Novel & Cerita Abot Tingin Sa Pangungusap

tanong niya pa. "'Yung leeg ko, Lino. Parang nastiff neck," sabi ko habang napapangiwi. Ang sakit kapag ginagalaw e. "Stiff neck?" "Iyong ang sakit kapag lumilingon ako sa likod," sagot ko. Ano bang tagalog nun?

Nanulis ang nguso ko sabay singhot ko. Hmmmn,bango.chalap chalap. Wala pa naman kaming quickie kanina sa car. Di naman natuloy yun. Ayaw niya. Kaagad niyang tiningnan ang tainga ko at busy naman ako sa pag-ubos ng bango niya sa singhot. Parang nawala ang sakit ng tainga kong nabaklas na yata. "Napaso ka na,” parang naiiritang sambit niya saka sya pumasok sa banyo at pagbalik niya ay may ointment na sya.

Hubot hubad na naglakad ako para kumuha ng malinis na tuwalya. "A-ako na" Nahihiya pang sabi niya pero matigas ang ulo ko. Hindi ko ito binigay sa kanya at ako mismo ang nagpunas sa basang basa na katawan niya. "Shit maling idea ata ito" Murang sabi ko sa utak ko. Kakatapos lang namin pero parang gusto ko namang angkinin ito. Habang pinapunasan ko ang katawan niya. Para naman akong hindi makahinga dahil sa pagpipigil na wag sunggaban ang masarap na putahi sa aking harapan.

“Who the f*ck is there?” Kinilabotan ako nang may baritonong boses akong narinig mula sa likuran. Isa iyong boses na parang naging sanhi na rin ng mas lalong pagtaas ng temperatura ko sa katawan. Masyadong mababa at may halong pagkalasing.

Tapos umabot na ng dalawang buwan hindi pa rin siya maayos, hindi pa rin siya gumagaling. Kusang babalik naman iyon at walang gamot para bumalik agad ang memorya, kusang babalik ang ala-ala. Hindi naman malala ang pagkabagok sa ulo niya. Nasugatan lang nun hindi naman nauntog or pinalo. "I understand," sagot na lang ni Zaprine at tumalikod na, tinuon na lang ang paningin nito sa pinapanood nilang palabas sa TV.

Kumikibot-kibot ang labi niyang maputla. "Maayos ako Ginoo. Gusto ko na lamang magpahinga" nanginginig niyang sabi. Nagsalubong ang kilay ko. 'Damn it! She's sick now! Damn that asylum. Ipapasara ko ang mall na 'to, t*ngina!'

nag aalala kong tanong Narinig ko ang pagbuntong hininga niya sa kabilang linya"May sakit sa utak ang papa mo,schizophrenia iyan ang sinabi saakin ng doctor" Ng marinig ang sinabi niya ay doon na tumulo ng tuluyan ang luha sa aking mata,marahas akong nagbuga ng hangin at kaagad na pinunasan ang luha sa aking pisngi

Wala ang mga kapatid ko, may pasok. "Ayan, mind your mouth baka uuwi kang may putok sa bibig," sang-ayon ko kay inay. Lalo na at mga dayo sila. Kahit na ako, di ko na natatandaan kung kailan ako nakapunta dito. Si Inang Sinag kasi ay tested and proven na. Maybe maraming di naniniwala sa ganitong kakayahan, well depende na 'yon sa paniniwala ng isang tao. Kasi dito sa amin, halos dito kay Inang Sinag nagpapagamot, kapag may di ka naiintindihan sa mga bagay-bagay magkonsulta ka na lang sa kaniya, malulutas at di mo namalayan nalulutas na pala ang problema mo.

"Ngayon, maaari n'yo ba kong isama sa usapan?" "Hindi naman tungkol sa pera ang pinaguusapan namin, baka mabagot ka lang," usal ko. "Madame naman," pagungot niya. "Hindi naman laging pera ang nasa utak ko." Tinaasan ko siya ng kilay. "Sige. Maupo ka." Matunog siyang ngumiti at agad na tumabi kay Saber. Napailing na lang ako.

Inabot na yata kami ng sampung minutong walang imikan na kung hindi pa dumating ang kasambahay na may dalang isang container ng peanut butter at isang bowl na puno ng hilaw na mangga ay talagang mamamanis ang laway ko sa taong ito! "Salamat po, Ate!" Nakangiti kong sinabi, pasimpleng nagbuga ng hangin papuntang ilong para makompirmang hindi naman ako bad breathe. Nginitian ako ni Ate at lumayas na. "Kain... Kain po Prof!" Muntik pa akong mabilaukan sa sariling laway nang alukin ko.