Novel & Cerita Halloween Ghosts

mariing Sabi ko saka ko siya dinuro ng hawak kong chicharon. Gayon nga ang nangyari. Nahuli kami ng dating at sakto na rin iyon sa oras ng aking speech. Iniklian ko na lamang iyon dahil mas gusto ko talagang sinasabi ang lahat ng personal sa aking Papa. Maganda ang pagkaka-ayos dito sa mansyon at madaming mga bisita. Lahat ay engrande ang mga kasuotan. Black and brown ang tema ng okasyon dahil paboritong kulay iyon ni Papa. Makaluma at masaya ang bawat musika at lalo na ang mga taong enjoy na enjoy sa sayawan. Tinignan ko pa ang lahat ng naririto. Nginitian ko ang iba at ang iba ay plastik na ngiti ang aking ibinigay. Alam ko kung anong klaseng tao sila. Mga uhaw sa kapangyarihan tulad ng ak

Siguro ay guni-guni ko lamang iyon bago ako nagpatuloy sa pag-akyat ng hagdan, pero nakaka-dalawang hakbang pa lamang ako, ay muli akong napahinto. I felt something truly strange. Goosebumps crawled up my skin. Mabilis akong napalingon at bakas na ang takot sa mga mata ko. Muli kong inilibot ang mga mata sa paligid pero wala naman akong nakita. No ghost at all. Wala naman akong naramdaman na ganito sa ilang araw na narito kami... unlike tonight. It felt like a ghost was starting to make its move.

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

Halos umusok na ang aking tainga at ilong dahil sa inis. "Baka naman black out? Or ganito ang concept ng restau ngayong gabi, pang-halloween." Nilingon ko siya dahil alam kong imposible iyon. Halloween? Summer na at ang tema nila ay Halloween? "Bakit kasi hindi muna tayo pumasok? Kung sarado ibig sabihin close. . . I mean hindi nila tayo maki-cater." Parang lutang si Gieselle ngayong gabi. Kung ano-ano ang sinasabi na purong mababaw naman. Hindi ako sanay na ganito siya.

tili ko ng bigla ulit sumulpot yung multo at halos lumabas na Ang kaluluwa ko dahil sa pesteng sound effects na nanggugulat. Maluha luha ko syang tiningnan at napalabi ng makita ko syang humahalakhak na parang aswang."l-look at your face." tumawa silang tatlo dahil sakin."gosh mom your afraid to ghost Po pala." singit din ni ulan na ikinasimangot ko. Hmp it's not that I'm afraid naman ehh...

'She's really annoying' Saad ko sa isip napapailing nalang ako habang naglalakad parin. Pagkaalis namin sa cafeteria ay dumiretso kami sa tambayan namin. "Weirdo talaga ang ghosty girl na yun." Panimula ni Rick. "Sinabi mo pa tsk. Baliw talaga sya ano? Sya lang naman ang ang tumawag sakin ng ganyang pangalan at Shrek pa talaga!! F**k! Ang gwapo gwapo ko para tawaging Shrek." Napapailing na sabi ni Gilbert.

Sa likod namin, tumigil ang hangin. Tahimik ang highway. Pero alam kong mula ngayon— Hindi na magiging simple ang laban. Dahil ngayon may sarili na akong army. Ghost One. Ghost Two. Ghost Three. At kung may naglakas-loob na patayin ako ngayong gabi… They just made the worst mistake of their lives.

Nakita lang naman nila kung gaano kasira-sira ang dating nakakamanghang lugar, na minsan pa'y nagho-host ng mga okasyon. Napakadilim sa lugar, walang kuryente at walang kahit ano, kundi sira-sirang mga pader, hagdan at bintana. Para silang pumasok sa isang haunted house. “Anna!!” umaalingawngaw ang boses ni Celeste sa pagtawag sa isang babae, nababaliw kung saan magtutungo sa kalagitnaan ng dilim.

‎ ‎Habang kumakain, dahan-dahan niyang binuksan ang usapan tungkol sa pag-clock in. ‎ "I heard something... they say there's a ghost here?‎“ bulong niya. ‎ ‎Nagkatinginan ang tatlo. ‎ ‎“Ghost?” ‎ ‎“They say two people clock in every day, but they don’t actually show up.” ‎ ‎Biglang natahimik ang paligid. ‎ ‎Matagal bago may nagsalita. Ang isa, mukhang takot. Ang isa, parang nag-aalangan. ‎

"Maririnig niya ba talaga ako?" "Of course. Who knows, baka kasalukuyan ng nasa pintuan ang kaluluwa ni Hannah ngayon." Lihim na napangisi si Drake. May kasabihan nga na the more the guilty people are, the more they are afraid of ghost...