Abot Tingin Sa Pangungusap นิยาย & เรื่องราว

Nilibot niya ang buong kabahayan mula sa may gate hanggang sa kusina, pero wala talaga ito. Pagod na siya magpaikot-ikot, idagdag pa na medyo sumasakit na ang ulo niya dahil sa nainom kanina. At medyo parang umiikot na rin ang paningin niya dahil sa ingay at dami ng mga tao, kaya napagpasyahan niyang magpahinga na lang muna. Baka umuwi na rin si Nathalie at sinasayang niya lamang ang oras niya sa paghahanap dito.

Tanong nya. "Hindi lang yun, masakit din ang ulo ko." sumbong ko dito. "Bakit? Ano bang ginawa mo nanaman kagabi?" Sainabi ko naman yung nangyari except dun sa hindi ko na talaga maalala. "Ay! Bobo!" Singhal nya habang napatampal sa mukha nya. What the!? Tawagin ba naman akong bobo. Tinignan ko nmn sya ng masama at ang loka-loka nagpeace sign lng. "Aaay...bet..." Bigla nyang sabi, napatingin nmn ako sa harapan kung saan sya nakatingin.

Sagot ni Shamia. "Ano ka ba. Okay lang ako diba?" "Yes, sabi ng doctor walang nabale sayo bukod sa gasgas mo sa tuhod at siko." "Kung ganon pwede na akong umuwi para makapagpasalamat kay Agus!" "Yep okay ka na pero si Agus ang may problema. May malaking sugat siya sa may ulo pero ayaw niya magpagamot!" "What? Why?"

sagot ko at umupo ulit. It's Math time and yes! Pumasok kaming lahat ngayon! Just to let you know, walang alam si Unggoy sa nangyari kaya ako lang talaga ang naaapektuhan! Bwiset kasing abnormal yun! Expert sya sa pang-gugulo ng utak ko! "Kanina ka pa wala sa sarili! Uwian na!" Bulong nya sa tenga ko. Natauhan naman ako at sinamaan sya ng tingin bago lumabas ng room.

"But seriously, you need to stop with your weird phrases. It’s confusing and unnecessary." "Sus! Ako pa talaga ang unnecessary? At least ako, natural!" Tinaas ko ang kamay ko at sinapo ang pisngi ko, kunyaring nagpapacute. "Ikaw kaya, parang robot kung magsalita. Sobrang serious, kulang nalang mag-tunog G****e Translate ka." Nakita kong nanikip ang panga niya sa irita, pero pinili niyang hindi ako sagutin. Hala, nauubusan na ata ng pasensya itong si Attorney.

Mas mabango pa ang bibig niya kesa sa akin. “I’m not complaining na mabaho hininga mo kapag hinahalikan kita,” seryosong sabi niya na ikinanlaki ng mata ko. Ang bastos ng bibig niya. Wala man lang preno. Hindi naman ako, bad breath! “Hindi ako bad breath, noh! Tanggi ko sa kanya,” mabaho lang hininiga ko kapag bagong gising. Pero hindi pa rin mabaho hininga ko!

Hindi ko siya masyadong marinig dahil mas nangingibabaw ang sakit na para bang kinakain nito ang buong utak ko. "Ahhh!" Nangingilid na ang mga luha ko dahil sa sakit ng ulo ko. Hindi ko alam kung bakit nangyayari ito. Hindi ko alam bakit umabot pa ako sa ganito. Ito na ba ang katapusan ko?

Umabot yata kami ng isang oras sa loob ng bathroom dahil sa kamanyakan niya na hindi ko naman kayang tanggihan. Tiningnan ko siya ng masama nang bahagya pa siyang natawa. "I am sorry, I can't resist you." "Bwesit ka! Ang hapdi na lalo," reklamo ko sa kaniya. "Do you want me to massage it?" "Don't you dare! Hindi kana talaga makakaulit." "Tigress, you can't say that." Parang pinagbagsakan ito ng langit at lupa dahil sa sinabi ko.

Para akong mauubusan ng ulirat sa labis na sarap. “S-top h-hindi ko na kaya,” nakikiusap na ako ngunit hindi niya akong pinakinggan. Nanigas ako parang may likidong lumabas sa akin. Ito na siguro ang sinasabi nilang orgasmo nakakaantok masarap.

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya