Todos os capítulos de กุศโลบายรัก: Capítulo 51 - Capítulo 60

“ตอนนี้คนไข้พักรักษาตัวอยู่ที่ไหนครับ” หญิงสาวเอ่ยชื่อโรงพยาบาลที่พ่อของนับดาวนอนพักรักษาตัวอยู่ อิทธิพลเลิกคิ้วเมื่อได้ยินชื่อโรงพยาบาลนั้น พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ทำไมคุณเทย่าถึงมาขอความช่วยเหลือจากผม ทั้งที่คุณมีหมอที่เก่งและมีความชำนาญหลายด้านอยู่ข้างตัว” “คุณหมอหมายถึง...” ทรรศิกาละชื่อเขาไว้ในฐานที่เข้าใจ “ใช่ครับ...ผมหมายถึงรุจแฟนของคุณ” “คุณหมอกำลังเข้าใจผิดนะคะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันอย่างที่คุณเข้าใจ” “รุจบอกให้คุณพูดแบบนี้ใช่ไหมครับ” “เปล่าค่ะ...เราไม่ได้เป็นอะไรกันจริง ๆ” ทรรศิกาพยายามที่จะอธิบายความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างเธอและอติรุจ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไร้ประโยชน์ เพราะอิทธิพลเลือกที่จะเชื่อตามความคิดของตนเอง “ไม่ต้องช่วยรุจปิดบังเรื่องนี้หรอกครับคุณเทย่า ทุกคนรู้เรื่องที่น่ายินดีนี้หมดแล้ว ผมว่าคุณสองคนเหมาะสมกันมาก ผมยังรู้สึกอิจฉานายรุจด้วยซ้ำที่มีแฟนสวยอย่างคุณ” เธอได้แต่ฝืนยิ้มให้เขา ดูเหมือนทุกคนจะตีความไปในทิศทางเดียวกันว่า เธอ

เมื่อวางสายทรรศิกาก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อเดินทางกลับที่พัก แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจและเลือกที่จะแวะห้างดังก่อนกลับบ้าน ทรรศิกาเดินดูเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าแบรนด์ดังเพื่ออัปเดตเทรนด์แฟชั่น เธอเดินมาจนถึงร้านขายกระเป๋ายี่ห้อโปรด “โอมายก๊อด!!” สินค้าตัวใหม่กิ๊บเก๋มาก รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นซะด้วย เหมาะกับฉันที่สุด” ทรรศิกายืนจ้องมองกระเป๋าดีไซน์หรูที่ออกใหม่ล่าสุดด้วยความอยากได้ แววตาของเธอทอประกายแวววาว ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติเธอคงไม่รั้งรอที่จะเดินเข้าไปซื้อหามาครอบครอง แต่เมื่อนึกถึงสถานะและเงินในกระเป๋าของตัวเองในตอนนี้ก็จำเป็นต้องตัดใจทั้งที่รู้สึกเสียดาย ช่วงที่กำลังจะเดินจากไปนั้นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เนตรนภาและปกรณ์เดินออกมาจากร้านพอดี สองฝ่ายยืนเผชิญหน้ากัน “นึกว่าใครที่แท้ก็หลานสาวคุณหญิงทิพย์มณีนี่เอง ว่าแต่ทำไมไม่เข้าไปในร้านล่ะ หรือว่า...” “พอดีวันนี้มีนัดสำคัญ ก็เลยไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะมาเดินเลือกซื้อของ จบนะ” ทรรศิกาพูดสวนกลับไปก่อนที่เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดจะพูดจบ ปากพูดกับเพื่อนสาวแต่สายตาตวัดไ

ทรรศิกาถ่ายทอดเรื่องราวของนายแพทย์อติรุจ ธีร์วรารัศมิ์ ที่เธอได้ยินจากปากของอิทธิพลให้นับดาวฟังอย่างไม่ตกหล่น ก่อนจะสรุปปิดท้ายว่า “เทย่าก็เลยต้องมาปรึกษาดาวว่าเราควรจะขอความช่วยเหลือจากหมอรุจ หรือว่าจะให้หมออิทเป็นคนดำเนินการเรื่องนี้ให้เรา” นับดาวคิดหนักว่าสมควรที่จะขอความช่วยเหลือจากนายแพทย์อติรุจดีหรือไม่ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ตกสุดท้ายก็เลยต้องขอความเห็นจากเพื่อน “ถ้าเทย่าเป็นดาวเทย่าจะตัดสินใจยังไง” “ก็ถ้าเขาเก่งจริงอย่างที่หมออิทพูด เทย่าจะขอความช่วยเหลือจากเขา แล้วดาวล่ะคิดยังไงกับเรื่องนี้” “ดาวก็คิดเหมือนเทย่าแต่ก็เกรงใจหมอรุจ” “ไม่ต้องคิดมากหรอกดาว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าสุขภาพของพ่อดาว อย่าลืมสิว่าเรามีงบประมาณที่จำกัด ถ้าเราย้ายพ่อของดาวไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลของรัฐได้ ก็จะทำให้เราไม่ต้องวิตกกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายมากนัก” “นั่นสิ” นับดาวเริ่มเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อน เพราะเธอเองก็คิดเช่นนั้น แต่ติดขัดตรงที่เธอเพิ่งจะรู้จักนายแพทย์หนุ่มได้ไม่นาน และไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก ก็เล

“อย่าถือเป็นบุญคุณเลยครับ ถ้าความรู้ความสามารถของผมจะช่วยชีวิตพ่อของคุณดาวไว้ได้ ผมก็ยินดีครับ” “พรุ่งนี้ดาวจะไปขอประวัติการรักษาของพ่อมาให้คุณหมอค่ะ” “ไม่ต้องยุ่งยากหรอกดาว เรื่องแค่นี้หมอรุจเขาจัดการเองได้ ยกหูโทรศัพท์กริ๊กเดียวทุกอย่างก็เรียบร้อย ใช่ไหมคะ” “รู้มากจริงนะ” จากนั้นอติรุจได้โทร.ไปขอให้ทางโรงพยาบาลที่พ่อของนับดาวนอนพักรักษาตัวอยู่ แฟกซ์ประวัติการรักษามาให้เขาที่นี่ “ทีนี้ดาวเชื่อเทย่าหรือยังว่าคุณหมอที่แสนดีของดาว สามารถจัดการทุกอย่างได้ด้วยปลายนิ้วภายในเวลาอันรวดเร็ว โดยที่เราไม่ต้องขยับตัวทำอะไร” “ขอบคุณมากนะคะหมอรุจสำหรับความช่วยเหลือดาวในครั้งนี้” นับดาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ด้วยความยินดีครับ ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะดูแลและจัดการทุกอย่างให้คุณดาวเอง” “พรุ่งนี้คุณเตรียมตัวให้พร้อมนะเทย่า เราจะออกไปตรวจคนไข้นอกสถานที่ด้วยกัน” “ไม่มีปัญหา” “และกรุณาแต่งตัวให้มันทะมัดทะแมง ไม่ใช่ใส่เสื้อผ้าราวกับจะไปเดินแฟชั่น เพราะสถานที่ที่เราจะไปนั้นมั

แต่เขาไม่ยอมให้เธอทำเช่นนั้น และรั้งข้อเท้าของเธอไว้แน่น ทำให้มีการยื้อยุดกันเกิดขึ้น “อยู่เฉย ๆ สิ” เขาดุเธอ “ไม่เห็นเหรอว่าผมกำลังจะนวดเท้าให้คุณ” “เห็นแต่คุณไม่ควรทำแบบนี้ เท้ามันเป็นของต่ำ เดี๋ยวฉันทำเอง” “ไม่เป็นไรผมไม่ถือ ถึงคุณอยากทำเองก็ทำไม่ถนัดอยู่ดี แค่นั่งเฉย ๆ ก็พอเดี๋ยวผมจัดการให้” ถึงอยากจะเถียงแต่ก็คงไม่มีประโยชน์ เถียงไปก็เท่านั้นเพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ต้องบังคับให้เธอทำตามคำสั่งของเขาอยู่ดี เธอจึงยอมนั่งเฉย ๆ ตามที่เขาบอก และมองดูอติรุจนวดเท้าและน่องให้เธอด้วยความเชี่ยวชาญ “ดูคุณจะชำนาญในการนวด สงสัยว่าคงจะทำให้สาว ๆ บ่อยล่ะสิ” ทรรศิกาอดไม่ได้ที่จะพูดเหน็บแนมเขา แต่ก็ยอมรับว่าสิ่งที่เขาทำให้เธอนั้นมันทำให้เธอรู้สึกสบายขึ้นจริง ๆ อาการปวดขาคล้ายจะเป็นตะคริวหายไปเป็นปลิดทิ้ง เท่าที่เคยสังเกตการทำงานของเขาแม้จะเป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ แต่ก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาเป็นคนที่มีความสุภาพอ่อนโยน เอื้ออาทร และใส่ใจคนรอบข้างโดยเฉพาะกับคนไข้ แต่ก็มีความเด็ดขาดดูได้จากการที่เขาดุคนไข้ที่ทานยาไม่