A Goal Without A Plan Is A Wish Novels & Stories

Normal naman siyang tignan at walang pagbabago. "Is this a real wishing well? If I'm going to wish for something right now, are you going to grant it?" tanong ko at marahang hinaplos ang balon. Napabuntong hininga ako dahil wishes are not even real in the first place. Wishing is not enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words. "Oo naman, hangga't naniniwala ka, mangyayari't mangyayari iyon. Hindi naman agaran pero balang araw."

Psalm 20:4 (NIV), “May he give you the desire of your heart and make (all your dreams) all your plans succeed.” Go for your dreams guys,never give up♥️♥️

At iyon ang plano. ** Buong maghapon kong pinag-isipan kung paano ko ipapaliwanag kina Mama Ada at Papa Mishon ang plano ko. Hindi puwedeng diretsuhin ko sila ng katotohanan. Hindi nila kailangang malaman ang tunay kong dahilan. Ang gusto ko lang naman ay makalabas sa puder nila, magkaroon ng privacy at makagalaw nang hindi sila laging nakatingin sa bawat kilos ko.

Napakahusay niya sa mga plano. Ngunit wala siyang plano para rito at hindi siya gagawa ng isa dahil ang paggawa ng plano ay mangangailangan na alam niya kung ano ang susunod, at hindi pa niya alam kung ano ang susunod, at ayos lang iyon. Hinahayaan niyang umiral ang dalawang salita. Ang naka-save na numero ay umiral. Ang message thread ay umiral. Ang tiyak na katotohanan ng ibig sabihin ng Alam ko ay umiral nang walang anumang istrukturang nakapalibot dito.

Ramdam ng lahat na may diin sa tanong ni Gillian — parang tinutukoy niyang "Kakayahan mo lang ba gumawa ng plano, pero hindi mamuno?" Lahat ay napatingin kay Karylle, hinihintay kung paano siya sasagot. Ngunit kalmado lamang itong ngumiti at diretsong sumagot, "Wala akong balak ipilit ang sarili ko kung wala akong kakayahan. Pero naniniwala ako na hindi lamang plano ang mahalaga sa isang proyekto — mahalaga rin ang tamang diskarte at pakikitungo sa mga tao."

Dumaan ang ilang minuto ay nakabuo siya ng isang plano. Gusto niya tuparin ang pangarap nito. Alam niyang wala na ito at hindi na nito masisilayan ang kanyang effort. Pero nandito pa siya, may magagawa pa siya at may maabot pa siya. Gagawin niya ang lahat para matupad ang kagustuhan nito. Isa pa, hindi masama ang hangarin nito. Bagkus ay isa iyong napakalaking tulong para sa mga estudyante na nais lawakin ang kanilang kaalaman. Kinalkula niya ang kanyang mga bayarin.

Bumili kami ng maiinom sa cafeteria dahil nauhaw kami sa matagal na parade. "I hope we can join?" Mabilis akongeverything you have missed, you have gained something." I missed bountiful life for 26 years. From this, I knew I could gain my goal. Flor went to Sauyo. The three of us would have a privacy for an ephemeral time, since Jano would not go home tonight. Ha ha ha! While watching TV, I have watched a slogan of an ad, saying: "Success is not the fruit of your ambition, but of your desire to achieve." Now I know! It is not bad to be ambitious or to have ambitions. What bad is if you did not have a determination.

Paano ‘yan magkakalaman kung hindi n’ya naman tinataniman. Lihim akong napangiti dahil sa sinabi n’ya. Atleast, may plano s’ya kung sakali man na may mabuo kapag binomba na n’ya ang bataan ko. Wala pa sa isip ko na magkaroon ng anak. Gusto ko munang makapagtapos sa kolehiyo, makapaghanap ng trabaho at magpayaman para naman maganda ang future ko…namin ng magiging pamilya ko pero ang mga plano kong ‘yon ay parang na washout nang dumating ang pogito ko sa buhay ko.

Ang Black Book ang susi sa lahat ng ito, at hindi ako papayag na mawala ito sa akin. Ngunit sa tuwing naisip ko ang mga plano ko, nararamdaman kong unti-unti akong lumalayo sa kanila. Ang tiwala nila ay nagiging hadlang sa aking mga layunin. Paano ko mapapagsabay ang aking mga lihim at ang kanilang mga inaasahan? 'Gagawin ko ang lahat upang makuha ko ito?' saad ko sa aking isipan habang busy ako pagkikinig ng usapan sa magkambal.

"Itutuloy pa ba antin ang plano? Mukha kasing nahuhulog ka na sa bruhildang iyon kahit pa nasa murang edad tayo e." Napatingin ako sa gawi niya pero hindi pa rin ako sumasagot. Patuloy pa rin ang pagsassalita nito tungkol sa plano subal;it hindi ko na nasundan dahil nalukob na ang isip ko ng mga kung anu-anong mga tanong. Bahagaya ko na ring nakalimutan ang plano sa hindi maipaliwanag na rason. Sa murang edad ba ay maari ka nang mahulog? Maaari ka nang mapunta sa mundong mahiwaga ng pag-ibig? Hindi kaya ay puppy love lamang ito?