Aborting Mission Novels & Stories

fuck! Pero hind ko na napansin na may bumaril sa akin para matamaan ako sa kanang braso ko. Agad naman akong nakabawi at pinaputokan ito ng ilang beses. At sa sinusuwerte ka nga naman ay yung target ko pala ang natamaan ko. Nakarinig ako ng yabag na papalapit rito sa kinaruruonan ko kaya agad akong umalis gamit ang ang exit habang hawak-hawak ang kanang braso ko. Shit! Mission Failed.

Kung ibababa niya ang baril niya ay ibababa rin nito ang baril, at kung kakalabitin niya ang gatilyo ay ganoon din ang gagawin nito. Hindi niya ibinaba ang baril na hawak. Isa iyon sa itinuro sa kanila. Sa loob ng limang taon, sa halos hindi mabilang na misyon, at ganitong mga sitwasyon ay alam na nila kung paano lulusutan ito. Ang isang assassin ay hindi nagpapakita ng emosyon kapag nasa misyon. Ang isang assassin ay hindi sumusuko kahit kanino—At ang isang assassin ay hindi magbababa ng baril sa sino man.

"Abort the mission. Stand down ang lahat ng units. I can't make it to the Pier." "Sir? Pero ito na ang pinakamagandang pagkakataon natin! Kung papalampasin natin ito—" "I said stand down, Vince. The target's daughter is watching me like a hawk. Hindi ako makakalabas ng mansyon nang hindi niya nalalaman. Kapag nahuli ako, masisira ang buong infiltration natin. I-monitor niyo na lang ang galaw sa Pier 4 gamit ang drones. Out."

"I'm assigning you to abduct that girl." I felt my body froze. "I'm returning to Canada by tomorrow," I lied. "I don't want to sound rude, but I went back here to only finish the mission you gave me – to kìll the mafia boss." "Then cancel that flight. You can't leave Philippines not until you're done with your mission."

This feels like a trap. Tumingin si Amanda sa madilim na paligid at agad na nakaramdam ng isang matinding panganib. Her instincts were screaming at her to run. "Yna, abort mission. We need to leave right now!" Hinila ni Amanda ang braso ng kaibigan upang mabilis na tumalikod. Nag-atubili si Yna. "Wait, we’re leaving just like that? Aren't we going to find out who he's meeting?"

kaagad na sagot ni Ivan at halata ngang gusto niyang makipagtulunga kami. "Una, pinapasok kayo ng Hermana sa teritoryo nito, kaya ang lahat ng utos ay manggagaling sa Hermana. Ibig sabihin, I will lead this mission. I will give the orders. I will be your team captain," seryoso kong sabi. "Pangalawa, hindi pwedeng dito tayo bubuo ng headquarters lalo na at parami nang parami ang taong involved. Hindi naman pwedeng labas-pasok na lang ang mga hindi taga-Hermana. May mga protocol kami kaya alam naming hindi kami masusundan ng mga kalaban, pero kayo, what if masundan kayo ng hindi ninyo napapansin? So para mas sigurado, maghahanap tayo ng lugar para maging headquarters. Pangatlo, sampu lang sa i

Dio Santo! “Abort the mission,” mariing utos ko kay Brandon. “Huh? W-Why?! Boss, masasayang ang pinaghirapan namin ngayong araw na ito⸻” “I said, abort the mission!” My tone was final, cutting. Narinig ko pa ang pagmumura ni Brandon sa kabilang linya bago ko ibinaba ang tawag.

Tumalikod siya, halatang balak nang umalis, walang ibang direksyon kundi hanapin si Kerstyn. Ngunit bago pa man siya tuluyang makalakad, agad na nagsalita ang boses ng direktor mula sa intercom, halatang nagmamadali at kinakabahan. “Sir Kian, kailangan ninyong tapusin ang solo mission para iligtas si Miss Lozada. Kapag hindi ninyo ito nakumpleto, hindi makakapagpatuloy ang buong laro.”

“The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.” She followed hesitantly — or rather, was dragged by him. Each echo of boots on metal grated against her nerves. She caught glimpses: boxes stamped with foreign markings, the glint of gun barrels, the faint clatter of cash. One man approached, nervous but respectful. “Boss. Shipment’s late. The Russians held the last container.” Hades didn’t even blink. “Call them. Tell them if they’re not here in fifteen minutes, I’ll sink their next one.”

The humid air in Silas’s mobile command center was thick with the silent hum of machinery and a tension that could be cut with a knife. Monitors glowed with residual data from the failed drone mission, a stark display of error messages and fragmented tracking signals. Silas stood before them, a tall, imposing figure in a crisp tactical uniform, his face a mask of controlled fury. His ground team, elite operatives hand-picked for their ruthlessness and efficiency, had failed. An asset—Julian Santiago—had not only escaped but had also managed to disable a military-grade reconnaissance drone using an unknown energy signature.