บททั้งหมดของ เมียหมอ: บทที่ 91 - บทที่ 100

101

บทที่ 91

พรึ่บ!แฟ้มกระดาษสถิติในมือร่วงหล่นลงพื้นห้องน้ำอย่างไร้ทิศทางร่างสูงใหญ่หนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตรก้าวพรวดเดียวเข้าประชิดตัวเดือนหนาว เขาทรุดเข่าทั้งสองข้างลงบนพื้นกระเบื้องหินอ่อนหน้าประตูห้องน้ำ ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างตวัดรวบเอวคอดของเธอเข้ามากอดแนบอกแน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิด ซบหน้าผากและใบหน้าคมคายลงบนหน้าท้องแบนราบของเธออย่างหมดรูป"หนาว..."เสียงทุ้มต่ำสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ร่างกายสูงใหญ่ของศัลยแพทย์กระดูกสั่นเทิ้มไปทั้งตัว หยาดน้ำอุ่นจัดเม็ดร้อนร่วงเผาะทะลักออกจากดวงตาคมกริบใต้กรอบแว่นเงิน ซึมผ่านเนื้อผ้าชุดนอนลงสู่ผิวหน้าท้องของเธอน้ำตาลูกผู้ชาย... ที่ไม่เคยไหลให้ความเจ็บปวดใดๆ ในโลก... บัดนี้กำลังไหลรินออกมาด้วยความตื้นตันและความสุขที่ท่วมท้นจนหัวใจแทบจะระเบิด"เรากำลังจะมีลูก..." เตติณห์สะอื้นเบาๆ ชิดหน้าท้องเธอ มือใหญ่สั่นเทาขณะลูบไล้แผ่วเบาราวกับกลัวว่าเธอจะแหลกสลาย "ลูกของเรา... เดือนหนาว"เดือนหนาวน้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มของสามี โน้มตัวลงจูบกระหม่อมมนขอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 92

เวลาเที่ยงวัน ณ เคาน์เตอร์พยาบาลแผนกศัลยกรรมกระดูกเตติณห์เดินโซเซเข้ามาในวอร์ด ใบหน้าซีดเซียว ขอบตาคล้ำ ในมือถือซอง บ๊วยเค็มดองและยาดมสมุนไพรตราโป๊ยเซียน"อาจารย์คะ... ออร์เดอร์ยาเคสผ่าตัดกระดูกต้นขาหักค่ะ" พยาบาลสาวส่งแฟ้มให้ กลั้นยิ้มจนแก้มตุ่ยจังหวะนั้นเอง กลิ่นแอลกอฮอล์ล้างมือและกลิ่นกับข้าวมื้อเที่ยงของพยาบาลลอยมาแตะจมูกอาจารย์หมออุ้บ!เตติณห์ยกมือขึ้นปิดปากทันที คิ้วเข้มขมวดแน่น ดวงตาเหลือกขึ้นด้วยความพะอืดพะอม เขารีบเปิดฝายาดมสมุนไพรยัดใส่จมูกสูดเข้าปอดเฮือกใหญ่ ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของพยาบาลทั้งเคาน์เตอร์"อาจารย์หมอเติร์กแพ้ท้องแทนเมียจริงๆ ด้วยค่ะ!""โถ... น่าเอ็นดูจังเลยค่ะอาจารย์ คลั่งรักจนฮอร์โมนหลั่งตามเมียเลยนะคะเนี่ย!"เตติณห์ตวัดสายตาดุจัดมองลูกน้อง แต่จมูกยังคงเสียบยาดมไว้แน่น "ทำงานไปเลยครับคุณพยาบาล... อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระ"พูดจบ ศัลยแพทย์หนุ่มก็ต้องรีบสาวเท้ายาวๆ วิ่งหนีเข้าห้องพักแพทย์ เพื่อไปควักบ๊วยเค็มเข้าปากระงับอาการคลื่นไส้อย่างหมดรูปเวลา ยี่สิบสองนา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 93

บัดนี้... กลับกำลังนั่งเหงื่อตก กลั้นหายใจจนหน้าแดงก่ำ เพราะกลัวว่าถ้าเขาขยับตัวเพียงเซนติเมตรเดียว กระดูกซี่โครงที่ยังไม่กลายเป็นกระดูกแข็ง ของลูกสาวตัวน้อยจะได้รับแรงกดทับมากเกินไป!"สรีรวิทยาของทารกแรกเกิด... แนวกระดูกสันหลังยังเป็นรูปตัวซีเตติณห์กระซิบพึมพำกับตัวเองในความมืดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "มุมคอต้องรักษาไว้ที่สิบห้าองศาเพื่อป้องกันทางเดินหายใจอุดกั้น..."จังหวะนั้นเอง...แอะ... อือ...ทารกน้อยส่งเสียงอ้อแอ้ในลำคอเบาๆ ขยับศีรษะกลมทุยที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีดำดกดำ ถูไถไปมากับผิวเนื้อบริเวณไหปลาร้าของเขาอย่างสบายอารมณ์ ปากเล็กจิ้มลิ้มดูดนิ้วโป้งตัวเองเสียงดัง จ๊วบ... จ๊วบ...ก่อนที่มือน้อยๆ ขนาดเท่าผลเชอร์รี่ จะค่อยๆ ยื่นออกมา... แล้ว กำนิ้วก้อยข้างซ้ายของเตติณห์ไว้แน่น!แรงบีบอันแผ่วเบาของสิ่งมีชีวิตตัวจิ๋ว...กลับมีพลังมหาศาลพอที่จะบดขยี้เกราะกำแพงตรรกะทั้งหมดในหัวใจของอาจารย์แพทย์เตติณห์ให้ละลายกลายเป็นน้ำในเสี้ยววินาที!เตติณห์ชะงักกึก หัวใจใต้แผงอกกระตุกวูบด้วยความรู้สึกตื้นตันที่เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-24
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
67891011
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status