Abot Tingin Sa Pangungusap นิยาย & เรื่องราว

mahina kong sabi "I can't hear you" malakas niyang sabi at tumingin sakin "Sabi ko medyo" malakas kong sagot at pansin ko pa ang mapang asar biyang ngiti kaya napairap na lang ako sa kawalan. Ilang saglit pa ay amoy ko na ang ginigisa niyang bawang at sibuyas, parang kusang kumulog ang tiyan ko kaya naman tumayo ako at naglakad lakad sa loob ng condo unit ni Professor Richmond para naman hindi ko maramdaman ang gutom.

Inabot niya ang noo ni Nina. Napakainit. "Nina, nilalagnat ka." Nang marinig iyon, bahagyang kumunot ang noo ni Nina. Pagkatapos ay pilit siyang ngumiti. Parang nakasanayan na ng katawan niya ang magkunwaring ayos lang. Umiling siya at sabay sinabing... "Ayos lang... huwag kang mag-alala... wala akong nararamdamang sakit."

“Pakisagot, Ms. Buenafe.” Parang biglang humigpit ang hangin sa paligid. Sandaling napapikit si Ysa bago siya nagsalita. Nang bumukas ang kanyang bibig, paos ang boses. Hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa bigat ng sandaling iyon. “Ang kaliwang bahagi ng utak, ang superior temporal gyrus.” Sa loob ng ilang segundo, katahimikan ang bumalot sa buong bulwagan. Pagkatapos, ngumiti ang host, malinaw ang kasiyahan sa kanyang mukha.

hubot-hubad! Naalarma akong napatayo at napatili nang makitang maging ako'y hubot-hubad din! Mabuti na lang at napakahimbing pa rin ng tulog nito. Tumulo ang luha ko at napasabunot sa ulo na iginala ang paningin sa paligid! "Ang tanga-tanga mo talaga, Moi! Paano ka naiuwi ng lalake!?" singhal ko sa sarili na napapasabunot ng buhok.

Singhal niya “Kung ganon hindi ko iaabot ang robe mo kaya tingin ko ikaw ang maninigas diyan sa loob ng banyo. ” Sagot nito at akmang tatalikod na sana kaya biglang bumaba ang tono ng boses niya tanda ng pagsuko “Nilalamig na ako kaya please naman paki abot na ang robe ko.” Pakikiusap niya dito na tila ikinatuwa ng mokong

Mukhang good mood pa ito nang magising samantalang siya puro sakit ng ulo ang natanggap kagabi. “Paano ka nga pala napunta rito?” Tumabang ang mukha ni Liberty. “Ganoon kalala ang tama sa ‘yo na wala kang maaalala?” “I thought I'm hallucinating…” “Hindi mo ako tinigilang kausapin kagabi. Hiniling ko na sana magsalita ka nang madalas para malaman ko ang iniisip mo pero sobra-sobra naman yata ang pagtupad—”

i wipe my mouth at may dugo ang kamay ko "What did you do? Akala ko okay kana, bakit may dugo sa bibig mo!" pinasok ako sa sasakyan at nag madali na mag drive si Dave. Parang alon ang paningin ko, the head pain is bearable. Kaya naman tiisin at hindi naman sobrang sakit "I don't know, the doctor said that i am at the good state na. Also, i just fuck you last night. Wala akong sugat o ano na nang galing sa mga chua" i cough again and this time hindi ko na napigilan ang pag talsik non sa dashboard ng kotse

It’s still bleeding and I don’t know herbs to ease the pain. “Ah, ‘yon? Madalas ‘yon nanghaharang ng tao rito sa gubat lalo na kapag nag-iisa. Hindi naman talaga ‘yon masama. Ano lang may sira lang sa utak,” kuwento niya. Umupo siya sa gilid at tila may hinahanap. “Bakit wala siya sa bahay nila?”

Chapter thirty Lutang akong iniwan ni gwapong driver at hindi ma proseso sa utak ko ang sinabi nya. Pinilig ko ang ulo ko at saka nagpabitaw ng mabigat na hininga. Ramdam ko pa rin ang kabog ng dibdib ko habang sinabi nya ang mga katagang iyon. Ano ang ibig n'yang sabihin? Hindi naman siguro ako nag a-assume diba? May katotohanan nga ba iyon?

"Ayos lang anak, tama?" "Walang nakitang matitinding problema," seryosong sagot niya. “Nakita mo, ang ilong ay palaging ang... mabuti, isa sa pinakamaliit na bahagi ng mukha; anumang kontak dito ay madaling magdulot ng pagdugo. Sa alinmang paraan, nagsagawa kami ng naaangkop na paggamot at nagsagawa ng masusing inspeksyon sa kanyang utak. Wala namang problema.”