A Second Chance Full Movie Romane & Geschichten

"Huwag kang gagaya kay Daddy." Tahimik niyang pinagmasdan ang sanggol. "Huwag kang magiging bulag sa katotohanan." Naging mabigat ang boses niya. "I hurt your Mommy before." Napapikit siya sandali. "Paulit-ulit ko siyang iniwan. Paulit-ulit ko siyang pinaiyak." Mas lalo niyang niyakap ang anak. "Kung hindi dahil sa pagmamahal niya, wala tayo rito ngayon." Napatingin siya sa wedding ring niya. "Your Mommy gave me another chance." Ngumiti siya nang mapait. "At iyon na ang huling pagkakataong matatanggap ko." Hinaplos niya ang maliit na kamay ng anak. "Kapag lumaki ka, tandaan mo 'to. Kapag may babaeng tunay mong mahal, piliin mo siya araw-araw. Huwag mong hayaang maramdaman niyang pangalawa la

Tahimik siya sandali, bago ito marahang nagsalita, “Then don’t. I don’t want you to forget. I just want you to give me another chance to prove that I’m not the same man who left.” Bago pa man makasagot si Kaella, bumagsak ang ulan—maliit lang, parang ambon. Nagtawanan sila, parehong tumakbo papasok ng cottage. Tulad ng dati. Pagkapasok nila, pareho silang basang-basa, humahagikhik. At nang magtama ulit ang mga mata nila, tahimik ang paligid, pero malakas ang kabog ng puso ni Kaella.

He said while looking at me with full of love in the eyes. Ang mga salitang binitawan ni Diego ang nagbigay ng sigla at galak sa aking puso, dahil sa hindi inaasahang pagkakataon iibig akong muli sa taong minsan kong binigo. “Are you willing to be our dad?” Sabay-sabay nilang tanong dahilan upang kuminang ang mga mata ni Diego sa galak. “Oo naman. Desidido akong maging daddy ninyo. So do you Chesah Cielo Villanueva accept my date proposal tomorrow?” Diego asked.

Mukhang pabor sa akin ang swerte ngayon. Nandoon ang diyosang morena mula sa religious-items store. May pinapakitang dress siya sa isang mas matandang babae. So, doon pala siya nagtatrabaho. Ibinigay sa akin ng universe ang second chance ko. Akala ko hindi ko na siya makikita ulit. Kailangan ko lang ngayon pag-isipan kung paano siya lalapitan. Hindi ako pwedeng pumasok agad—may customer siya. Siguro bago ako umalis, susubukan kong abangan siyang mag-isa.

"Paano naman po si Phoebe? Kawawa naman sila." "You should give them a second chance, Madam two." Bumuntong hininga ako at lumagok sa beer. Really, a damn second chance? If I'm correct I keep giving them a chance. "Giving someone a second chance is like handing them the gun to shot you twice." Tumingin siya sa akin at umiling. I rolled my eyes seeing how hopeful his eyes are. "Galit ba talaga kayo sa kanila?" tanong niya muli, tumawa ako nang mapakla.

sagot n’ya. Huminga ako ng malalim. Hindi ko lang ‘to gagawin para sa sarili ko, pero para kay Mama at Papa at sa mga buhay na masasayang sa parating na bombing sa BU. Kriminal man sila, they still don’t deserve to die, what they deserve is second chances. At ang second chance ko? Baka ito na ‘yon, inaalok na sa akin ang pangalawang tiyansa ko para mabuhay ng legal at maayos and I will grab this opportunity for my owns sake.

Matapos kong mailigpit ang aking gamit ay lumabas na rin ako sa classroom namin para umuwi. Pagkarating ko sa kinapaparadahan ng aking kotse ay agad akong pumasok at pinasibad palayo ang kotse ko. Isang Linggo na ang nakalilipas magmula nang masaksihan ko ang pagpatay sa lalaking nakabangga sa akin ngunit wala namang mga taong kahina-hinala na umaaligid sa paligid ko kaya tuluyan nang nawala ang pag-aalala sa aking dibdib. Sigurado na ako na hindi nga nakita ng mga taong iyon ang mukha ko. Malapit lang ang university namin sa bahay ko kaya ilang minuto lamang ay nasa tapat na ako ng bahay ko. Bahay pala ni Fugo dahil nakapangalan dito ang titulo ng bahay at lupa. Mga magulang naman niya kasi

Kung nagkaroon man ulit siya ng pamilya, sana masaya sila. Naniniwala pa rin kasi ako na ang lahat ng tao ay deserve ang second chance. Second chance lang. Hindi paulit-ulit na second chance. Kahit si Romeo, deserve niya pa rin ang second chance na 'yon. May pagkakataon pa siya na baguhin ang sarili. Pagsisihan ang mga nagawang mali. Higit sa lahat may chance pa siya na maramdaman na mahalin at magmahal muli.

Dumulas ang snowboard niya nang malinis, nag-iiwan ng mahabang guhit sa niyebe at nagpapalipad ng silver-white snowflakes na parang kumot ng bituin sa paligid nila. Isang mabilis, malinis, at napakagandang rescue—parang eksena mula sa pelikula. At huminto sila sa mismong harapan ni Nathan, na nakabuka ang bibig sa pagkagulat. Nang tuluyan nang nakahinto ang mundo, sabay-sabay ang bulalas ng mga nakakita. “Grabe ‘yun!” “Holy cow…” “Ang lupet nung babae!”

"I stayed true to my core values, my goals, and I followed my passion. It wasn't always easy from the beginning, but with resilience and a never-give-up spirit, I was able to surmount all the hurdles on this journey.” Kitang-kita ko kung paano na-amaze ang mga tao sa press meeting sa tuwing sasagot ako ng mga tanong tungkol sa business ko. Isa iyong sa mga nagustuhan nila sa akin dahil marami sila natututunan. “Ms. Lewis, there are rumors of your past life. How true is it that you were a mistreated wife before?"