A Goal Without A Plan Is A Wish Novels & Stories

Sa kabila ng gasgas na natamo ng pulang kotse ng binata ay wala naman itong ibang naging sira pa. "Hey, what was your wish?" pangungulit ng dalaga. "What I wished is something I can not have. Wish for the impossible, malay natin matupad."

“Bakit lagi kayong magkasama na pumupunta sa Houston?” “Business trip iyon. Hindi leisure. May mga kailangan kaming gawin doon. Bhie naman, huwag na nating palakihin ito.” “Hindi palalakihin? Sabihin mo nga sa akin, anong karapatan niya sa buhay mo para ipa-drop ang mga subjects mo?” “Dahil iyon ang kailangan sa ngayon.” “Paano yung mga plano natin? Paano yung pangarap nating dalawa kung hindi ka na magtatapos?”

iminungkahi nilang bumuo ng isang dakilang plano na tatawagin nilang "Plano ng Walang Hangganang Kasaganaan." Ayon sa plano, gagawin natin ang lahat ng ating natuklasan upang baguhin ang anyo ng maraming lupain: patutuyuin natin ang mga latian upang gawing sakahan, puputulin ang malalawak na kagubatan upang magkaroon ng mas malalaking pamayanan, itatayo natin ang mga dike at pader upang pigilan ang pagbaha at paggalaw ng mga ilog, at gagamitin natin ang lahat ng paraan upang mapabilis ang paglaki ng mga pananim at pagdami ng mga hayop. Sinabi nila na kung gagawin natin ito, mawawala na ang gutom, mawawala na ang kakulangan sa tirahan, at ang lahat ng tao ay mamumuhay nang may kasaganaan sa

“But I want to make a difference. I want to use what I’ve learned to help people like my mother…people who don’t always have the resources or the opportunities to succeed.” Mr. Cojuangco nodded, his expression thoughtful. “Ambitious. But ambition without a plan is just a wish. If you’re serious about making an impact, you’ll need to surround yourself with people who can help you turn those wishes into reality.” He pulled a business card from his pocket and handed it to me. “Come see me at my office. Let’s talk about your future.” I stared at the card in disbelief, my fingers trembling slightly as I took it. “Thank you, sir. I—I don’t know what to say.”

Pero hindi sapat. Hindi ko maiwasang maalala kung paano nagsimula ang lahat. Kung paano malinaw ang plano noon. Si Troy ang target. Palapitin. Pahulugin. Gamitin ang emosyon niya bilang pintuan papasok sa mas malalalim na impormasyon. Simple. Malinis. Pero naging komplikado.

Her naughty mind thought. " Well, based on my experience. You need to be aggressive and determine sa lahat ng gusto mong gawin sa buhay mo. Your ability to set goals and make plans for your accomplishment is the skill required to succeed. Hindi pwedeng hindi mo pag-aaralan ang mga pros and cons ng gagawin mong negosyo. Make a vision and know how to get there. Plan, plan and plan because without it failure is guaranteed." Hindi man aminin ni Aera sa sarili but she was impressed with his answers. Kaya marahil naging successful ito sa pinasok na negosyo. She clear her throat before she continues.

Ngayon pa lang ay natatakot na ako sa kung ano man ang puwedeng mangyari. I want to think as positively as I can, but I can't just ignore the possibilities. Sana nga lang ay maging maayos nga ang takbo ng plano. I hope it goes well so that justice can finally be served at para tumahimik na rin ang buhay naming lahat.

Hindi talaga natin masasabi kung ano ang plano para sa atin, hindi natin masasabi kung ano talaga ang nakatadhana sa atin. HOPE YOU ENJOY READING✌🏻

Ang magiging centro ng mga pangarap niya. Pero nawala ito. Nagulo yung pangarap na binuo niya. Nawala yung dereksyon na sinusundan niya. Sumasabay na lang siya sa agos. Kung saan siya dalhin at kung ano ang kahinatnan, bahala na. Takot na siyang mag-set ng goal dahil baka hindi na naman matupad. Ayaw na niyang ma-disappoint sa huli.

May iiyak may tatawa. I can literally say that life is not about happiness. Hindi lahat ng bagay na inaasahan mo ay darating. Kahit ang mga naka plano ay nasisira. Kahit ang mga bagay na nabuo na ng isip at panahon ay nawawala.