหนุ่มสาวไม่ต่างอะไรกับการอยู่ในสมรภูมิรบ และมักจะลงเอยด้วยการมีปากเสียงกันอยู่เสมอ เขามักจะดุเธออย่างไม่ไว้หน้าเมื่อเธอทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง อย่างวันนี้ก็เช่นกัน เมื่อมีคนไข้ใหม่เข้ามารับการตรวจรักษา “มาครั้งแรกใช่ไหม” ทรรศิกาเอ่ยถาม “ใช่จ้ะ” ทรรศิกาหันไปหยิบเอกสารและปากกายื่นส่งให้คนไข้คนดังกล่าว “กรอกรายละเอียดในเอกสารฉบับนี้ก่อนนะ จะได้นำไปทำทะเบียนประวัติคนไข้ใหม่” “ป้าอ่านและเขียนหนังสือไม่เป็นหรอกจ้าแม่หนู” ทรรศิกาแอบทำสีหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะหันไปถาม “แม้แต่ชื่อนามสกุลของตัวเองก็เขียนไม่เป็นหรือป้า” หญิงคนดังกล่าวพยักหน้าแทนคำตอบ “เฮ้อ! ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวจะกรอกให้

“นัดใคร!?” “ทำไมต้องทำเสียงเครียดแบบนั้นด้วยล่ะคะ หรือว่าผิดหวังที่เทย่าไม่ได้มาหาคุณแต่มาหาคนอื่น” “ไม่ต้องมาเฉไฉออกนอกเรื่อง ตอบมาซะดี ๆ ว่าคุณมาพบใครที่นี่” จังหวะนั้นเองเสียงทักทายของอิทธิพลก็ดังแทรกขึ้น “สวัสดีครับคุณเทย่า” ทรรศิกามองอติรุจด้วยแววตายิ้ม ๆ ก่อนจะหันไปพูดกับนายแพทย์อิทธิพล “สวัสดีค่ะหมออิท” เธอเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างสนิทสนม “อย่าบอกนะว่าคุณนัดกับนายอิท” อติรุจพูดโพล่งขึ้นมาพร้อมกับชี้มือไปที่เพื่อน “ถ้าฉันกับคุณเทย่านัดกันแล้วนายมีปัญหาอะไร” อติรุจไม่สนใจคำพูดของเพื่อน แต่กลับจ้องมองทรรศิกาไม่วางตา สายตาดุดันนั้นคล้ายจะบังคับให้เธอตอบคำถามของเขา “เทย่ามีเรื่องบางอย่างที่อยากจะขอคำแนะนำจากหมออิทก็เลยนัดเจอเขาที่นี่ค่ะ” “คุณปรึกษาผมก็ได้ ผมให้คำแนะนำคุณได้ทุกอย่าง ทำไมจะต้องไปปรึกษานายอิทด้วย” น้ำเสียงติดจะหาเรื่อง ทุกคนในที่นั้นรู้สึกแปลกใจที่เห็นนายแพทย์อติรุจใจร้อนกว่าที่เคย ทั้งที่ปกติแล้วเขาเป็นคนใจเย็นมาก ไม่ม