13 Ghosts Movie Novels & Stories

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Labis na nanindig ang balahibo ko nang makita ko ang namumulang mata nito. Nahihintakutan akong nagbawi ng tingin. "Natatakot ako, Rius." Hindi ko napigilang maibulalas. Totoo naman iyon. Idagdag pang malalim na ang gabi at nasa gitna kami ng gubat. Tapang-tapangan ako sa misyon ng pagtuklas sa ikinamatay ni Ciara. Ngunit mukhang hindi ako mapapatay ng killer. Mukhang sa mabangis na hayop ako mamamatay o kaya sa labis na takot.

'' umirap ito. Nang magsimula na ang movie ay walang ibang ginawa si Christine kun'di sumigaw. ''S***a! Ayoko na! Wahhh!'' she shouted when the ghost suddenly appear on the screen. ''Hey, pinili mo 'to magtiis ka!'' natatawang asar ko. ''You want to prank us right? Nagbackfired tuloy sayo yung plan mo!'' dagdag ni vera. Hindi na nakasagot pa si Christine dahil nakatutok ang mata nito sa screen. Hindi pa rin ito natigil sa pagsigaw, nahiya na nga kami dahil sa pinagtitinginan na sya ng mga tao.

, nagulat siya. Paano iyon posible? naisip niya. Kung hindi niya ito nakita ng sarili niyang mga mata, hinding-hindi siya maniniwala. Naikuyom niya ang kanyang mga kamao, ngunit bago pa siya makapag-react, ibinalik ng doktor ang kanyang maskara. Makalipas ang ilang segundo, bumukas ang pinto sa ikalimang palapag, at itinulak ng doktor ang trolley palabas ng elevator. Lalong tumahimik ang mga umuusok na gulong habang papalayo siya. Nanatili si Alex sa elevator at umakyat sa ikaanim na palapag. Pagdating niya sa kwarto ni Maryann, gumapang siya at iniwan ang thermos sa tabi ng kama niya. Pagkatapos, kasing bilis ng isang iglap, tumakbo siya pababa ng hagdan patungo sa ikalimang palapag. Kaagad

[GIOVANNI] SANAY ang mga kaibigan ni Giovanni na para siyang robot na walang emosyon. Kaya nang pumasok siya sa tambayan nila—ang N etflix and Chill, na salubong ang mga kilay, ay kusang nangilag ang mga ito. “What happened?” maingat na tanong ni Zacharias. Alam nito at ng mga kababata nila sa Nortshire Village na mahaba pa sa mahaba ang pasensya niya. Ngunit kapag nasasagad ay walang pinapatawad.

Doon ko din nalamang pare - parehas naming paborito ang chicharon ng Bulacan. “Pero bago tayo dapat makaalis ay nailagay niyo na sa kotse ang lahat ng gamit ko. Alam niyong wala akong oras para ilagay lahat iyon sa kotse kaya naman, Teodoro, inuutusan kitang gawan mo ng paraang maibaba lahat ng gamit ko nang hindi nila nalalaman. Hindi siya pwedeng malaman ni Papa lalo pa at alam nitong sa susunod na buwan pa ang aking flight patungong London.”

Pagbuka ng pakpak ng waepon niya, umikot siya, lahat ng lumapit, nalantas niya sa leeg. Mukhang nagtawag si Ghost ng back-up pero late na dumating mero marami pa rin ito. May mga dumating naman, akala nila kalaban pero hindi pala, mga Moretti members iyon kaya ang ilan sa mga tao ni Ghost nawalan na ng choice kundi umatras na lang. "Retreat! Ghost is dead!" Natapos ang pátáyan na iyon nang magsi-atrasan ang mga ito. Hingal na hingal siyang napahawak sa braso niya. Hinawakan siya ng biyanan niya, "You're wounded."

“Umalis ka na, wala naman itong kinalaman sayo.” Tapos tinuro niya si Autumn at Beatrice, na nakasampay sa balikat ni Ghost. “Pakawalan mo sila at sasama ako sa inyo.” Umiling si Ghost. “Hindi, ang babaeng ito ay akin, hindi ko siya pakakawalan. Kailangan ko siyang turuan ng ilang Kama Sutra ngayong gabi.” Pagkarinig nito, hindi mapigilan ni Beatrice na manginig sa takot.

Ngumiti naman ito sa akin at ibinigay na ang pera na tulad ng pinag-usapan. ‘’Mabuti’t hindi ka nagalaw ng mga multo sa mansion iha”, dugtong niya. Tanging ngiti lang ang isinagot ko sa kaniya at umalis na. Indeed. There’s no ghost in that haunted mansion but an evil soul reaper! Matapos ang pangyayari sa haunted mansion ay kaagad kong hinanap ang kwintas dahil una sa lahat, iyon naman talaga ang pakay ko.