1 Timothy 5 Novels & Stories

pabirong sagot ni Elisse. Tahimik na ikinilos ni Timothy ang kanyang ulo bilang sagot. "Huwag mong gawing mataas ang expectations mo, Elisse. Baka masaktan ka lang sa huli." paalala ni Timothy. Hindi narinig ni Elisse si Timothy dahil sa wakas ay nakita na niya sina Elijah at ang kanyang ina na pumapasok sa pintuan ng paaralan. "Oh! Andiyan na sila!" masayang sigaw ni Elisse.

Siniko niya pa ang binata. Naupo na nga ang lahat. "Bago tayo kumain ay magdasal muna tayo, ikaw na ang manguna Azi." Pag-uutos naman ni Timothy dito. "Lord salamat po sa lahat ng mga pagkain na nakahain sa aming harapan. Sa pagkakatupad ng hiling ko na muli kaming mabuo ng Mama at Papa ko. Sana po ay lagi niyo kaming patnubayan sa lahat ng sandali... Amen!"

“BAKIT hindi kita magawang kalimutan? God knows how much I tried pero. . .” Napabuntong hininga ng malalim si Timothy. Kitang-kita niya sa mga mata ang paghihirap ng kalooban nito. Ang laki rin ng ipinayat nito. Napansin rin niya ang gusot nitong tshirt at magulo nitong buhok. Malayong-malayo sa dating Timothy na kakilala niya. “Kung maibabalik ko lang ang lahat, hinding-hindi ako padadala sa tukso at di ko papayagang mawala ka sakin,” sabi nito sa mahinang tinig.

Pareho kasi nilang namana sa ina ang hilig sa paghahalaman. Humugot ng malalim na hininga si Jhaz bago sinumulang magsalita sa madla. “Thessalonians 4:13 reads, ‘Brothers and sisters, we do not want you to be uninformed about those who sleep in death so that you do not grieve like the rest of mankind, who have no hope.”

Tumango siya at agad na nag-pasalamat dito. “Thank you po, malaking tulong po ang nabanggit mo. Sana mahanap ko din agad ang papel na yun.” Ngumiti naman si Timothy sa kanya. “Nako, maliit na bagay. Tsaka bilin mo iyon sa akin, na sabihan ka na may papel kang laging dala sa oras na makalimot ka.” 'Grabe. Ano bang meron sa babaeng ito, pero salamat na lang at mas mapapadali ang pag-papanggap ko.' Tumango na lamang si Astrid sa narinig niya mula dito.

Wala pa kaming nakikita mula sa aking anggulo. Pero malinaw kong narinig ang boses ni Timothy mula sa loob ng silid. Malamig ang kaniyang tono, ngunit sa kauna-unahang pagkakataon… hindi ito steady. May dalang pait at matagal nang nakatagong galit ang kaniyang bawat salita. "…show yourself."

Dumilim ang mukha ni James at tinanong si Timothy, “Alam mo kung ano ang ginawa mo ngayong araw na to, tama?” Sumama ang loob ni Timothy. “Syempre alam ko. Nagpatasik ako ng isang hamak na bodyguard sa trabaho, hindi ba? Kailangan mo pa bang magtawag ng maraming tao? Bakit mo pasinama ang mga elder?” Tugon ni Timothy na may walang pakialam na tono habang paupo sa sopa.

"Kung ang pamilya ko kayang sumugal do'n, pwes ako hindi." "Legal naman 'yon. At mas lalo pang lalago ang pera mo." "It's hard to keep track of money as well as the time inside the casino. I don't want to waste my money and time for that. Maraming nagugutom sa kalsada. Mas gusto ko na lang mag-donate." "Ikaw ba talaga 'yan, Tatiana?" "Hebrews 13:5. Keep your life free from love of money, and be content with what you have, for he has said, “I will never leave you nor forsake you.”"

Tumahimik ng ilang sandali si Timothy bago niya sinabi, “Mukhang ayaw mong umamin.” “Walang namang nangyari, kay ano ang aaminin ko?” Ang sagot ni Wilbur. Sinabi ni Timothy, “Baliktad ang salaysay niyong dalawa. Ang isa sa inyo ay nagsisinungaling. Alam mo na malubha ang kahihinatnan ng pagsisinungaling sa ganitong lugar.”

Wala sa loob na mabilis niyang isinara ang pintuan at napaigik na lang s’ya ng tamaan noon ang kanyang tuhod. “Sh*t!” Kagat-labing wika niya at mariing napapikit habang hawak ang nasaktang tuhod. Kaagad din namang bumukas ang pintuan ng cabin at walang pakialam na lumabas doon si Timothy, pagkuwa’y seryosong tiningnan ang tuhod niya. “That’s what you get when you just suddenly barged in on closed doors without asking permission.” Sermon nito sabay pisil sa nagsisimula ng mamulang tuhod niya