A Dead Crow's Stare Novels & Stories

At alam nilang lahat iyon. Napansin kong nanginginig ang kamay ni Zara. Good. Dapat lang. Dahil simula pa lang ito. “What kind of joke is this?” malamig na tanong ni Damon habang pilit inaayos ang ekspresyon niya. Tumaas ang kilay ko. “Joke?” Tumawa ako nang mahina. “Do I look like I’m joking?” “You’re already dead. That’s what we know,” sabi pa niya.

Nanlaki ang mga mata nila at nagtulakan pa na akala mo mga uhaw na uhaw na mga aso. I smirked and then took my gun from my leg and then pointed it at them, "Delikadong.. delikado po," I evilly muttered. Their eyes widened even more but it is not because of their excitement, but it is because they were now terrified of what they were seeing. All of them fell down on the ground, trembling while crawling backward.

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

ang sambit ng nilalang na nasa labas ng kulungan. Agad kong inilayo ang aking kamay dahil kung hindi magiging barbeqcue ako. Lumingon-lingon ako sa paligid. Hindi ko alam kung parte pa din ba ito ng Mortem Falls. Sinubukan kong tawagin si Aquarius ngunit sumakit lamang ang kanan kong mata ng gawin ko iyon. Ano bang nangyayari?

Walang-malay na sigaw ko, but he didn't even hear me. I was about to go in her direction when one of those five men fell to the ground. Muntik na akong masuka nang makita kong nakaluwa na ang dalawang mata nito, at maya-maya pa, sabay-sabay na tumumbad ang natitirang apat habang puno ng dugo ang kanilang mga mukha. I gasped when I saw the X-mark on their faces at gaya ng isa ay luwa rin ang mga mata ng mga ito. Raven met my gaze and furrowed her forehead before she walked towards me.

I couldn't hardly breathe. I think my airways was closing because of this scenario! I tried to look at him but he wasn't smiling like the usual, nakakatakot lalo iyong aura niya. Kahit wala siyang sinasabi parang mangangain ng buhay iyong mga mata niya. "You," he gave me a deadly stare. Nagkarerahan ang mga daga sa loob ng katawan ko. My knees started shaking and my voice went missing. I gave him a questioning look.

Dilat ang mga mata at naliligo sa sariling dugo na bumagsak ang katawan ng dalaga sa lupa. Nagkatinginan sila ni Marcus at nagtangoan, sabay lapit sa katawan ng dalaga at pinulsohan ito. Umiling s'ya ng wala ng pulso si Snow. Tiningala n'ya si Marcus na nakatingin din pala sa kan'ya. "She's dead!" pagbibigay alam n'ya rito. "She deserves it!" malamig na sagot nito sa kan'ya.

Maraming mga zombie ang bumagsak sa lupa, sumabog sila at naging pira-piraso. Ang nakakalason na fog ay kumapal ng kumapal, at napalibutan nito ang buong village. Ang mga zombie ay nagpatuloy na sumigaw at umungol, sunod sunod silang sumugod kay Wilbur. Tumitig si Darlene sa makapal na nakakalasong fog at mabagal na nagkaroon ng ngiti sa kanyang matanda na mukha.

Inilipat ko ang isang page, sa pangalawang page naman ay nabasa ko ang pamagat nito. Cold Stare: Let me tell you my story.

“Late na po. You should eat,” “Thank you po, Ma’am Cervana.” Yumuko siya bilang pasasalamat. “Just call me Seia,” I chuckled and continued to the elevator. Nang makapunta sa palapag ng condo ko ay mabilis akong naglakad papunta roon dahil sa nakitang brown na box. When I successfully entered the room, I quickly removed the red ribbon on top of it. I saw a dead bloody crow. Napasigaw ako dahilan ng pagkatapon noon sa sahig. I started to have a rapid heart rate. When I suddenly sat down, my hand started to shake but I was able to call someone before I even fainted.