3rd Person Pov 소설 & 이야기

******* 3rd Person POV Pagkapark ni Jake ng sasakyan ay natanaw na agad nila si Alfred sa labas. Si Mira ang unang bumaba. Kumunot ang noo nito ng lumabas si Jake. Unti-unting dumilim ang mukha nito nang makitang hinawakan ni Jake ang kamay ni Mira, at si Mira naman ay ni hindi man lang pumalag. Nung tumawag si lola Cecilia ay nag-aala siya kung bakit ito biglang tumawag upang sabihing may importanteng bagay na sasabihin si Mira.

THIRD PERSON POV Hindi makatulog ang batang si Zevi. Nakatingin lang siya sa kanyang kakambal na ngayon ay mahimbing na natutulog. Naiinis siya, ayaw niya sa ibang lalaki para sa mommy niya. Isang tao lang ang gusto niya at iyon ang daddy niya. Wala siyang balak na tanggapin ang ibang lalaki. Ayaw niya ng ibang daddy. His tito Jetro is kind and caring pero iba pa rin kapag ang tunay niyang daddy ang mag-aalaga sa kanya. Mas gusto niya ‘yun/ mas gusto nila ni Zian ng ganun.

Dahil hindi gaano nahahagip ng ilaw ang pwesto na ‘yun, hanggang makita ko ang mga mata na nakatingin sakin diretso. Natakot naman ako at agad kong binawi ang tingin ko at nag focus nalang ako sa pag iinom. THIRD PERSON POV “Kanino ka naman naka titig?” Tanong ng isang lalaki. Nang sundan nito ng tingin ang kaibigan. “Oh.. you like the woman wearing the red dress? She’s gorgeous and I think she’s a model too..” wika ng lalaki. Nakita nila itong tumayo at mukhang nag paalam sa mga kaibigan na babae. “Gusto mo? Kukunin namin..” tanong ng isang lalaki.

CHAPTER:04 |Third Person POV| Ipinikit ni West ang kanyang mata habang dinadama ang bawat paghampas ng malamig na hangin sa mukha niya. Kasalukuyan siyang nakaupo sa isang bench na nasa gilid ng kalsada, napagod na kasi siya kakalakad dahil malayo layo na siya sa bahay nila. Pinag-krus niya ang kanyang mga braso at marahan na iginagalaw ang kanyang ulo na akala mo ay may pinapakinggan na kanta at dinadama ang bawat nota nito.

***This POV will explain what really happened behind Chris' POV*** Third Person POV Ang pagkukunwari na iyon ni Chris ay binigyan niya pa ng katotohanan nang sinimulan nitong yayain si Jazmine sa mga adventure sa isla. Iyong tila ba para silang bumabalik sa pagiging bata na dapat ay masaya lamang.

O laro-laro lang? Sana tama ang desisyon ko na layuan sila, at kalimutan si Daylon. Para ito sa ikakabuti nilang lahat. Hindi ko hahayaan na may mangyareng masama sa kanila. Kaya magsasakripisyo ako. Ako na ang lalayo sa kanila. Hindi rin naman magagalit si Daylon sa akin. Baka nga masaya pa siya dahil nawala na ako sa buhay niya. Wala na siyang itatago na babae sa buong buhay niya. Wala na siyang itatanggi sa kaibigan niya. Third Person’s POV

THIRD PERSON POV Naging abala si Trina sa gaganaping show ng Dela Vegas group. Nakamasid lang naman sa kaniya si Darren mula sa malayo, napapakunot na lamang siya ng noo dahil tila ba nakita niya na si Trina dati pa pero hindi niya lang matandaan kung saan at kailan. Naipipilig na lamang ang ulo niya sa tuwing sumasakit ito. Iyun kasi ang nangyayari sa kaniya sa tuwing may bagay siyang pinipilit na alalahanin pero hindi niya maalala.

“R-Razen?” “Do you know how worried I was trying to find you?" puno ng pag-aalalang wika ni Razen. Wala sa sariling niyakap pabalik ni Lylia si Razen ngunit ang hindi nila alam, may isang tao na nanonood sa kanila mula sa labas. “Anong pakiramdam, Raze?” AUTHOR'S NOTE: First time ko mag-third person point of view. Ano kaya maganda first point of view o third? Let me know in the comment section, thank you! ❤️

Hindi ako natatakot para sa sarili ko. Pero para sa anak ko. Hindi ko hahayaang mapahamak ang batang dinadala ko. Kaya nagkunwari akong normal. Kumain ako ulit. Tahimik. Mahinahon. At parang walang napapansin. Third Person’s Point of View Tahimik lang si Joseph habang pinagmamasdan si Dorryn. Sa gitna ng napakaraming tao at magagarang ilaw ng mansion, tila si Dorryn lang ang malinaw niyang nakikita.

3rd Person’s POV Parang nabulunan si Tobias sa sarili niyang laway sa narinig. Bahagyang nanlaki ang mga mata niya at napaatras pa. Kitang-kita ni Caroline kung paano nagbago ang ekspresyon niya, mula sa pagkataranta ay napalitan ito ng matinding gulat dahil hindi niya akalaing nandoon pala ang dalaga sa parking lot at nakita ang tagpong iyon.