3rd Person Pov の小説・ストーリー

“Nasaan ka?” ----------- Third Person’s POV Nagising si Zion nang maramdaman ang pag-alog ng kaniyang kinauupuan. Dahan-dahan niyang idinilat ang mga mabibigat na mga mata. Nasa loob siya ng sariling kotse. He’s sitting on the back seat while someone drives for him.

THIRTY-THREE (33) - Third Person’s POV – Madilim ang lahat sa paningin ni Ceejay. At tanging ilaw lamang ng kandilang nasa harap nito ang nagbibigay liwanag sa kanyang mukha. Nanghihina na ang buong katawan nito at halos pumikit na ang kanyang mga mata. Hindi niya man lang magalaw ang kanyang katawan dahil literal itong naging matigas. Sinubukan niyang igalaw ang kanyang bibig ngunit walang boses na lumalabas mula dito. Kahit ang kanyang paghinga ay bihira na lamang niyang maramdaman at ang pagtibok ng puso niya ay bihira na rin.

Third Person POV Sa loob ng boring na kulungan na sobrang init, nakaupo lamang si Moreya sa bakal na upuan na ilang araw na rin niyang naging pinagkukulungan. Ang kaniyang mga kamay, na ilang araw ding nakaposas, ay mabigat na rin sa pakiramdam at manhid na dahil sa tagal ng pagkakatali. Ang kaniyang mga paa naman ay sugatan na dahil sa bakal na gapos na laging kumikiskis sa balat niya. Gutom na gutom na siya. Ilang araw na rin kasi siyang halos walang makain, puro tinapay na tuyo o kaunting tubig lang na ibinibigay ng mga tauhan ng Tito Larkin at kaibigan niyang si Khaliyah.

I write this note to inform you that starting the 34th Chapter of this simple work, I would be using the Third Person's POV to narrate the entire story. This is for me to easily create a wider scene na hindi lamang limited sa POV ng ating MC, lalo na ngayong may mga paparating pang mga characters and entities na mai-involve sa story. Nevertheless, I am open to suggestions and your opinions in this matter. Until then, I'll be using the THIRD PERSON POV for the next Chapters. Thank you very much for bearing with me and for reading this work in progress. Love lots. ---UnknownPN93

Dahil ang biyaheng iyon ay para sa kaniya na lamang mag-isa. Heto ang kasunod na bahagi, isinulat pa rin sa 3rd person POV ni Shuvee gamit ang madamdamin at tila may saksak-sa-pusong istilo ng pagsulat. Unang binibigyang-pansin ang mga linya bago ang kilos para sa mas magandang daloy sa mobile reading. "Bakit parang napakarami mo namang inaayos na damit ngayon?" tanong ni Azrael habang pinapanood siyang mag-impake.

wika niya. Bumaba ang kaniyang paningin sa aking mga labi, na ikinababa ko naman ng aking tingin sa kaniyang mga labi. Hanggang sa unti-unti ay bumababa ito. Wala akong ibang nagawa kundi hayaan iyong mangyari. Third Person P.O.V

Muling inagaw ng dilim ang kapaligiran ko kasabay ng patuloy na pag init ng katawan ko. Third Person POV Isang segundo ang lumipas at biglang nagbukas ang mga mata ni Lucas, walang kurap na tumayo at bumangon sa kama. Ni hindi nagtaka sa ikinikilos habang naglalakad patungo sa pinto sa gitna ng gabi pero ang nasa isip ay iisang bagay lamang, ang makarating sa napakabangong amoy na gumigising sa kaniyang katawan, sa amoy na nagtatanggal ng init sa katawan niya ngunit habang tumatagal ay mas lalong naeengganyong malanghap ito nang malapitan.

He'll see through me, ayokong isipin niyang nahihirapan ako. Hinding-hindi ako mapapagod pero nasasaktan na ako. Third Person's POV: Sa kabilang dako ng mundo ay ang malapad na likuran ng isang makisig na lalaki na animo'y nagtatago sa likuran ng isang istatwa na kasing tangkad lamang nito. Maingat nitong nililibot ng tingin ang bawat sulok ng paligid;