Misis Army
Sa simula, isa lang itong piraso ng papel na puno ng tuntunin, limitasyon, at kondisyon. Pinirmahan ko ito hindi dahil may pag-ibig na namamagitan, kundi dahil ito na lamang ang natitirang paraan upang mailigtas ang aking pamilya mula sa matinding pagkakautang at kabiguan. Ang kapalit ng lahat ng ito? Maging asawa ng lalaking kilala sa buong lipunan bilang matigas, walang awa, at tila hindi kayang magparamdam — si Michael Angelo Gray.
“Malinaw ba ito?” tanong niya noon habang tinititigan ako nang walang emosyon. “Wala rito ang pagmamahal. Ito ay purong kasunduan lamang. Huwag kang aasa ng higit pa sa nakasulat sa pahinang ito.”
Tumango ako at kinuha ang ballpen. “Huwag kang mag-alala. Ganoon din naman ako. Ang mahalaga sa akin ay mailigtas ang aking mga mahal sa buhay.”
Akala ko noon ay sapat na iyon. Akala ko madaling panindigan ang pangakong hindi magpapadala sa damdamin. Ngunit paano mo pipigilan ang puso kung araw-araw mo itong nakakasama? Kung sa likod ng kanyang malamig na kilos ay may nakatagong matinding pagprotekta? Kung ang bawat sugnay sa kontrata ay unti-unting napapalitan ng malalambot na haplos, matatamis na salita, at mga pangakong walang hanggan?
Akala ko magsisimula at magtatapos ang lahat sa lagda ng aming mga pangalan. Hindi ko inakalang ang papel na dapat sana ay pansamantala lamang ay magiging daan upang mahanap ko ang aking tunay na tahanan. At ang lalaking akala ko ay walang puso, siya pa pala ang magmamay-ari nito habambuhay. Ang akala ko ay negosyo lang… pero sa huli? Ang kontrata ay naging akin na ng buong buhay ko.