Scary Ghosts Novels & Stories

gayon pa man ay sinasabi mong wala kang alam tungkol sa kanila," sabi ni Debbie. "Maliwanag na tama si Alex, at sinusubukan mong pagtakpan ito." Naging tense ang kapaligiran, at naniwala na ang lahat kay Alex. Si Dr. Adams ay nasa gilid simula nang dumating si Alex. Siya ay sumisigaw at kumikilos na parang baliw, sa halip na kumilos na parang isang marangal na doktor. Ang iba sa silid ay matatalino, at napagtanto nilang may kabuluhan ang argumento ni Debbie, kaya nakumbinsi silang nagsisinungaling si Dr. Adams. Naging matigas ang ekspresyon ni Clark. Tinitigan ni Alex si Dr. Adams. "Ang mga Ghosts ay isang kakaiba at malihim na organisasyon," sabi niya. "Nagtago sila sa mga anino, at dahil

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

Sa halip, sila ay mga supernatural na nilalang na walang pisikal na katawan, ganap na nabuo mula sa makamulto na aura. ‘Anim na ghost generals!’ “Patayin sila!” Ibinuka ng mga ghost general ang kanilang mga bibig, nagpakawala ng dagundong bago sinugod ang grupo na may mga supernatural na talim sa kanilang mga kamay. Si Susan Hunter at ang iba pa ay natigilan. Naramdaman niya ang pagkibot sa kanyang ibabang bahagi ng katawan. Ang dominanteng pamamaraan ng mga ghost generals ay agad na nagdulot ng panginginig sa mga gulugod ng lahat. Ang ilan sa kanila ay hindi maiwasang mapautot sa takot.

tili ko ng bigla ulit sumulpot yung multo at halos lumabas na Ang kaluluwa ko dahil sa pesteng sound effects na nanggugulat. Maluha luha ko syang tiningnan at napalabi ng makita ko syang humahalakhak na parang aswang."l-look at your face." tumawa silang tatlo dahil sakin."gosh mom your afraid to ghost Po pala." singit din ni ulan na ikinasimangot ko. Hmp it's not that I'm afraid naman ehh...

Tumango si Chester, at kasama si Darryl, sumugod sila sa kontinente ng Gaia. Sa parehong oras sa Ghost Realm, nakalusot lang si Skylar sa lugar. Siya ay sumugod sa ilalim ng Ghost World. Sa mga oras na iyon, hindi nagsuot ng panlilinlang si Skylar. Kahit na mahigpit ang pagbabantay sa lugar, hindi ito sapat para pigilan si Skylar. Hindi inaasahan ni Ileana o ng underworld army na sinuman ang maglalakas- loob na pumasok sa isang lugar na may mahigpit na seguridad. Sumabog ang kapangyarihan ni Skylar habang sinusugod niya ang lahat. Walang sinuman sa mga sundalo o mga heneral ang maaaring humarang kahit isa sa mga galaw ni Skylar, at ang kanilang mga kaluluwa ay naglaho.

Nang bumukas ang pinto ng kwarto, marahan itong pumasok — tahimik, pero sapat para magdulot ng kakaibang tensyon sa pagitan nila. “Still awake,” anito, mababang boses, bahagyang paos. “Couldn’t sleep,” sagot ni Mirae, hindi tumitingin. “Too many ghosts in this house.” Lumapit ito, bawat yapak ay may bigat. Nang marating siya, tumigil ito sa harap niya — malapit, halos maramdaman niya ang init ng katawan nito. “Then maybe,” sabi ni Quen, marahang tumagilid ang ulo, “you shouldn’t fight the ghosts. You should face them.”

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

"So, ano naman pinagkaiba ng ghosts saka spirits? Di ba iisa lang yun?" "Magkaiba yun. Ghosts have unfinished business while spirits are those who are about to cross over. I have a lot to tell you, kumain ka muna," anito sabay turo sa kinakain ko na hindi ko na halos nagalaw dahil sa kakatanong.

"H-ha?" saad nung lumulutang na lalaki, kinusot ko ang aking mga mata at baka nag-hahallucinate lang ako sa pagluha ko kanina, pero nakikita ko parin siya. Hindi ko alam kung sisigaw ba ako o maa-amaze sa nakita ko, Multo ba itong kausap ko ngayon? Huh? I can see ghosts?! How and what the heck was that?!

pananakot na bulong ko. Nakangiwing umatras ako sa kanya nang nagpakawala ito nang napakalakas na sigaw. Kahit ang kasambahay na kasama ko dito sa sala ay napangiwi din. "Oh my gosh!! Ate Sophia!..." gulat na saad nito ".. I thought that was a ghost!" I laughed, "A ghost? Ilaria, ghost are not real" Ngumuso ito, "Pero nakakita ako ng ghost kahapon habang naglalakad ako pabalik sa room ko"