Abot-tanaw Kahulugan 소설 & 이야기

Akala niya. Sinamaan niya ako ng tingin at sumigaw."AMBOT! ANG SURNAME KO, AMBOT!!!" Unti-unting nag-sink in sa utak ko. So he is.. Kean James Ambot?? "Pffffttt." Pakiramdam ko mamamatay ako kapag pinilit ko pa ang hindi tumawa. "Anong nakakatawa?" Nakasimangot siya na dinuro ang sentido ko.

Inabot. “Labas ka na.” Ngunit ngumisi lang. Agad kong natakpan ang mga mata ko, ng tinangal nito sa harapan ko ang tali ng roba niya. Napatalikod ako at narinig ko nga ang sagad niyang tawa. Ako na nga ang napapagtripan dito! Hinila ko na yung kumot saka tumalukbong. Sa harapan ko ata siya magbibihis.

sabi n'ya sa robot na hawak. "Ikaw nga d'yan ang parang sanggol e. Robot, at the age of 11?" ukit ni Kuya Devrash. Lalong napasimangot si Kuya Devdan. "Ikaw nga d'yan, e! Binasted ng crush!" Saka ito humagalpak ng tawa. Pati ako ay napatawa na rin. Kahit bata pa ako ay naiintindihan ko na ang bagay na iyon.

— Bash ​"Naku, ang manugang ko talaga, napaka-asikaso!" tuwang-tuwang sabi ni Roberto habang inaalalayan ang asawa pasakay sa van. Kahit si Roberto ay napakakisig sa kanyang Barong Tagalog, bakas ang excitement sa bawat galaw.

Ayoko na makita ang mukha niya! "Hinde ako ilaw, tungaw!" "What is tungaw?" nakalumbabang tanong niya. Tanong mo kay satanas! Bakit ba kasi ayaw pa nito umalis? "Tanong mo kay g****e, Kausapin mo na lang din si g****e, baka magkaintindihan kayo." "Robot naman 'yon eh!" asik niya kaya napahilot ako sa sentido. Kapag siya kasama ko nabobo ako.

“ tanong ni Taylor. Hindi kasi masyadong marunong magtagalog itong anak ko kaya medyo hirap. “Lambak?” tanong rin ni Robert. “Where is your book?” Tinignan ni Robert ang aklat, pero wala namang deskripsyong nakalagay sa aklat kung anong anyong lupa ito. “Well, we might as well ask Mr. G****e. Lambak is valley in English. For example, Cagayan Valley.” “Thank you, Daddy!” masayang sabi ni Taylor at niyakap niya si Robert.

tanong ko rito. “What’s bubwit?” tanong nito habang magkadikit ang kilay na nakatingala sa akin. Natawa ako dahil nga hindi nito maintindihan ang nasabi kong salita. Mukhang hindi sanay mag-Tagalog itong batang ito. Nasaan na ba ang bantay niya? “Ah… ‘bubwit’… ano iyon… maliit na daga lang ‘yun,” natatawang paliwanag ko rito.

"Did you just say a carabao would have slapped her?" Napangiwi ako. "Uh, hindi. Expression lang ‘yon." "Well, your expression makes absolutely no sense." "Aba, Attorney, ikaw kaya ang subukang insultuhin nang ganu’n, baka masapak mo rin!" "That is assault, Miss Santos. And that's exactly what she's suing you for!" "Pshh, ambot nimo. Drama niya lang ‘yon!" "Ambot... what?" Napatawa ako. "Ambot nimo! It means... ahh... 'Ewan ko sa’yo!'"

Ang bawat pagtanggi na tila bumubulong sa kanyang isip ay agad napapalitan ng alaala ng palad ng kanyang ina. Ang simpleng salitang “Ayoko” ay katumbas ng sunud-sunod na kaguluhan na ayaw na niyang harapin. Sa ganitong pamumuhay, para siyang isang robot na walang sariling isip, kundi tagasunod lamang sa gusto ng iba.

mahabang talak ni Arwena pero pabulong. “You are quite a nagger huh,” ngising sabi ni Mr. Tan. "Ms. Arwena, humiliation is ‘yong napahiya o pinahiya ka. Pero sa ginawa ko, hindi ka naman napahiya; nasarapan ka nga,” pilyong sagot nito kasabay ang pagyapos sa baywang ni Arwena. “At sino ba ang may sabi na inaangkin kita? Hindi kita inaangkin, aangkinin pa lang—”pagtama niya sa sinabi nito. Sikretong kinurot naman ni Arwena ang tagiliran ni Mr. Tan. Sa paraan man lang na ‘yon ay mailabas niya ang inis dito.