Halloween Ghosts Novels & Stories

mariing Sabi ko saka ko siya dinuro ng hawak kong chicharon. Gayon nga ang nangyari. Nahuli kami ng dating at sakto na rin iyon sa oras ng aking speech. Iniklian ko na lamang iyon dahil mas gusto ko talagang sinasabi ang lahat ng personal sa aking Papa. Maganda ang pagkaka-ayos dito sa mansyon at madaming mga bisita. Lahat ay engrande ang mga kasuotan. Black and brown ang tema ng okasyon dahil paboritong kulay iyon ni Papa. Makaluma at masaya ang bawat musika at lalo na ang mga taong enjoy na enjoy sa sayawan. Tinignan ko pa ang lahat ng naririto. Nginitian ko ang iba at ang iba ay plastik na ngiti ang aking ibinigay. Alam ko kung anong klaseng tao sila. Mga uhaw sa kapangyarihan tulad ng ak

Siguro ay guni-guni ko lamang iyon bago ako nagpatuloy sa pag-akyat ng hagdan, pero nakaka-dalawang hakbang pa lamang ako, ay muli akong napahinto. I felt something truly strange. Goosebumps crawled up my skin. Mabilis akong napalingon at bakas na ang takot sa mga mata ko. Muli kong inilibot ang mga mata sa paligid pero wala naman akong nakita. No ghost at all. Wala naman akong naramdaman na ganito sa ilang araw na narito kami... unlike tonight. It felt like a ghost was starting to make its move.

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

Halos umusok na ang aking tainga at ilong dahil sa inis. "Baka naman black out? Or ganito ang concept ng restau ngayong gabi, pang-halloween." Nilingon ko siya dahil alam kong imposible iyon. Halloween? Summer na at ang tema nila ay Halloween? "Bakit kasi hindi muna tayo pumasok? Kung sarado ibig sabihin close. . . I mean hindi nila tayo maki-cater." Parang lutang si Gieselle ngayong gabi. Kung ano-ano ang sinasabi na purong mababaw naman. Hindi ako sanay na ganito siya.

tili ko ng bigla ulit sumulpot yung multo at halos lumabas na Ang kaluluwa ko dahil sa pesteng sound effects na nanggugulat. Maluha luha ko syang tiningnan at napalabi ng makita ko syang humahalakhak na parang aswang."l-look at your face." tumawa silang tatlo dahil sakin."gosh mom your afraid to ghost Po pala." singit din ni ulan na ikinasimangot ko. Hmp it's not that I'm afraid naman ehh...

Tsk, pare-pareho lang naman silang lahat walang pinagkaiba, sinungaling talaga kahit anong sabihin nya hindi ako maniniwala! "Oyy mga bro tingnan nyo kung sino ang nandito si ghosty girl," Napatingin naman ako kong sino yong nag salita. Tsk, bakit nandito ang asawa ni Fiona na si Shrek!? (Gilbert Aguilar) Ghosty girl talaga ang tawag nila sakin kasi nga nakakakita ako ng multo pero hindi naman sila naniniwala duon, ang bobo lang diba? Nasa paa talaga utak nila.

Okey na atang matulog ang lahat. Hangang sa ako na lang mag-isa. Nang maalala ko, halloween Midnight pala ngayon! Maraming multo ang lilipad lipad sa labas. Sana naman sinarhan ng maayos nila Cecile yung mga bintana saka pinto. Tinalukbong ko na yung kumot sa akin at feeling ko talaga tintabihan na ako ng kung anong nilalang na di nakikita.

My father bought hundreds of pr*sti every night at gabi-gabi na lang may nagaganap na kababal*ghan. Lumabas ako ng kwarto para kumuha ng tubig. Gabi na at masiyadong dim ang mansion dahil alas dose na ng gabi idagdag mo pa ang malakas na kulog at kidlat na mas nagpapakilabot sa bahay. We should have been celebrating dahil pasko ngayon but why is it na nagmumukhang halloween ang ambiance ng bahay ngayon? Is it because we are incomplete? Dahil nag cheat si mommy? Or dahil criminal si daddy?

Sa likod namin, tumigil ang hangin. Tahimik ang highway. Pero alam kong mula ngayon— Hindi na magiging simple ang laban. Dahil ngayon may sarili na akong army. Ghost One. Ghost Two. Ghost Three. At kung may naglakas-loob na patayin ako ngayong gabi… They just made the worst mistake of their lives.

Nakita lang naman nila kung gaano kasira-sira ang dating nakakamanghang lugar, na minsan pa'y nagho-host ng mga okasyon. Napakadilim sa lugar, walang kuryente at walang kahit ano, kundi sira-sirang mga pader, hagdan at bintana. Para silang pumasok sa isang haunted house. “Anna!!” umaalingawngaw ang boses ni Celeste sa pagtawag sa isang babae, nababaliw kung saan magtutungo sa kalagitnaan ng dilim.