ว่าที่หลานสะใภ้ผู้นั้นคือฮูหยินข้า의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

59 챕터

บทนำ 1/2

ความเจ็บปวดร้าวรานดั่งกระดูกทั่วร่างถูกบดขยี้แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย‘เจียงเยว่เยว่’ หอบหายใจสะท้าน เปลือกตาบางสั่นระริกก่อนจะเบิกโพลงขึ้นท่ามกลางความมืดสลัว กลิ่นกำยานมวลบุปผาฉุนกึกอบอวลผสมผสานกับกลิ่นชาเลิศรสที่คุ้นเคยปลุกสติสัมปชัญญะของนางให้ตื่นขึ้นอย่างฉับพลันนี่มัน... ห้องรับรองฝั่งตะวันออกของเหลาอาหารจุ้ยเซียนโหลว!สองมือบีบขมับสอดส่ายสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อหาสาวใช้ข้างกาย ร่างอรชรในชุดแพรพรรณสีน้ำเงินไพลินปักดิ้นทองเปิดไหล่คลุมทับด้วยชุดคลุมแพรอีกชั้นพยายามลุกขึ้นแต่จากความมึนงงทำให้เซทรุดลงไปอีกครั้งภาพนิมิตอันน่าสะพรึงกลัวที่เพิ่งผ่านพ้นไปในห้วงนิทรายังคงแจ่มชัดจนเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้าเนียน ในความฝันที่ประหนึ่งชาติก่อนอันยาวนาน นางถูกท่านน้าอย่าง ‘หลิวซื่อ’ วางแผนพามาดูตัวกับ ‘เซี่ยจื่อ หมิง’ คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเซี่ยสายรองผู้เป็นบุตรชายซึ่งเป็นที่วาดหวังของนางบุรุษผู้นั้นต่อหน้าผู้คนวางท่าเป็นบัณฑิตผู้เปี่ยมคุณธรรม แต่แท้จริงกลับมีสตรีในดวงใจอย่างไป๋หลัวชิงคอยอิงแอบแนบกาย ภายนอกนางเป็นเพียงหลานสาวของหลิวซื่อที่รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แต่ภายในนั้นคู่พี่น้องต่างสายเล
last update최신 업데이트 : 2026-11-01
더 보기

บทนำ 2/2

ต่อให้นางเป็นใครเขาไม่สน...ขอแค่ไม่ใช่คนอย่างหวังซิ่วอิงก็เพียงพอ สตรีแซ่หวังจอมเสแสร้งผู้นั้นเขาไม่พึงใจ แม้นางจะอยากเฉียดกายมาใกล้เพียงใดก็ตาม“ไม่ใช่... ข้าก็หนีตายมาเช่นกัน...ข้ารู้ว่าท่านถูกวาง...อื้อ”คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อเซี่ยหลิงจือก้มลงบดขยี้ริมฝีปากของนางลงมาอย่างดุดัน รุนแรง และหิวกระหาย!ปลายลิ้นร้อนชื้นกวาดต้อนตักตวงความหวานล้ำอย่างไร้ความปรานี มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองของนางตรึงไว้เหนือศีรษะติดบานประตู ส่วนมืออีกข้างกระชากสายรัดเอวของชุดกระโปรงตัวนอกออกอย่างช่ำชองทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อนด้วยซ้ำ เนื้อผ้าแพรพรรณชั้นดีฉีกขาดเสียงดังแควกเจียงเยว่เยว่ตื่นตระหนกจนน้ำตาคลอเบ้า นางพยายามสะบัดหน้าหนี ทว่าลำคอกลับถูกมือแกร่งบีบประคองไว้แน่น ลมหายใจร้อนระอุของเขาเผาผลาญสตินางจนเตลิดเปิดเปิง ร่างสูงใหญ่เบียดแทรกกายแกร่งเข้ามาจนไม่มีช่องว่างให้ขยับเขยื้อน“อื้อ!... ท่านอา... อย่า...”เสียงร้องประท้วงที่หลุดรอดออกมาไม่เป็นคำ ยิ่งจุดความกำหนัดในกายบุรุษให้ลุกโชน เซี่ยหลิงจือช้อนร่างบางขึ้นในอ้อมแขน ก่อนจะเหวี่ยงนางลงบนเตียงกว้างอย่างไม่คิดจะออมแรง ร่างสูงใหญ่ตามขึ้นมาทาบ
last update최신 업데이트 : 2026-11-01
더 보기

บทที่ 1 หมาป่าห่มหนังแกะ 1/2

แสงรำไรของเช้าตรู่วันใหม่ลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้ฉลุเข้ามากระทบเปลือกตาบาง เจียงเยว่เยว่ขยับแพขนตาช้า ๆ ก่อนจะหลุดเสียงครางแผ่วเบาในลำคอด้วยความเจ็บปวดร้าวรานที่แล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่ปลายเท้าจรดศีรษะ ความรู้สึกปวดแปลบตรงเอวบางและจุดกึ่งกลางกายย้ำเตือนว่าเหตุการณ์เมื่อคืนหาใช่ภาพฝันอันเลือนรางนางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองเพดานไม้สลักลายที่แปลกตา ความทรงจำอันบ้าคลั่งไหลบ่ากลับเข้ามาเป็นฉาก ๆ จนใบหน้างามร้อนผ่าวสลับซีดเผือดดวงตาดอกท้อหลุบมองสภาพตนเองใต้ผ้าห่มผืนหนา ผิวกายขาวผ่องเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงช้ำเป็นปื้น ลำคอระหงและเนินอกมีร่องรอยการขบกัดอย่างเอาแต่ใจ ร่องรอยคราบแห่งคาระที่แห้งกรังยังคงเกาะติดแน่น ยิ่งตอกย้ำความป่าเถื่อนของบุรุษที่กักขังนางไว้ใต้ร่างตลอดค่ำคืนเจียงเยว่เยว่กัดริมฝีปากแน่น พยายามยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ทว่าสะโพกที่ปวดระบมทำให้ร่างบางแทบทรุดฮวบลงไปกองกับฟูกนอนอีกครา นางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนจะปรายตามองบุรุษร่างสูงใหญ่ที่ยังคงนอนคว่ำหน้าหลับสนิทอยู่ข้างกายแผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง และมีรอยข่วนจากเล็บของนางเป็นทางยาวหลาย
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 1 หมาป่าห่มหนังแกะ 2/2

ร่างบางกลั้นใจลากสังขารที่ระบมลงจากเตียง คว้าชุดตัวในและเสื้อคลุมตัวยาวของเขามาสวมใส่ แม้ขนาดจะใหญ่เทอะทะจนชายแขนเสื้อยาวคลุมมือและชายเสื้อลากพื้น แต่นางก็ใช้สายรัดเอวผูกมัดไว้อย่างแน่นหนาจนพอดูรัดกุม และโชคดีที่มันตัวใหญ่มากทำให้นางปกปิดเนื้อตัวได้มิดชิดขณะที่กำลังจะย่องไปที่ประตู สายตาเจ้ากรรมก็เหลือบไปเห็นถุงผ้าไหมปักดิ้นทองใบโตที่วางอยู่คู่กับป้ายหยกประจำตำแหน่ง นางเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู พบว่ามีน้ำหนักมากจนถ่วงมือ เมื่อเปิดออกดูก็เห็นตำลึงเงินเรียงรายแน่นขนัด มิหนำซ้ำยังมีทองคำแท่งขนาดเล็กส่องประกายวาววับอยู่อีกหลายก้อนเจียงเยว่เยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มบางเบากินข้าจนยับเยินไปทั้งตัว จะปล่อยให้ข้ากลับไปมือเปล่าคงไม่ยุติธรรมกระมังนางรวบปากถุงเงินแล้วยัดเข้าไปในสาบเสื้อตัวโคร่งอย่างไม่ลังเล หันกลับไปมองบุรุษบนเตียงที่ยังคงนอนนิ่ง นางกัดฟันกระซิบเสียงแผ่ว“ถือว่าเป็นค่าตัวของข้าก็แล้วกันนะ ท่านบัณฑิตฮั่นหลินผู้สุภาพที่สตรีทั่วทั้งเมืองหลวงต่างใฝ่ฝัน... ชาตินี้ขอให้เราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย!”ทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้น ร่างเล็กก็ค่อย ๆ ย่องไปที่ประตูห้องรับรอง ลอบแง้มเปิดอ
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 2 รังหมาป่า 1/2

รถม้ารับจ้างคันเก่าที่หลบตาคนแล่นมาจอดเทียบตรงตรอกแคบข้างจวนสกุลเจียงอย่างเงียบเชียบ เจียงเยว่เยว่กวาดสายตามองผ่านม่านหน้าต่าง เห็นด้านหน้าประตูใหญ่มีบ่าวรับใช้ของหลิวซื่อยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่สองคนร่างบางขยับกายอย่างระมัดระวัง ข่มความปวดร้าวที่บั้นเอวและจุดกึ่งกลางกาย หยิบหมวกคลุมหน้าใบกว้างลงมาปิดบังใบหน้า ก่อนจะพาร่างอันอ่อนระทวยลอบเข้าทางประตูด้านหลังเรือนด้านหลังเงียบสงบ ต้นไม้ใบหญ้ายังคงเปียกชื้นด้วยน้ำค้างยามเช้า ทันทีที่ก้าวเท้าพ้นธรณีประตูด้านใน ร่างของสาวใช้คนสนิทที่นั่งคุดคู้อยู่ข้างบันไดหินก็ผุดลุกขึ้น ดวงตาของเสี่ยวชุนบวมช้ำจนแดงก่ำ แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา“คุณหนู!” เสี่ยวชุนร้องเสียงสั่น ถลาเข้ามากุมมือเจียงเยว่เยว่แน่น “บ่าวคิดว่าจะไม่ได้พบคุณหนูอีกแล้วเจ้าค่ะ เมื่อวานบ่าวถูกคนของท่านน้าหลิวจับไปขังไว้ในเรือนคนรับใช้เรือนรองตระกูลเซี่ย เพิ่งจะปล่อยตัวออกมาตอนฟ้าสาง พอกลับมาที่ห้องรับรองในเหลาไม่พบคุณหนู บ่าวแทบจะสิ้นใจ ไม่กล้าไปแจ้งทางการ กลัวคนจะเอาไปพูดให้เสียหาย...”“ชู่ว์... เสี่ยวชุน เงียบก่อน” เจียงเยว่เยว่กระซิบเสียงแผ่ว ลมหายใจที่พ่นออกมาร้อนผ่า
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 2 รังหมาป่า 2/2

เป็นห่วงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับอย่างนั้นหรือ? เสแสร้งทั้งสิ้น กลัวว่าจะไม่ได้ฮุบสินเดิมของข้าเสียมากกว่าตลอดเวลาครึ่งเดือนที่ผ่านมา เจียงเยว่เยว่เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในเรือน นางให้พ่อบ้านเชิญหมอคนเดิมเข้ามาจับชีพจรและเปลี่ยนเทียบยาทุก ๆ สองวัน เพื่อให้มีพยานยืนยันว่าอาการป่วยของนางมีอยู่จริงขณะเดียวกันหลิวซื่อกับเซี่ยจื่อหมิงที่รอจนความอดทนเริ่มร่อยหรอ ก็เริ่มใช้แผนการใหม่ เริ่มมีข่าวลือแพร่สะพัดในย่านการค้าว่า บุตรสาวกำพร้าของอดีตแม่ทัพเจียงป่วยเรื้อรัง ร่างกายอ่อนแอจนไม่อาจดูแลทรัพย์สินและกิจการการค้าที่บิดามารดาทิ้งไว้ได้ จำเป็นต้องมีตระกูลใหญ่คอยยื่นมือเข้าช่วยเกื้อหนุนจนกระทั่งครบครึ่งเดือน เทียบเชิญสีแดงสดประทับตราจวนตระกูลเซี่ยสายหลักก็ถูกส่งตรงมาถึงมือเจียงเยว่เยว่คราวนี้หลิวซื่อมิได้ส่งเพียงแม่นมมา แต่ส่งรถม้าคันหรูของตระกูลเซี่ยพร้อมกับหมอหลวงประจำตระกูลมาจอดเทียบถึงหน้าประตูจวน อ้างว่าในวันนี้เป็นวันคารวะรวมญาติของตระกูลเซี่ยสายหลัก ฮูหยินเซี่ยะและเหล่าผู้อาวุโสอยากพบหน้าหลานสาวที่ป่วยไข้ จึงส่งคนมารับเพื่อไปร่วมแสดงความเคารพนางเป็นหลานสาวตระกูลเซี่ยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นาง
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 3 หลานสะใภ้ 1/2

สิ้นน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของเซี่ยหลิงจือ บรรยากาศภายในโถงเรือนรับรองใหญ่ของจวนตระกูลเซี่ยสายหลักพลันเงียบสงัดลงทันตา บ่าวไพร่ที่ยืนเรียงรายก้มหน้าต่ำจนแทบชิดอก ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจแรงหลิวซื่อที่นั่งเยื้องอยู่ทางขวาถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ นางผงะกับประกายตาคมกริบและน้ำเสียงเรียบนิ่งที่แฝงไอเย็นเยียบของว่าที่ซื่อจื่อแห่งจวนอัครราชครู นางรีบปั้นรอยยิ้มประจบ แสร้งหัวเราะกลบเกลื่อนเพื่อคลายความอึดอัด“น้องรองบ้านหลักก็ช่างล้อเล่นไปได้... คนหนุ่มสาวเพิ่งจะเริ่มพูดคุยกันเท่านั้น ทักทายเช่นนี้เดี๋ยวแม่นางน้อยจะเหนียมอายจนทำตัวไม่ถูกเอาได้”หลิวซื่อพยายามดึงบรรยากาศให้ดูเป็นเรื่องหยอกเย้าของผู้ใหญ่ในเรือน ทว่าเซี่ยหลิงจือหาได้สนใจคำแก้ต่างของสตรีบ้านรองไม่ สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างระหงในชุดสีเขียวไข่กา นัยน์ตาสีน้ำหมึกลึกล้ำไล่สำรวจใบหน้างดงามที่พยายามแสร้งทำเป็นสงบเสงี่ยม ดวงตาดอกท้อคู่นั้นแม้จะหลุบมองพื้น ทว่าความดื้อรั้นและแรงชิงชังที่ปะทุอยู่ข้างในกลับปิดบังสายตาของเขาไม่มิดยิ่งเห็นนางแอบตวัดสายตากลมโตขึ้นมาถลึงใส่เขาเพื่อส่งสัญญาณเตือนอย่างลืมตัว มุมปากข
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 3 หลานสะใภ้ 2/2

หลิวซื่อลอบกำหมัดแน่นใต้แขนเสื้อจนเล็บจิกฝ่ามือ ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจุกอก แต่ต่อหน้าว่าที่ราชครูในอนาคตที่นางหมายให้บุตรชายเกาะบารมีและเซี่ยฮูหยิน นางทำได้เพียงกล้ำกลืนความแค้น ปั้นหน้ายิ้มแย้มเอ่ยไกล่เกลี่ย“เอาละๆ เยว่เอ๋อร์... เจ้าอย่าเพิ่งงอนพี่เขาเลย วันก่อนเจ้าเป็นฝ่ายผิดนัดเขาจนเขาเป็นห่วงแทบแย่มิใช่หรือ มาเถิด... มาคารวะน้ำชาท่านอาเล็กเซี่ยเสียก่อน”คำว่า ‘ท่านอา’ ที่หลุดออกมาจากปากหลิวซื่อ ทำให้เจียงเยว่เยว่ชะงักงันไป ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายพลันร้อนวูบวาบขึ้นมาดื้อ ๆ ด้วยความทรงจำอันดุเดือดในค่ำคืนนั้นที่เหลาจุ้ยเซียนโหลวคืนที่เขาบดขยี้ริมฝีปากนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อหนางหลุดเรียกอย่างเคยปากว่า “ท่านอาเล็ก”เขาทำนางจนนางแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน! แล้วยามนี้นางจะเอ่ยคำว่าท่านอาออกมาได้อย่างไรนางไม่อยากโดนของใหญ่โตนั่นกระแทกตายหรอกนะ มันน่ากลัวเกินไป!เสี่ยวชุนรีบประคองถาดน้ำชาส่งให้ผู้เป็นนายเมื่อบ่าวรับใช้ส่งให้ในเมืองหลวงแห่งนี้เวลาไปหาญาติผู้ใหญ่สมควรทักทายด้วยการคารวะน้ำชา ยิ่งบ้านบัณฑิตยิ่งเคร่งครัดธรรมเนียมไม่อาจละเลยเจียงเยว่เยว่ข่มใจนิ่งหลังยกน้ำชาให้ผู้ที
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 4 ท่านอาเล็ก 1/2

ด้วยความหวาดระแวงและกลัวว่าเขาจะบุกไปหาถึงจวน เจียงเยว่เยว่จึงจำต้องสั่งให้เสี่ยวชุนยืนรออยู่ด้านนอกระเบียง ส่วนตนเองยอมก้าวเท้าเดินตามโม่ไป๋เข้าไปยังเรือนหนังสืออันเงียบสงัดแอ๊ด... ปัง!ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูห้องหนังสือ บานประตูไม้หนาหนักด้านหลังก็ถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว เจียงเยว่เยว่ยังไม่ทันได้หันกลับไปมอง ท่อนแขนแกร่งดั่งคีมเหล็กก็ตวัดรวบเอวคอดกิ่วของนางจากด้านหลัง ดันร่างบางกระแทกเข้ากับชั้นตำราไม้อย่างรวดเร็ว!“อ๊ะ!”นางอุทานด้วยความตกใจ แผ่นหลังแนบสนิทกับชั้นหนังสือ กลิ่นหอมสะอาดของไม้กฤษณาและกลิ่นอายบุรุษเพศอันคุ้นเคยโอบล้อมรอบกาย เซี่ยหลิงจือกักขังนางไว้ใต้ท่อนแขนทั้งสองข้างที่ยกขึ้นยันชั้นตำราไว้ ใบหน้าคมคายก้มต่ำลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ข้างแก้มและใบหูนวลเนียน“ทะ... ท่านอาเล็ก!” เจียงเยว่เยว่ยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งของเขาไว้สุดแรง เกิดความตื่นตระหนกจนหัวใจเต้นระรัว“จะทำอะไรน่ะ! นี่มันกลางวันแสกๆ ในจวนของท่านนะ!”“แล้วเจ้าชอบทำที่มืด ๆ ลับตาคนหรือ”“ไม่ใช่”“เช่นนั้นที่ใดก็ได้สินะ”“ไม่ได้...ถอยออกไป ท่านอาเล็ก”เซี่ยหลิงจือไม่เพียงไม่ถอยห่าง เขากลับโ
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기

บทที่ 4 ท่านอาเล็ก 2/2

เจียงเยว่เยว่เบิกตากว้างนัยน์ตาฉ่ำน้ำยามนี้มีไฟลุก ที่โดนเกี้ยวอย่างน่าอายเช่นนั้นอะไรคือเต็มไม้เต็มมืออะไรคือเหมาะกับเป็นแม่พันธุ์นางเป็นคนไม่ใช่แม่หมูเสียหน่อย แต่เมื่อปากน้อย ๆ คิดจะขยับ เรียบปากนุ่มก็โน้มลงมาชิดอีกครั้ง จนริมฝีปากของเขาและนางสัมผัสกันแผ่ว ๆ จนเกิดคล้ายประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่วกาย“ท่าน...อื้อ...คุณชายรองเซี่ย” นางรีบผลักเขาออกแต่อกหนาแน่นหนั่นที่ไม่ขยับออกสักชุ่นนั้น เป็นเครื่องยืนยันว่านางแรงน้อยนัก“เสียงออดอ้อนเช่นนี้ อยากได้อะไรหรือคุณหนูเจียง” เสียงแหบพร่าบ่งบอกให้รู้ว่าเขาไม่คิดจะปล่อยนางง่าย ๆ“ท่านปล่อยข้านะ...ไม่เช่นนั้นข้าจะร้อง”แต่คนที่โดนขู่นั้นนอกจากไม่กลัวยังยิ้มให้คนขู่อีกด้วยซ้ำ พร้อมกับเสียงแหบต่ำกระซิบตอบ“ร้องดัง ๆ เลยนะ...ข้าชอบมากที่เจ้าร้องคืนนั้น มันทำให้ข้ารู้สึกว่าความดุดันของข้าสร้างความหรรษาให้เจ้ามากเพียงใด”เจียงเยว่เยว่ผงะ...หากร้องดังอย่างที่เขาว่า ไม่เท่ากับว่านางและเขา...อร้าย...ไม่ได้...ไม่ได้เด็ดขาด พลาดครั้งเดียวนางก็เกินพอแล้ว หากพลาดมีสัมพันธ์กับเขาอีกนางต้องตายแน่ ๆ“คุณชายรอง...ได้โปรด...”“โปรดหรือ...ก็โปรดสิ...โปร
last update최신 업데이트 : 2026-11-03
더 보기
이전
123456
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status