Novel & Cerita A Goal Without A Plan Is A Wish

Nag-uunahan ang emosyon sa puso niya kaya pati lalamunan niya nanunuyo at hindi mahagilap ang boses. “Dahil hindi iyon ang plano ng Diyos para sa’yo! Hindi iyon ang gusto niya na mangyari sa buhay mo. Kapag ibinigay na niya sa’yo ang tao na hindi mo inaakala na iyon na pala ang itinakda niya sa’yo. Saka mo mare-realize na mas maganda ang plinano ng Diyos kaysa sa plano mo! Ang buhay ay punong-puno ng sorpresa. Maaaring ang plinano mong makasama habang buhay ay hindi iyon ang ibibigay sa’yo.”

Hindi kami magtatagal ng walang kita. "Kahit anong gawin niyo, huwag kayong magpakahuli. Tiwala ako sa kakayahan niyong ayusin ang lahat. Kapag nagtagumpay tayo dito, magkakaroon kayo ng kaukulang gantimpala. Pero ngayon, gawin niyo ang dapat gawin at huwag maging sagabal sa plano." Matapos ang maikling pagsang-ayon, ibinaba niya ang telepono. Sa isip niya, marami pang hakbang na kailangang gawin upang maging matagumpay ang kanyang mga plano.

Wala na siyang pakialam sa mga tao, ang kanyang tanging layunin ay ang kontrolin ang kanilang kapalaran. Ang plano niyang hatiin sila ay tila malapit nang magtagumpay, ngunit ang mga nararamdaman niyang emosyon—mga alon ng kasinungalingan, takot, at kalungkutan—ay nagsimulang magdulot sa kanya ng hindi inaasahang mga tanong. Nais na niyang tapusin ang lahat ng ito, ngunit alam niyang may mga bagay na hindi niya kontrolado.

The conversation only cut because of the notification sound of Kazuki phone. “You seem like you always run your day with your allotted plans.” I stated. Nasulyapan ko pa ang nakalagay na gagawin niya sa kanyang alarm. Late afternoon runs. “Lagi ka bang natakbo pagkatapos ng trabaho?” Tumango siya sa akin. “Yes, but it depends with my free time. Kapag maraming trabaho, I cancel my plans.” Tumango tango ako sa sinabi niya. Ganun naman talaga, hindi naman lahat ng planado naisasagawa mismo. Minsan delay, minsan hindi talaga nangyayari, o kaya tinatamad lang talaga—katulad ko minsan. But at the end of the day. We can’t deny that having plans means for us to more productive especially in spendin

Nandoon din ang katotohanan na magandang lugar ang New York para puntahan niya, dahil kailangan niyang umalis sa Seattle pansamantala. Nang maisip niya ito, nagngalit siya at bumigay na nang tuluyan. “Sisimulan ko na ang plano, Young Master Fox. Kailangan nating gumawa ng isang komprehensibong plano kung gusto nating magtagumpay! Hindi sapat ang isang plano lang. Dapat may isa o dalawang contingency plan tayo, kung sakaling mabigo ang una.” Ngumisi si Homer, nalulugod. “Gamit ang katalinuhan at karunungan mo, Finley, sigurado akong magiging perpekto ang mga bagay-bagay!”

tanong sa akin ni Mother Cleofe. Umiiling ako habang natatawa na pinupunasan ang gilid ng aking mata. It feels as though once you've decided what you think you want to do, you're stuck. Someone once told me, if you're not working on pursuing that goal every day, then you don't want it bad enough. To some extent, I agree with that. "O siya, bago pa tayo mag-iyakan dito ay mauuna na kami sa simbahan para naman maayusan ka na." pagpapaalam nila sa akin.

"Nung una akong pumasok sa business, ganiyan din ang nararamdaman ko sa bawat desisyon. Pero natutunan kong kapag maayos ang plano, mas maliit ang espasyo para sa pagkakamali." "Sana nga ganoon kadali sa totoong buhay ang mga plano," bulong niya, habang nakatingin sa bakanteng car seat ni Zion kung saan may nakasabit pang maliit na towel na may burdadong pangalan ng bata.

"Ang gusto ko lang sabihin sa 'yo ay naka-plano na ang buhay natin umpisa pa lang. Talagang, minsan, may kailangan lang talaga tayo pagdaanan na hirap sa buhay natin. Dahil kasama iyon sa plano ng Tadhana para sa atin para mas maging matibay tayong tao at para rin mahanap rin natin ang sarili natin." "Kaya, hindi mo na kailangan planuhin ang lahat ng bagay Keisha," mas lalong lumawak ang ngiti ng naka-salaming lalaki. "Dahil lahat, planado na. Daanan mo lang ang hirap na ito at hayaan mo ang tadhanang siyang magdala sa 'yo sa tunay mong destinasyon."

pinatigil ni Amara ang pag explain ni Katherine. Totoo nga naman, dahil kung gusto nila mapa-ibig ang target. Kailangan malaman ang likes and dislikes niya. Pero payari na ang powerpoint wala pa rin sila nakukuha na magagamit nila sa plano. “ Fine. Ano plano mo. wala pala tayo mapapala dito” Sinara ni katherine ang laptop. Tumabi kay Amara. Pareho sila nagisip.

Nagsimula nitong ipasok ang dila sa kanyang bibig na wala naman siyang ginawa kundi ang salubingin ang bawat galaw nito. Ito naman talaga ang plano niya kanina pa kaya bakit pa siya aarte. Isa pa, kung magigiing successful ang plano niya ay may dahilan na para hindi siya mawala sa buhay nito kung sakali. Kailangan niya lang talagang galingan.