All Chapters of ทายาทจักรพรรดิมังกร: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงระฆังประจำป้อมมังกรเหนือดังขึ้นในยามที่หมอกขาวยังปกคลุมยอดกำแพงเฟิงอ้าวเทียนลืมตาจากการนั่งปรับลมหายใจ พลังมังกรสีทองดำที่โคจรอยู่รอบกายค่อย ๆ สงบลง เขาสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวบริเวณประตูป้อม แม้จะอยู่ห่างออกมาหลายลานก็ตามเสียงระฆังดังอีกสองครั้ง เป็นสัญญาณว่ามีผู้มาเยือนจากภายนอก และผู้มาเยือนผู้นั้นมีพลังมังกรที่ไม่อาจระบุสายเลือดได้ชัดเจนอ้าวเทียนลุกขึ้น สวมเสื้อคลุม แล้วเดินออกจากห้องฝึกมู่ชางยืนรออยู่ใต้ชายคา สีหน้าของผู้เป็นอาจารย์เคร่งขรึมกว่าปกติ“มีอะไรเกิดขึ้นหรือ?” อ้าวเทียนถาม“ทหารลาดตระเวนพบคนผู้หนึ่งอยู่บนเส้นทางตะวันตก เขาไม่ได้เดินทางมาคนเดียว แต่ผู้ติดตามที่เหลือหายไปตั้งแต่เมื่อคืน”“เป็นคนจากเผ่ามังกรหรือไม่?”“ยังยืนยันไม่ได้ เขาสวมเสื้อคลุมปิดบังใบหน้า แต่มีตราหยกเก่าแก่ติดอยู่ที่เอว”มู่ชางหยุดเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อ“ตรานั้นมีลวดลายมังกรสองตัวพันเกี่ยวกัน”อ้าวเทียนหรี่ตาลวดลายดังกล่าวปรากฏซ้ำหลายครั้งตั้งแต่พวกเขาพบประตูโบราณ ใต้ธารน้ำแข็ง กระทั่งแท่นศิลาที่ป้อมแห่งนี้“พาเขาเข้ามาอย่างระมัดระวัง อย่าเพิ่งจับกุม หากเขาไม่ได้แสดงท่าทีเป็นศัตรู”“ข้าสั่

เฟิงอ้าวเทียนออกจากป้อมมังกรเหนือพร้อมกับมู่ชาง หลินซีเหยา และอวี้เหิงตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ จุดหมายของพวกเขาคือศาลโบราณทางตะวันตกของหุบเขาเหมันต์ สถานที่ซึ่งตระกูลของอวี้เหิงดูแลสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าศาลแห่งนั้นถูกสร้างขึ้นเมื่อใด บันทึกที่เหลืออยู่ระบุเพียงว่า ที่นี่เคยเป็นสถานที่ประกอบพิธีของผู้พิทักษ์มังกรทั้งสองสายเลือด ก่อนที่เส้นทางเข้าสู่ศาลจะถูกปิดตายลงในยุคที่ประวัติศาสตร์ของเผ่ามังกรเริ่มขาดหาย ระหว่างทาง อวี้เหิงแทบไม่ได้พูดอะไร เขาเดินนำอยู่ด้านหน้า มือหนึ่งถือไม้เท้าหยก อีกมือคอยตรวจสอบแผ่นหยกที่นำติดตัวมาด้วยเป็นระยะ หลินซีเหยาเดินอยู่ข้างเฟิงอ้าวเทียน นางสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงระมัดระวังพลังสีเงินของตนเอง หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน เขาไม่ได้พูดถึงภาพที่เห็นอีก แต่สีหน้าของเขาบอกว่ายังมีบางสิ่งติดค้างอยู่ในใจ “ท่านยังคิดถึงคำเตือนนั้นอยู่หรือ?” นางถาม เฟิงอ้าวเทียนหันมามอง “คำเตือนที่ว่าอย่าเปิดประตูเพื่อค้นหาสิ่งที่สูญเสียไปน่ะหรือ?” “เพคะ” “ข้าไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งคำเตือน แต่ข้ารู้ว่ามันเกี่ยวข้องกับความทรงจำที่ถูกปิดผนึกไว้” “แ

เสียงแตกร้าวจากแผ่นศิลาภายในศาลมังกรยังคงติดอยู่ในความทรงจำของทุกคน แม้พวกเขาจะออกจากสถานที่แห่งนั้นมาหลายชั่วยามแล้วก็ตาม เฟิงอ้าวเทียนยืนอยู่ริมหน้าต่างของห้องพักในป้อมมังกรเหนือ ดวงตาสีเข้มทอดมองแนวภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ เขาพยายามทบทวนข้อความสุดท้ายบนแผ่นศิลา อย่าให้เขาเลือกความทรงจำแทนพวกเจ้า คำเตือนนั้นไม่ได้ระบุชื่อผู้ใด แต่กลับทำให้เขารู้สึกว่าพวกตนกำลังถูกดึงเข้าใกล้ความลับบางอย่างที่มีผู้พยายามซ่อนไว้มานาน “ท่านกำลังคิดถึงชายในภาพอีกแล้วหรือ?” หลินซีเหยาถามจากด้านหลัง เฟิงอ้าวเทียนหันกลับมา นางเพิ่งเข้ามาในห้องพร้อมถ้วยชาร้อนสองใบ ผมยาวสีดำถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย ทว่าบริเวณข้อมือกลับมีเกล็ดสีเงินเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นจาง ๆ “ข้ากำลังคิดถึงคำเตือนบนแผ่นศิลา” เขาตอบ “หากมีผู้ใดสามารถเลือกได้ว่าคนอื่นจะจดจำอะไร เรื่องในอดีตที่เราเห็นอาจไม่ใช่ความจริงทั้งหมด” “หรือบางส่วนอาจเป็นความจริง แต่ถูกทำให้เข้าใจผิด” “เจ้าคิดเช่นนั้นหรือ?” หลินซีเหยาวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ ก่อนนั่งตรงข้ามเขา “ภาพที่เราเห็นในศาลโบราณมีหลายอย่างขัดแย้งกันค่ะ บางภาพแสดงให้เห็นว่ามังกรทองดำกับมังกรเงินต่อสู้ก

ระหว่างเดินทางกลับป้อมมังกรเหนือ เฟิงอ้าวเทียนยังคงนึกถึงเส้นแสงที่ปรากฏบนตราวงแหวนสามชั้น ภาพนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ แต่กลับทำให้เขาเชื่อว่าผนังหินบริเวณถ้ำศิลาดำไม่ได้เป็นเพียงทางเข้าของสถานที่โบราณธรรมดา มีบางสิ่งถูกซ่อนไว้ที่นั่น และผู้สร้างตราอาจตั้งใจให้มันปรากฏแก่ผู้ที่มีสายเลือดมังกรทั้งสองสายเท่านั้น “ท่านกำลังคิดเรื่องทางลับอีกแล้วหรือคะ?” หลินซีเหยาถามขณะเดินอยู่ข้างเขา เฟิงอ้าวเทียนหันมามองนาง “เจ้ารู้ได้อย่างไร?” “ท่านเงียบมาตลอดทาง และทุกครั้งที่ท่านเงียบเช่นนี้ มักหมายความว่ากำลังคิดหาวิธีทำอะไรสักอย่าง” “ข้ากำลังคิดว่าจะตรวจสอบทางลับอย่างไรให้ปลอดภัยต่างหาก” “นั่นก็เรียกว่ากำลังคิดหาวิธีทำอะไรสักอย่างไม่ใช่หรือคะ?” เขาหัวเราะเบา ๆ “เจ้าพูดถูก” หลินซีเหยาก้มมองเกล็ดเงินบนข้อมือ แม้มันจะกลับมาสงบนิ่งแล้ว แต่นางยังจำความรู้สึกตอนยืนอยู่หน้าตราวงแหวนได้ดี พลังที่ตอบสนองต่อสายเลือดของนางไม่ได้มีลักษณะเหมือนคำเชื้อเชิญ หากคล้ายกับการตรวจสอบบางอย่างมากกว่า ราวกับสถานที่นั้นกำลังพิจารณาว่าพวกเขามีสิทธิ์เข้าใกล้เพียงใด “อ้าวเทียน ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากถามค่ะ” “ถาม

อวี้เหิงเพิ่งก้าวเข้ามาในลานฝึกของป้อมมังกรเหนือ เฟิงอ้าวเทียนก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติในร่างกายตนเอง พลังมังกรสีดำทองที่เคยไหลเวียนอย่างมั่นคงกลับปั่นป่วนขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ ขณะเดียวกัน บริเวณข้อมือของหลินซีเหยาก็ปรากฏลวดลายสีเงินจาง ๆ คล้ายเกล็ดมังกรซึ่งกำลังขยับไปตามจังหวะลมหายใจของนาง นางก้มมองข้อมือตนเอง ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาเขา “อ้าวเทียน ท่านรู้สึกเหมือนข้าหรือไม่?” “พลังในร่างข้ากำลังตอบสนองต่อบางสิ่ง” เขายังพูดไม่ทันจบ เสียงระฆังประจำป้อมก็ดังขึ้นสามครั้ง ทหารมังกรที่กำลังฝึกอยู่ต่างหยุดมือพร้อมกัน เหยียนซ่งเดินออกมาจากหอควบคุม สีหน้าของผู้บัญชาการเคร่งเครียดกว่าปกติ “องค์ชาย ทางเหนือเกิดความผิดปกติขอรับ” เฟิงอ้าวเทียนหันไปทันที “เกิดอะไรขึ้น?” “ยอดเขาที่อยู่เหนือหุบเขาน้ำแข็งมีพลังมังกรปะทุขึ้นมา พวกหน่วยลาดตระเวนพบว่าหิมะบนยอดเขากำลังละลาย ทั้งที่อากาศยังหนาวจัด และมีแสงสีเงินปรากฏอยู่ใต้พื้นน้ำแข็ง” หลินซีเหยารู้สึกหัวใจเต้นผิดจังหวะ แสงสีเงินนั้นไม่ใช่พลังที่นางคุ้นเคยจากหุบเขามังกรเงินทั้งหมด แต่มันมีความรู้สึกคล้ายกับพลังที่เคยตอบสนองต่อสายเลือดของนาง เพีย