A Dead Crow's Stare Novels & Stories

TW: DEATH, VIOLENCE Pinikit ko ang aking mga mata noong maramdaman ang pagbaon ng matinding sakit sa aking balikat. Patuloy ang putok ng ng baril. Noong imulat ko ang aking mga mata nakita ko ang aking ama na naka handusay at duguan, wala ng buhay. Ang mga tauhan niya ay wala na rin na buhay. I may look devil while watching their lifeless body covered with their own blood.

I can also feel his eyes glowing in bright red and if I can only put thorns on his head, it would surely reveal his true demon. Palihim akong tumingin kay Evelyn at gusto kong masuka nung makita ang paghanga sa kanyang mga mata. Her eyes are twinkling in amusement as if she's staring at something so perfect. She's crazy about him.. and it's disgusting. Tumingin ako kay Rowena at nakayuko lang siya, halatang takot at hindi komportable sa kung ano ang pwedeng mangyari ulit.

"Sabi ko sayo taba eh! Bff kami niyan. Sa akin yan kakampi. Maya ka talaga sa amin." It's like an intermission number dahil gumaan ang atmosphere sa paligid. Pero saglit lang din dahil nagpatuloy na si Thunder sa pagsasalita. "This is Alexander Dreau Dela Vega." He introduced the man seated next to Death. He is the man with a caramel brown eyes like of a polished chestnuts. Just like Death, there is something in Dreau's eyes that when you looked at it, it could get you lost in them. His eyes is telling something. It screams danger.

It was such a fast move. Hindi pa man sila nakakabalik sa sarili ay muling umatake si Crow. Two men were screaming when their arms got dislocated. Sinubukan naman ng ilan na tumakas ngunit kumuha ng bato si Crow at sapol ito sa ulo kaya nahimatay. Pinagpagan lang ni Crow ang kanyang damit bago ito tumingin sa taas ng building na nasa side niya. Did they enjoy watching the show? Tinaas niya ang kanyang gitnang daliri sa mga ito.

Kalaunan ay natangay din siya sa antok at pagod. Bree dreamt of intense gray and scowling hawk-like eyes staring intensely at her!

Sa paningin ni Trixie, ang mga mata nito ay may kakaibang kinang na hindi niya maipaliwanag. Iyon ay isang uri ng titig na tila tumatagos sa kaluluwa ni Trixie. Trixie almost felt shivers run through down her spine with those stares from the elderly woman.

Nagkibit lamang siya ng balikat pagkatapos ay nauna nang bumaba ng hagdan. Saglit kong inayos ang aking sarili at pagkatapos ay binitbit ko ang bag ko na basta ko na lamang inilapag kanina sa semento at mabilis na sumunod kay Luke. Hindi pa man ako nakakaapak sa unang baitang ng hagdan pababa ay bigla na lamang akong napahinto sa paglalakad. My vision of people's death appeared again. And this time, I don't want to admit but the person who will die next made me worried so much. Because the person that I saw in my vision was the guy who was with me just now. It's Luke.

Napaatras siya pero malabakal na kamay ang humawak sa maliit niyang braso kaya napatingala siya kasabay ng pagngiwi. Hindi pala dark brown ang mata ng lalaki kung hindi light. His eyes are expressive but dead. “Bitiwan mo po ako.” Hikbi niya at nagpumilit na pakawalan ang braso pero matigas ang pagkakahawak nito na halos ikaputol yata ng buto niya. “Po?” parang lalong nagalit ang aura ng mukha ni Drear at hinaklit lalo ang braso niya kaya halos mabitay na siya dahil ang laki nitong tao.

Ang ekspresyon ng mukha nito ay blanko, at wala kang makikita na anumang emosyon mula sa mga mata nito maliban sa determinasyon na mapatay ang tao na nasa kanyang harapan. Maya-maya, umangat sa ere ang kamay nitong may hawak na baril. Habang si Cedric ay nanatiling kalmado, hindi alintana ang panganib na dala ng babaeng ito. “Mianhajiman neon jug-eoya hae. (Patawad, pero kailangan mong mamatay.) Nag-angat ng kanyang mukha si Cedric at matapang na sinalubong ang dulo ng baril ni Song-I. Nagpanagpo ang kanilang mga mata at sandaling nagkatitigan sa isa’t-isa.

Tumingin siya sa Snowball at Grayball, pagkatapos ay lumingon sa Ambrose na may malalim na tingin habang pinakawalan nito ang isang mababang pagdadalamhati na sigaw. "Ikaw —" Si Ambrose ay taos-puso upang makita ito sa nasabing estado. "Gusto mo akong alagaan sila?" tanong niya. Tumango ang Golden Wing Eagle; ang mata nito ay puno ng pag-asa. Alam nito na ito ay namamatay, ngunit ang dalawang batang agila ay hindi pa lumaki, kaya nag-aalala ito sa kanila.