Novel & Cerita 10 Ethnic Groups In The Philippines

Nasa edad 18 siguro ito, mga ka-edad ni Gio. Isa raw silang tribo ng Aeta na napadpad sa bahaging kabundukan ng Tagaytay at nagsimulang manirahan ilang taon na ang nakalilipas. Halos lahat sa kanila ay puro magkakamag-anak lang at dahil nasa kagubatan ay hindi alam mag-Tagalog. Iilan lamang ang nakakaintindi ng Tagalog sa kanila.

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

“10,000 euro for each person.” Mahigit 18 million pesos naman ang katumbas na halaga no'n sa Pilipinas. Masyadong malaki kung iisipin niya ng mabuti, pero buhay at kaligtasan din naman ang puhunan ng mga taong ito, kaya hindi na rin siya makapagreklamo. Humarap siya sa mga nagtitipon na kalalakihan. Umayos siya ng tayo, pinakitang siya ang may lakas at kapangyarihan sa grupo.

paalala pa niya "B-bakit kailangan pa ng sandata? M-may labanan ba?" "Sa lugar na ito, mayroong mga sikretong dala dala ang bawat isa. Ang inyong sekreto ang inyong sandata sa laban na ito kaya hanggat maaari, huwag kang magtiwala sa iba o sa kahit na sino"nasa mga mata ko ang titig niya "Ang mga tao rito ay nahahati sa apat na grupo. Ang isa ay citizens, pangalawa,police, pangatlo, doctors at panghuli...killers" kinilabutan ako sa pag-huli niyang sinabi

Halos apat na dekada na raw ang establisyemento mula ng itayo ng may-ari ayon sa kwento ng kasama nilang bodyguard ni Mayor. SOBRANG nagustuhan ni Charline ang lugar, mukhang mababait ang mga tao. Nalaman niyang "Molbog" ang karamihan ng mga residente. Ang Molbog ang Origin-Tribe ng Bayan ng Balabac, itinuturing itong nasa ika-apat na antas ng mga Muslim. Nasa 4g ang signal ng hawak niyang cellphone kaya mabilis siyang nakapag-research at hinanap ang history ng Bayan ng Balabac.

Napakabilis talaga niyang mag-reply. Pagkatapos naming mag-retouch ng make-up, tumulak na kami. Maraming tao at siksikan dahil peak season na. Sari-saring lahi ang naroon. Karamihan ay mga Korean, Chinese, Japanese at mga Amerikano. May mga nahahalo ring Black African. Kilala kasi ang Moalboal dito sa Cebu kaya hindi nakakapagtakang pinapasyalan ito ng mga dayuhan. Nang makapasok na kami ay may sumalubong sa aming babaeng nakauniporme. May nakaimprentang "The Euphoria" sa suot niyang itim na polo-shirt.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.