Todos los capítulos de กุศโลบายรัก: Capítulo 61 - Capítulo 70

หลังจากตรวจร่างกายเสร็จก็ถึงเวลาของการแจกขนม นม และของเล่นให้แก่เด็กทุกคน เด็กเหล่านั้นต่างก็เข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเพื่อรอรับของแจก บ่งบอกได้ว่าพวกเขาได้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี ใบหน้าของทุกคนมีรอยยิ้มถูกใจกับของแจกที่ได้รับ แม้ว่าของที่พวกเขาได้รับจะไม่ใช่ของเล่นที่หรูหราราคาแพง แต่ก็ทำให้พวกเขามีความสุขอย่างเห็นได้ชัด การกระทำของอติรุจสอนให้ทรรศิกาได้เรียนรู้ว่าการเป็นผู้ให้มันสุขใจเช่นนี้เอง กว่าจะกลับออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนั้นก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายสอง เขาขับรถพาเธอแวะทานอาหารกลางวันก่อนจะพาไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายในชุมชนแออัด ทรรศิกาไม่อยากที่จะเดินเฉียดกายเข้ามาในแหล่งเสื่อมโทรมเหล่านี้ แต่เพราะคำว่าหน้าที่ทำให้เธอไม่มีทางเลือกอื่น จำใจต้องเดินหอบของพะรุงพะรังตามเขาไปอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ ในขณะที่กำลังจะเดินผ่านเด็กวัยรุ่นชายกลุ่มหนึ่ง เธอก็ได้ยินเสียงผิวปากและเสียงตะโกนถามอย่างคึกคะนอง “จะรีบเดินไปไหนจ๊ะคนสวย” จากนั้นพวกมันก็ประสานเสียงหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน เด็กหนุ่มสองคนละจากที่นั่งและเดินตร

อติรุจเป็นธุระจัดการเรื่องย้ายบิดาของนับดาวมาเข้ารับการผ่าตัดในโรงพยาบาลต้นสังกัดของเขา โดยใช้เวลาเพียงสองวันทุกอย่างก็เรียบร้อย จากการตรวจและการสอบถามอาการของผู้ป่วย อติรุจเห็นด้วยกับการวินิจฉัยของแพทย์ที่ทำการรักษามาก่อนหน้านี้ เนื่องจากผู้ป่วยเจ็บหน้าอกมากจนอาการน่าเป็นห่วง และไม่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยยา อีกทั้งหลอดเลือดหัวใจก็ตีบอย่างรุนแรง เขาจึงเห็นควรที่จะทำการผ่าตัดให้คนไข้รายนี้ และในเช้าวันนี้เขาจะทำการผ่าตัดบายพาสหัวใจให้บิดาของนับดาวด้วยตัวเอง ครอบครัวของนับดาวจึงเดินทางมาให้กำลังใจพ่อที่โรงพยาบาลกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา รวมถึงทรรศิกาที่ขอตามอติรุจมาที่โรงพยาบาลด้วย อติรุจอธิบายให้คนไข้เข้าใจว่าการผ่าตัดบายพาส เป็นการผ่าตัดต่อเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ เพื่อทำทางเบี่ยงให้เลือดผ่านส่วนที่ตีบหรือตันได้ดีขึ้น และทำให้ออกซิเจนไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจได้มากขึ้น “พ่อไม่ต้องกังวลนะคะ หมอรุจเขาเป็นหมอที่มีความชำนาญและเก่งหลายด้าน เทย่ารับรองว่าพ่อต้องหายเป็นปกติแน่นอนค่ะ” “ขอบใจมากนะลูกที่เป็นธุระจัดการเรื่องนี้

ในขณะที่อติรุจกำลังทำการผ่าตัดบิดาของนับดาวอยู่นั้น ทรรศิกาและนับดาวก็ขอเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องผ่าตัดโดยให้สมาชิกคนอื่น ๆ ไปทานมื้อเช้าก่อน ทั้งคู่ฆ่าเวลาด้วยการพูดจาหยอกล้อกัน ทรรศิกาลองถามหยั่งเชิงเพราะอยากจะรู้ถึงความรู้สึกที่นับดาวมีต่อนายแพทย์อิทธิพล “ดาวว่าหมออิทเป็นคนยังไง” “เขาก็ดูเป็นคนดีมีน้ำใจ” “ดีพอที่ดาวจะรับไว้พิจารณาไหม” “ทำไมถามแปลก ๆ แบบนี้” “ก็เทย่าอยากรู้ว่าดาวคิดยังไงกับหมออิท” “ไม่ได้คิดอะไรเลยนอกจากที่บอกไป ตอนนี้ดาวคิดอยู่เรื่องเดียวคือเรื่องเงินค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดของพ่อ หวังว่าจะไม่เกินไปจากเงินที่ดาวเตรียมไว้” “ถ้าเป็นเมื่อก่อนเทย่าคงช่วยดาวได้มากกว่านี้ ตอนนี้ถึงแม้อยากช่วยแต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง เพราะลำพังตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย” “ใครบอกว่าเทย่าช่วยอะไรดาวไม่ได้ ช่วยได้ตั้งเยอะโดยเฉพาะเรื่องของหมอรุจ” “พูดถึงผู้ชายคนนี้ทีไรหงุดหงิดทุกที” “เกิดอะไรขึ้น! เขาทำอะไรให้เทย่าหงุดหงิดใจ” “เขากล่าวหาเทย่าว่าคงอยากเป็นแฟนเขา

ทรรศิกาลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมกับความประหลาดใจที่ตนเองกลับมานอนอยู่ในห้องนี้ “เราเดินกลับมานอนที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร” จำได้ว่าเมื่อคืนนั่งทำงานอยู่ที่เคาน์เตอร์จ่ายยาด้านล่าง แล้วทำไมถึงกลับมานอนอยู่ที่นี่ได้ เธอต้องรีบจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อนที่อติรุจจะออกไปทำงาน เท้าไวเท่าความคิดเธอรีบวิ่งไปอาบน้ำแต่งตัวและลงมารอเขาด้านล่าง “วันนี้ฉันขอติดรถไปด้วยคนนะคะ” “จะไปเยี่ยมพ่อของคุณดาวใช่ไหม” “ใช่แล้วค่ะ” “ได้สิ” “แต่ว่าฉันต้องไปสถานที่แห่งหนึ่งก่อนที่จะไปเยี่ยมพ่อของดาว คุณช่วยแวะไปส่งฉันที่นั่นหน่อยได้ไหมคะ” อติรุจหันไปจ้องมองเธอพร้อมกับเอ่ยถาม “ที่ไหน!” “บริษัทสตาร์ไดมอนด์ ฉันรู้ค่ะว่ามันไม่ใช่ทางผ่าน แต่คุณช่วยไปส่งฉันหน่อยได้ไหมคะ” “คุณจะไปทำอะไรที่นั่น” “ก็แค่เอาเอกสารไปให้ที่บริษัทเท่านั้นเองค่ะ ใช้เวลาไม่นานหรอก นะคะช่วยฉันหน่อยนะ” ทรรศิกาลงทุนพูดจาอ้อนเขาด้วยเสียงอ่อนหวาน ก็แถวนั้นรถติดจะตายถ้าต้องให้ขึ้นรถไปเองในเวลาเร่งด่วนแ

“บ้าที่สุด ทีกับเราล่ะทำเล่นตัวแต่ดันหนีตามมานอนกกผู้ชายอยู่ที่นี่” เขารู้สึกหงุดหงิดที่เสียเธอไปให้กับผู้ชายคนอื่น แม้จะไม่ได้รู้สึกรักใคร่ไยดีอะไรทรรศิกามากนัก แต่การที่ได้รับรู้ว่าเธอตกไปเป็นของชายอื่นก่อนที่จะตกเป็นของเขานั้น มันทำให้ปกรณ์รู้สึกเสียหน้าอย่างแรง ที่สำคัญสิ่งที่เขาและแม่หวังไว้กำลังจะหลุดมือไปนี่สิน่าเสียดาย เขาโทรศัพท์หาเนตรนภาเพื่อนัดให้ไปเจอกันที่คอนโด ความหงุดหงิดที่พกพากลับมานั้นคงต้องหาที่ระบายออก และเขาก็เลือกที่จะระบายกับวัวเคยขาม้าเคยขี่อย่างเนตรนภา เมื่อเนตรนภามาถึงที่คอนโด ปกรณ์ไม่รอช้าเขากระชากร่างบางของเธอเข้ามาในอ้อมกอดอย่างแนบชิด และแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงรุนแรง จูบของเขาเร่าร้อนรุนแรงจนเธอแทบจะขาดอากาศหายใจ “ใจเย็นๆ สิกร ทำไมคุณถึงใจร้อนนัก ฟังเนตรก่อนสิ เนตรมีข่าวดีจะบอก” “เก็บข่าวดีของคุณไว้ก่อนนะเนตร ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง ตอนนี้เรามาหาความสุขร่วมกันก่อนดีกว่า คุณรู้ใช่ไหมว่าผมต้องการอะไร” ปกรณ์พาเนตรนภาเข้ามาในห้องนอน เขาผลักเธอให้นอนลงบนเตียงและแนบร