Novel & Cerita 1 Pedro 5:7 Tagalog

Malapit na Pedro, malapit ng mangyari ang nakatakda! Malapit na Pedro, malapit ng mangyari ang nakatakda!” Malapit na Pedro, malapit ng mangyari ang nakatakda!” Sumigaw siya, at paulit-ulit niya iyong sinasambit. Patuloy pa rin siya sa pagsigaw, na siyang nagpaparindi sa aking tenga. At sa bawat pagbuka ng kanyang bibig ay ang kanyang paglapit papunta sa aking direksyon. Gusto kong tumakbo papalayo pero hindi ko maigalawa ang buong katawan ko. Parang may isang mahigpit na taling na pulupot sa akin. Palakas ng palakas ang kanyang boses hanggang sa tuluyan na itong maglaho. Alam kong panaginip lang ito kaya pinilit kong dumilat.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Ikaw na lang Brett!" Medyo nagulat at kinabahan ako ng marinig kong tinawag niya ako. Gosh! I know I'm good at this, pero may mga moment kasi na nabubulol ako. Nagsmile na lang ako kay mayor at pumunta sa harapan. Nilakasan ko na lang ang aking loob. "Let us pray. In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen."Sabay-sabay kaming lahat.

pahabol pa niya Inirapan ko nga siya. Yikes!Yung balahibo ko sa buong katawan nagtayuan. "Ay ang sweet ni papa Adonis," palatak ni Martha at Eula. Kinindatan lang sila ni Adonis bago umalis at bumalik sa kinauupuan. Mas lalo akong naging lutang sa araw na iyon.Bangag na bangag ang pakiramdam ko.

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

sabi ko at inis na napapadyak sa buhangin. "You're so thin that's why all men in the beach has their eyes on you, ayusin mo nga yung towel sa balikat mo." "Tse! Bahala ka nga jan," sabi ko at nauna nang maglakad. Nang makarating kami sa rest house ay nakita ko kaagad si Papa. "Hi, Dad." I said and kissed him on the cheek. "Hmmm, did you swim with your friends?" tanong niya habang hawak ang kaniyang kape.

Kaya ba masakit ang katawan ko ngayon. Teka, buhay pa ba ako? Baka naman nasa langit na ako kaya nakakarinig ako ng tilaok ng manok. Sabi nila may manok daw si San Pedro sa langit. Lord hindi ka naman mabiro, gusto ko lang talagang tumakas bakit naman kinuha n’yo agad ako. Pero teka, bakit may aso. May alaga rin bang aso si San Pedro?