2 Timothy 1:7 Novels & Stories

Wala sa loob na mabilis niyang isinara ang pintuan at napaigik na lang s’ya ng tamaan noon ang kanyang tuhod. “Sh*t!” Kagat-labing wika niya at mariing napapikit habang hawak ang nasaktang tuhod. Kaagad din namang bumukas ang pintuan ng cabin at walang pakialam na lumabas doon si Timothy, pagkuwa’y seryosong tiningnan ang tuhod niya. “That’s what you get when you just suddenly barged in on closed doors without asking permission.” Sermon nito sabay pisil sa nagsisimula ng mamulang tuhod niya

bulalas ko. Naknampotsa 'to si lance, ipinamamahagi pa ang kademonyohan niyang isipan sa mga bata ko. "Ha! Nakasaad sa Unang Timoteo, kabanata five, verse twenty-three. Sabi ni hesus, huwag puro tubig ang iyong iinumin; Uminom ka rin ng kaunting alak na gamot sa madalas na pagsakit ng iyong sikmura. Oh ah? Nasa bible ang patunay!" sabi ni lance.

Pareho kasi nilang namana sa ina ang hilig sa paghahalaman. Humugot ng malalim na hininga si Jhaz bago sinumulang magsalita sa madla. “Thessalonians 4:13 reads, ‘Brothers and sisters, we do not want you to be uninformed about those who sleep in death so that you do not grieve like the rest of mankind, who have no hope.”

Siniko niya pa ang binata. Naupo na nga ang lahat. "Bago tayo kumain ay magdasal muna tayo, ikaw na ang manguna Azi." Pag-uutos naman ni Timothy dito. "Lord salamat po sa lahat ng mga pagkain na nakahain sa aming harapan. Sa pagkakatupad ng hiling ko na muli kaming mabuo ng Mama at Papa ko. Sana po ay lagi niyo kaming patnubayan sa lahat ng sandali... Amen!"

“ Sa palagay ko ay hindi pa tayo nagkita noon, pero gusto mo pa akong tulungan? Mukhang napakaunawa mo. “ "Maaaring hindi pa tayo nagkita, ngunit kilala kita," sabi ni Timothy, umiinom ng sariling kape. Hindi na nagtanong pa si Alex. Ang kanyang intuwisyon ay nagsabi sa kanya na si Timothy ay isang mabuting tao, at siya ay tila isang kaibigan na matagal na niyang hindi nakikita. tanong ni Alex. “ Itinulak niya ang sarili sa labas ng bintana?”

Natahimik si James sa sinabi ni Timothy. “Huwag mo siyang ipagtanggol. Babalik din iyon sakin pag nagsawa na siya sa mga kalokohan niya.” “Baka nga,” hindi man naniniwala ay tumango na lamang sa pagsang-ayon si Timothy. Alam niyang sarado ang isip at tenga ni James kaya wala nang silbi pa kung sasalungat siya sa gustong marinig ng kaibigan.

If any length of time passes by, I just pick up where I left of and no awkwardness, no silence. Kaya ganitong may problema ito, sinisigurado kong mapupuntahan at matutulungan ko. Kahit presensya lang ang maibibigay ko. Ayos na 'yon. Noong hirap na hirap ako sa kundisyon ko, hindi ako pinabayaan ni Gideon at Timoteo.

Hindi niya rin matanggap na hanggang sa huli ay si Janina pa rin ang masaya sa kanilang dalawa. Mabilis na hinanap ni Timothy ang message mula kay Paul. Siya ang nag reply sa message nito. "Huwag kang tumawag at nasa tabi ko si Timothy." Umangat ang isang sulok ng labi niya matapos mapindot ang sent message.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u