Aborting Mission Novels & Stories

Sir York, wala akong nagawa. "Sinusubukan kong kumuha ng impormasyon mula sa sources na meron ako, pero naglaho na parang bula ang lahat ng mga scout na sangkot sa sitwasyon. Pakiramdam namin ay mayroong isang hindi nakikitang mata na nanonood sa'min. "Kaya pagkatapos mawalan ng ilan sa mga pinakamagagaling kong tao, pinigilan ko silang ipagpatuloy ang misyon.

Natigilan ako sa sinabi niya. "I won't die," "No! Isang balang babaon sa katawan mo, hihinto ka na sa mission na ito." "Meast you can't do that!" "I can, ako ang nagpasok saiyo sa sitwayon na ito mavis. At nakikita kong humihina ka na ng dahil sa lalaki na 'yon, this is a mistake, ako nalang dapat ang tumanggap ng mission." "Minamaliit mo na ba ako?"

They suddenly don't want to be assigned in this mission. Sino bang gugustuhing makabangga ang isang taong wala kang kasiguraduhan sa pagkatao at kaligtasan mo oras na magtagpo ang landas niyo? Syempre ako, that would be so much exciting to me. So much thrilling, pero ayoko pang mamatay. Pucha, hindi ko pa nga nakikita si pretty run-away-bride. "Don't worry, hindi kayo ang naka-assign sa misyon na ito." Chief.

sagot ni Keo. "Kayo namang dalawa." Itinuro niya kami ni Sue. Napa-ayos nang upo si Sue no’ng tumingin sa amin si Chief. "Huwag na huwag kayong gagawa ng sarili n’yong plano at kapag sinabi kong abort the mission i-aabort ninyo ang mission. Ang gusto ko ay susunod kayo sa utos at plano ko naiintindihan n’yo ba?"

Naghihintay sa sunod pa nitong sasabihin. “Natutuwa akong nailigtas mo sila pero hindi ang ginawa niyong aksiyon. Sumuong ka sa panganib ng hindi handa at walang armas. Dalawa lang kayo sa ano? Laban sa daan-daang kalaban? Suícide mission ‘yun Marcus,” mabigat at puno ng pag-aalala.

“Guaranteed.” Confirmed. Ang misyon ay nag-shift. Primary objective achieved. Secondary—active. Pinatay ko ang drone at inilagay muli sa case. Lumabas ako ng restroom. Ang corridor ay mas tahimik ngayon. Naglalakad ako nang hindi nagmamadali. Sa loob ko, malinaw ang desisyon. Kailangan niyang mamatay. Hindi dahil personal. Hindi dahil may koneksyon siya sa isang apelyido.

“Your mission is my mission also Mine kaya please lang 'wag kang kumilos na Ikaw lang mag-isa, can you promise to me Mine?" “I don't want you to be hurt again Mine because it kills me, hindi ko alam ang gagawin ko that time. Noong nakita kitang nasaksak ng spada, tumigil ang Mundo ko at ang gusto ko lang gawin sa mga oras na 'yon ay patayin ang lahat ng taong nakapaligid sa atin na kahit siguro mga kaibigan ko ay mapapahamak din kung hindi nila ako napigilan. Lahat ng nakikita ko sa paligid ay kaaway dahil sa sobrang galit ko. So please Mine, just this once hayaan mong tapusin ko ang mission ko with my friends na hindi ka kasama sa laban!" sa oras na ito ay humarap na ako sa kaniya habang ti

puno ng kaseryosohan ang boses niyang habang umiiling-iling. “We know kaya nga nandito tayo. But you need to take some rest. Baka mamaya nasa kalagitnaan tayo ng misyon tapos bigla-bigla ka na lang mawawalan ng malay.” Seryosong sabat ni Emrie na ngayon ay matamang nakatingin sa kaniya. “If that happens‚ baka hindi mo maililigtas ang asawa mo.” Bumuntong-hininga siya ng malalim‚ may point ang dalawang pinsan niya. He can’t afford to risk this mission because of his incapability. Baka mas lalong lala ang sitwasyon.

Ilang minuto pa ang lumipas bago sila makarating sa isang malaking mansyon. Pagkapasok nila ay agad na may tinawagan ang lalake. Isang ring pa lang ay may sumagot na. “Any update?” malamig na tanong ng boses sa kabilang linya. Napabuntong-hininga ang lalake. “Abort mission, sir. Nakahalata sila.” Biglang tumahimik ang linya. Pagkatapos ay biglang may malakas na kalabog sa kabilang linya. Tila ba may nabasag na kuno anong bagay.