Novel & Cerita Aasahan Ko Yan In English

Kabanata 20 "RENCE, this is letter A. Ang basa sa english ay ‘ey’ tapos sa Tagalog naman, ‘ah’. Naiintindihan mo ba si Mama?" Namimilog ang mga mata ni Rence habang nakatitig kay Ann. Pagkatapos ay binalik nito ang tingin sa librong hawak ni Ann bago ito kumamot sa ulo.

Ayoko pa mag mukhang kawawa dito. “Yung Teacher ko, may galit ata sa Papa ko. Pinepersonal ako. Kaya laging may follow up question.Unang tanong niya. Ano daw english ng aso, sagot ko Dog. Ang dali no? Uupo na sana ako, kaya lang may tanong pa si teacher.” Hold on my tears. I'm not yet ready.

Napabuga ako nang hangin, nang mapagtanto na baka na-lobat lang ang phone nito o ‘di kaya’y naubusan ng load kaya nakigamit sa iba. Tumigil ako sa pag-iisip, at tahimik na bumalik sa lamesa. “What took you so long?” bungad sa akin ng mokong na Asher. Trip niya ba talaga ako? Imposible naman na hindi niya alam na sobrang galing ko sa english ‘di ba? Bakit niya ‘ko kinakausap nang ganito? Napairap ako sa hangin. “Anong took-took, so-so, long-long ang sinasabi mo riyan?” tugon ko habang umuupo.

Tinanggap ni Haven ang file mula kay Lucas, at binasa ang kanyang pangalan, "Aishe?" "Ah, siya ay isang Amerikanong mamamayan pero ipinanganak sa Turkey." Inutusan ni Lucas ang babae na ipakilala ang kanyang sarili, "ang pangalan ko ay Aishe, edad kwarenta y singko."

Inis ko naman siyang tiningnan. Sumusobra na siya. "What are you talking about? And can you please shut up your mouth?!" inis kong sabi kay Shane pero inirapan lang ako. "Nope! Tatahimik lang ako kung lulubayan mo ang malandi na 'yan. Kung makalandi kala mo linta na kumakapit sa taong may ASAWA!" inis niyang sabi emphasize ang Asawa. At masamang tiningnan si Athena.

“Kinakabahan ka ba?” Mayamaya pa ay narinig ni Kitanang tanong ng kanyang uncle Ahsan, hindi katulad ng kanyang mama, baluktot kung mag salita ng tagalog ang kanyang tiyuhin. “Masisisi mo ba ako, Ahsan? Isang malaking kalapastanganan itong binalak nating gawin.” Sagot naman ng kanyang mama, katulad ng iba pa nilang kasama sa eroplanong iyon ay hindi rin magawang maintindihan ni Kitana ang pinag uusapan ng mag ito.

Nang mapansin ni Kian na wala sa tabi niya si Ayesha ay hinanap niya ito. “Anong ginagawa mo diyan? Dito ka nga.” Tawag ni Kian sa kaniya. Lumapit naman si Ayesha kay Kian. “May napapansin ka bang mali? May maisa-suggest ka ba?” tanong ni Kian. Silang dalawa lang ang nagkakaintindihan sa tagalog dahil puro foreign ang kasama nila. “Wala naman, okay naman yung lupa. Malayo rin naman sa mga ilog kaya okay naman ‘tong lupa na napili mo.” Sagot ni Ayesha habang nakatingin pa sa paligid nila.

Lahat ay busy sa pag-aayos para sa pagbabalik sa Maynila. Habang naghihintay ng sasakyan patungong airport, lumapit sa akin si Asher na may bitbit na dalawang tasa ng kape. May kung anong lungkot sa kaniyang mga hazel eyes na pilit niyang itinago sa pamamagitan ng isang tipid na ngiti. "Hey, Shanaia. Kape muna," abot niya sa akin ng isang tasa. "I guess this is it. Heto na talaga ang end ng Paris project natin."

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

"Just call me ate Savi na lang. Okay?" "Okay po, ate Savi!" Sumaludo pa siya. Ang kulit. "Mom, aren't we going in?" Nakahalukipkip na tanong ni Aiken. "Ay hala! Cute na nga, englishero pa!" Natutuwang komento ni yaya Leng. Nailing nalang ako. "Okay, let's go." Naunang naglakad si yaya habang nakasunod lang kami sa kanya.