A Goal Without A Plan Is A Wish の小説・ストーリー

"Tama ka. Kung hindi natin sila kayang kumbinsihin ngayon, baka oras na para makahanap ng paraan kung paano natin ipapakita ang tunay nating layunin, nang hindi lumalaban nang harapan." Puno ng determinasyon, nagpasya silang magpatuloy sa paglalakbay nang magkasama, ngunit may tiyak na plano sa kanilang isip. Hindi nila alam kung paano o kailan darating ang tamang pagkakataon, ngunit pareho silang handa—handa silang gumawa ng paraan, hangga’t hindi pa huli ang lahat.

Nagsimula nitong ipasok ang dila sa kanyang bibig na wala naman siyang ginawa kundi ang salubingin ang bawat galaw nito. Ito naman talaga ang plano niya kanina pa kaya bakit pa siya aarte. Isa pa, kung magigiing successful ang plano niya ay may dahilan na para hindi siya mawala sa buhay nito kung sakali. Kailangan niya lang talagang galingan.

Hindi rin mabilang kung ilang beses itong nagpaulan ng mura— na para sa mga pulis na humaharang sa plano nito. Napaigtad siya ng umakbay ito sa kanya ng kumalma na ito. “Mabuti na rin na nangyari ito.” Kung kanina ay galit na galit ito— Mukhang kabaligtaran na ngayon. Wala siyang makitang galit at frustration rito, mas tamang sabihin na nakahinga pa ito ng maluwag dahil sa nangyari. “Mas napaaga ang plano ko… pagkatapos ng transaksyon na ‘to ay madadala na kita sa ibang bansa. Wala nang makakapigil sa akin na gawin ang mga gusto at plano ko sa’yo.” Anito sabay halakhak ng malakas. Ang sarap saksakin sa ngala-ngala!

Ramdam ng lahat na may diin sa tanong ni Gillian — parang tinutukoy niyang "Kakayahan mo lang ba gumawa ng plano, pero hindi mamuno?" Lahat ay napatingin kay Karylle, hinihintay kung paano siya sasagot. Ngunit kalmado lamang itong ngumiti at diretsong sumagot, "Wala akong balak ipilit ang sarili ko kung wala akong kakayahan. Pero naniniwala ako na hindi lamang plano ang mahalaga sa isang proyekto — mahalaga rin ang tamang diskarte at pakikitungo sa mga tao."

Dumaan ang ilang minuto ay nakabuo siya ng isang plano. Gusto niya tuparin ang pangarap nito. Alam niyang wala na ito at hindi na nito masisilayan ang kanyang effort. Pero nandito pa siya, may magagawa pa siya at may maabot pa siya. Gagawin niya ang lahat para matupad ang kagustuhan nito. Isa pa, hindi masama ang hangarin nito. Bagkus ay isa iyong napakalaking tulong para sa mga estudyante na nais lawakin ang kanilang kaalaman. Kinalkula niya ang kanyang mga bayarin.

Bumili kami ng maiinom sa cafeteria dahil nauhaw kami sa matagal na parade. "I hope we can join?" Mabilis akongeverything you have missed, you have gained something." I missed bountiful life for 26 years. From this, I knew I could gain my goal. Flor went to Sauyo. The three of us would have a privacy for an ephemeral time, since Jano would not go home tonight. Ha ha ha! While watching TV, I have watched a slogan of an ad, saying: "Success is not the fruit of your ambition, but of your desire to achieve." Now I know! It is not bad to be ambitious or to have ambitions. What bad is if you did not have a determination.

Paano ‘yan magkakalaman kung hindi n’ya naman tinataniman. Lihim akong napangiti dahil sa sinabi n’ya. Atleast, may plano s’ya kung sakali man na may mabuo kapag binomba na n’ya ang bataan ko. Wala pa sa isip ko na magkaroon ng anak. Gusto ko munang makapagtapos sa kolehiyo, makapaghanap ng trabaho at magpayaman para naman maganda ang future ko…namin ng magiging pamilya ko pero ang mga plano kong ‘yon ay parang na washout nang dumating ang pogito ko sa buhay ko.

Ang Black Book ang susi sa lahat ng ito, at hindi ako papayag na mawala ito sa akin. Ngunit sa tuwing naisip ko ang mga plano ko, nararamdaman kong unti-unti akong lumalayo sa kanila. Ang tiwala nila ay nagiging hadlang sa aking mga layunin. Paano ko mapapagsabay ang aking mga lihim at ang kanilang mga inaasahan? 'Gagawin ko ang lahat upang makuha ko ito?' saad ko sa aking isipan habang busy ako pagkikinig ng usapan sa magkambal.

"Itutuloy pa ba antin ang plano? Mukha kasing nahuhulog ka na sa bruhildang iyon kahit pa nasa murang edad tayo e." Napatingin ako sa gawi niya pero hindi pa rin ako sumasagot. Patuloy pa rin ang pagsassalita nito tungkol sa plano subal;it hindi ko na nasundan dahil nalukob na ang isip ko ng mga kung anu-anong mga tanong. Bahagaya ko na ring nakalimutan ang plano sa hindi maipaliwanag na rason. Sa murang edad ba ay maari ka nang mahulog? Maaari ka nang mapunta sa mundong mahiwaga ng pag-ibig? Hindi kaya ay puppy love lamang ito?

Hahalik ka din sa aking paa dahil sa kakahiyan na idinulot ng pagkatalo mo sa akin. Ahahaha. Wag kayong mag-alala sa mga concern sa akin. Aware naman ako na… Ang goal na walang plano kung paano gagawin, is just a mere wish. Di ko kayo bibiguin. Lalaban ako. @Death Wish