1 Pedro 5:7 Tagalog 소설 & 이야기

Third Person’s POV “Colleeeeen!” sigaw ni Jared nang may halong pagdadalamhati at kaba. Mabilis na lumapit sina Ingrid at Claire sa kanya, parehong nanginginig at umiiyak. “Jared…” humahagulhol si Claire habang pinipigilan ang hikbi. “Gising ka na rin, anak,” dagdag niya, sabay haplos sa braso ng lalaki.

Napabuntong hininga si Matthew at sa huli ay tumango na lang ito. “Ngayong gabi lang ha? Wala ng susunod ito, Marky!” maotoredad niyang turan sa anak. Nagpasalamat naman agad si Marky kaya ako naman ay nagpabida ulit. “Salamat po, daddy Matthew.”

Kumindat ang lalaking nasa katanghaliang-gulang at pabirong sinabi, “Pedro, kailan ka pa naging masipag? Noong huli akong pumunta rito, hindi ka ganyan.” Sinulyapan ng ama ni Pedro ang anak at sinabi, “Ang batang ito, kanina ka pa niya hinihintay.” Nakita ng Ikaapat na Tito na namumula si Pedro at tumawa. “Pedro, hindi ko nakalimutan ang pangako ko sa’yo.” Pagkasabi niya nito, inilabas niya ang dalawang makapal na aklat at inilapag sa mesa.

One sided lang pala ang nararamdaman niya. Agad namang nagsalita si Mang Pedro at humarap din kay Kaizer. “Ikaw ba, baby boy, gusto mo rin ba ng halik ko?” pang-aasar nito kay Kaizer na agad ikinatakbo nito. Ibinigay naman ni Mang Pedro ang dala niyang meryenda kay Elaine at agad na hinabol ang binata.