Jubril Zainab
Narito ang 250-salitang buod ng kuwento sa wikang Filipino:
Ang pangalan ko ay Noah Brooks, at ayon sa tatay ko, gumawa ako ng isang hindi mapapatawad na kasalanan: ipinanganak akong babae. Dahil doon, ang nakatatanda kong kapatid na si Owen ang nakatadhanang magmana ng sikat na pamana ng aming pamilya sa hockey, habang ako naman ay inaasahang pumalakpak lang sa gilid at magpanggap na hindi ako ang mas magaling na manlalaro. Hinding-hindi ako papayag.
Kaya nung biglang hindi makapaglaro si Owen para sa koponan ng Blackridge University, ginawa ko ang gagawin ng sinumang matinong babae. Ninakaw ko ang kaniyang pagkatao.
Ngayon ay nabubuhay ako bilang si Owen Brooks. Nakikibahagi ako sa dorm kasama ang dalawampung pawisang manlalaro, nagtatago sa banyo para magpalit, nagdadasal na walang makapansin sa pumipiyok kong boses, at pinipilit na huwag mag-panic tuwing may magmumungkahi ng group shower. Kakayanin ko sana, maliban sa ang roommate ko ay si Jace Donovan—ang sikat na manlalaro sa campus, ang sakit sa ulo ko, at ang matalik na kaibigan ng kapatid ko.
Si Jace ay may nakakairitang gawi na pumasok nang nakahubad ang itaas, magnakaw ng pagkain ko, manghimasok sa personal space ko, at tumingin sa akin na para bang alam niyang may itinatago ako. Masama na sana iyon kung hindi lang ako unti-unting nahuhulog sa kaniya. Ngayon ay nagpapanggap akong lalaking kilala niya habang lihim na nagkakagusto sa kaniya. Mas malala pa? Patuloy siyang nagiging protektado sa akin.
Nagtatambak na ang mga kasinungalingan at lalong lumalapit ang kampeonato. Kapag nalaman ni Jace ang katotohanan, mawawala sa akin ang lahat.