อยากให้เรื่องนี้ ไม่มี โชคร้าย มีเพลงประกอบไหม

โลกของอนิเมะมีเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความหวังและแสงสว่างมากมายเลยนะ 'A Place Further Than the Universe' เป็นตัวอย่างที่ดีที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตนี้สวยงาม เรื่องนี้เล่าถึงกลุ่มเด็กสาวที่ออกเดินทางไปแอนตาร์กติกาเพื่อตามหาความหมายของชีวิต ไร้ซึ่งความโศกเศร้าหนักหนา แต่เต็มไปด้วยมิตรภาพและการเติบโต อีกเรื่องที่อยากแนะนำคือ 'Barakamon' อนิเมะสบายๆเกี่ยวกับนักคัลลิกราฟีที่ย้ายไปอยู่หมู่บ้านเล็กๆ สัมผัสชีวิตเรียบง่ายและความอบอุ่นจากผู้คน around him ไม่มีปาฏิหาริย์หรือดrama ใหญ่โต แค่ความสุขเล็กๆที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งเรื่อง

ความสมดุลระหว่างโชคดีและโชคร้ายคือสิ่งที่ทำให้เรื่องราวน่าสนใจ อย่างใน 'Re:Zero' ถ้า Subaru ไม่เคยเผชิญกับความทุกข์ยากหรือความล้มเหลวซ้ำๆ เราคงไม่เห็นพัฒนาการของตัวละครที่ทรงพลังขนาดนี้ แต่ก็เข้าใจนะว่าบางครั้งเราอยากหนีจากความเครียดในชีวิตจริง อยากดื่มด่ำกับโลกที่ทุกอย่างราบรื่นเหมือน 'By the Grace of the Gods' ซึ่งไม่มี antagonistic จริงจัง แค่ slice of life อบอุ่นๆ อย่างนี้ก็เติมเต็มใจได้ดีเหมือนกัน

การที่เรื่องบังเอิญไม่มีจริง (หรือที่เรียกว่า 'ไม่มีเหตุบังเอิญในโลกนี้' จากมุมมองของบางคน) มันอาจจะดูเป็นปรัชญาลึกซึ้ง แต่ในโลกของสื่อบันเทิง หลายครั้งที่เราก็พบเพลงหรือบทเพลงที่สะท้อนแนวคิดนี้ได้อย่างน่าสนใจ อย่างในอนิเมะ 'Steins;Gate' ที่พูดถึงเรื่องของชะตากรรมและความบังเอิญ ซึ่งมี OST หลายเพลงที่สื่อถึงความรู้สึกนี้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะเพลง 'Sky Clad Observer' ที่ฟังแล้วรู้สึกเหมือนทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบสุ่มๆ ไปเสียทั้งหมด เรื่องแบบนี้ทำให้เราเห็นว่าบางทีดนตรีก็สามารถสื่อสารแนวคิดที่ซับซ้อนได้ดีกว่าตัวหนังสือเสียอีก

มีเพลงเพราะๆ กระจุกหนึ่งที่ติดหูจนต้องเปิดซ้ำหลายรอบเมื่อดูฉากสำคัญของเรื่องนี้ เราอยากเล่าให้ฟังแบบละเอียดหน่อย เพราะเพลงในงานชิ้นนี้ทำหน้าที่แตกต่างกันตามอารมณ์ของฉาก ไม่ว่าจะเป็นเพลงเปิดที่จังหวะกระชากใจ กับเพลงปิดที่ละเมียดละไม หรือดนตรีประกอบสั้นๆ ที่โผล่มาตอนหัวใจเต้นแรง เพลงเปิดชื่อ 'แสงเช้า' เป็นแทร็กที่ใช้เครื่องสายและซินธ์ผสมกัน ทำให้ภาพตอนพระเอกเดินออกจากสถานีดูมีพลัง ในทางกลับกันเพลงปิด 'คืนที่ยังไม่ลืม' เป็นบัลลาดเสียงหวาน มีโซโล่กีตาร์สั้น ๆ ที่ทำให้ฉากวินาทีก่อนเครดิตยาวเป็นพิเศษ อีกส่วนที่ชอบคือดนตรีใส่รายละเอียดจิ๋วๆ ในฉากคุยกันใต้ต้นไม้ เช่นคอรัสเบาๆ ที่วนเป็นธีมซ้ำครั้งละสองสามวินาที เพลงเหล่านี้ไม่ได้เกรี้ยวกราดเหมือนซาวด์แทร็กหลัก แต่ช่วยย้ำอารมณ์ได้ดีมาก ผมชอบตอนที่ธีมหลักกลับมาเป็นเวอร์ชันเปียโนในฉากโศกเศร้า มันทำให้ความหมายของบทสนทนาเปลี่ยนไปทันที ถ้าชอบแนวเพลงประกอบที่จับใจแบบนี้ ลองนึกถึงความละเอียดของดนตรีใน 'Your Lie in April' แล้วจะเข้าใจภาพรวมได้ง่ายขึ้น สุดท้ายอยากบอกว่าแต่ละเพลงในเรื่องนี้ทำงานเป็นทีม—บางเพลงคือฮุกที่ติดหูทันที บางเพลงคือรายละเอียดที่ค่อย ๆ ซึมเข้าไปในความทรงจำ และนั่นแหละคือเหตุผลที่ผมยังเปิดเพลย์ลิสต์ของเรื่องนี้บ่อย ๆ เวลาอยากย้อนอารมณ์เก่าๆ

เพลงประกอบใน 'ขอให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย' มีบทบาทระดับที่ทำให้ฉากเล็ก ๆ รู้สึกเหมือนมีจังหวะหัวใจของตัวเอง ผมชอบที่มันไม่พยายามประกาศตัวตลอดเวลา แต่เลือกจังหวะและเสียงให้เข้ากับอารมณ์ของตัวละครอย่างแยบยล ในหลายซีนที่ตัวละครต้องตัดสินใจ เพลงเบา ๆ ด้วยเปียโนและสายไวโอลินจะเข้ามาเป็นแรงพยุงมากกว่าจะเป็นฉากประกาศความยิ่งใหญ่ ฉากที่สองตัวละครนั่งเงียบ ๆ หลังจากการทะเลาะกัน เปียโนเพียงไม่กี่โน้ตกลับทำให้ความเงียบมีน้ำหนักและเปิดพื้นที่ให้บทสนทนาที่ไม่ได้พูดออกมาได้มีความหมาย ในฉากฟื้นฟูความสัมพันธ์ เพลงค่อย ๆ เพิ่มองค์ประกอบของเครื่องเป่าเล็ก ๆ และสตริงช้า ๆ เพื่อสร้างความอบอุ่นไม่ฉูดฉาด ตอนฉากตึงเครียดหรือไคลแมกซ์ เสียงกลองเบา ๆ และคอร์ดที่ยาวขึ้นจะดันจังหวะไปข้างหน้าโดยไม่ทำให้เพลงกลายเป็นตัวนำเรื่องทั้งหมด ผลคือทั้งภาพและเสียงผสมกลมกลืนจนฉันรู้สึกว่าดนตรีเป็นทั้งผู้บรรยายและเพื่อนร่วมทางของตัวละคร — เป็นสิ่งที่ทำให้เรื่องราวยังคงติดอยู่ในหัวหลังจากเครดิตขึ้นจบเรื่อง

มีเพลงประกอบที่เข้ากับธีมเรื่องนี้อย่างลงตัวเลยนะ! มันสะท้อนความรู้สึกของผู้ที่ต้องดิ้นรนเพื่อตัวเองอย่างเจ็บปวด แต่ก็ยังคงสวยงามในแบบของมัน ตอนแรกที่ได้ยินเพลงเปิดอย่าง 'Lose Yourself' ของ Eminem ก็รู้สึกว่ามันคือตัวแทนของความเห็นแก่ตัวที่จำเป็นจริงๆ เพลงพวกนี้มักจะเน้นจังหวะหนักๆ และเนื้อหาที่พูดถึงการต่อสู้เพื่อตัวเองโดยไม่สนใจคนอื่น บางทีก็มีเมโลดี้เศร้าๆ แฝงอยู่ ทำให้เราเห็นภาพของตัวละครที่ต้องเลือกตัวเองก่อนเสมอ มันเลยทำให้ซีรีส์หรือหนังที่มีธีมแบบนี้ดูสมจริงขึ้นเยอะ

กีตาร์เปิดคอร์ดแรกของ 'Guardian: The Lonely and Great God' ทำให้ฉันหยุดหายใจได้ทุกครั้งที่ได้ยิน ฉากหิมะตกกับแสงไฟริมถนนที่มี 'I Will Go to You Like the First Snow' ของ Ailee ประกอบอยู่ในความทรงจำนั้นจนกลายเป็นภาพจำ เพลงแต่ละท่อนไม่ได้มาเป็นพื้นหลังเฉย ๆ แต่กลับดันความหมายของฉากให้สูงขึ้นจนแทบร้องไห้ตาม ฉันชอบวิธีที่ OST ของเรื่องผสมเสียงร้องบัลลาดกับโทนออร์เคสตราได้อย่างลงตัว บางเพลงเป็น duet ที่ให้ความรู้สึกคาแรกเตอร์สองคนใกล้ชิดกัน ขณะที่บางเพลงก็พาให้ฉากเดี่ยวๆ กลายเป็นโมเมนต์มหัศจรรย์ เสียงของศิลปินดังหลายคนในอัลบัมช่วยให้แต่ละตอนมีซาวด์แทร็กที่แยกต่างหากจากซีรีส์อื่นๆ ถาเป็นคนที่ชอบฟังเพลงประกอบแล้วจะหลงรักการจัดวางธีมซ้ำเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้มู้ดของเรื่องต่อเนื่องไปทั้งซีซั่น ผมยังตามฟัง OST นี้ซ้ำๆ เวลาต้องการความอบอุ่นหรืออยากให้หัวใจได้พัก บางท่อนยังพาฉันย้อนไปดูซีนแรกๆ ของซีรีส์อีกครั้งด้วยความคิดถึง