Abraham Lincoln Quotes Novels & Stories

Nilapitan ko siya para kausapin, pero mas kumulo ang dugo ko sa lalaking ito dahil nakangisi siya habang nakatitig sa akin. "Mukhang hindi naging maganda ang pag-uusap nyo ni Princess, dahil lalong sumama ang timpla mo. Kung nakakamatay lang ang titig, kanina pa ako patay dahil sa pagtitig 'nyo sa akin." Nang-aasar niyang sabi kaya napakunot noo ako sa kaangasan nito. "Mapapatay talaga kita, pag hindi ka tumigil sa kaangasan mo." inis na sabi ni Lincoln.

Mabilis na umiling si Lincoln, "H-Hindi po! Wala po akong alam!" "Tsk. Kaya pala," nakangising iling ni Lyndon, "Masyado ka pang bata para malaman yun. Kung alam mo lang kahit kapiraso ng mga ginawa ng Boss namin noon, hinding-hindi ka gagawa ng ganito katangang desisyon."

Lumingon siya kay Lincoln, lumuhod, at nagkasala, “Lolo, kaibigan ko sila, at hindi nila naiintindihan ang mga alituntunin ng pamilya Ambrose. Patawarin mo ako.” "Hindi ko sila hahabulin, ngunit magpapatuloy tayo sa iyong parusa," sabi ni Lincoln sa malalim na boses. Nag-aalala siya kay Alex. Hindi niya maamin, ngunit hindi siya nagalit nang makitang may mga tagasuporta ang kanyang apo na gustong magligtas sa kanya.

Lincoln. “M-Medyo mahirap po ipaliwanag, basta ang gusto ko lang po sana ay mabuhay na ng tahimik na malayo sa kanila,” wika ko habang pinupunasan ang luha. Nagulat ako ng biglang punasan ni Mr. Lincoln ang luha sa pingi ko saka tumango, “Huwag kang mag-alala, umasa kang hindi malalaman ni Dwayne na kasama kita.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Nagpalitan ng tingin sina Sam at ang iba pa, hindi sigurado sa kung ano ang gustong iparating ni Lincoln. Sa isang mapanuksong ngiti, nagpatuloy si Lincoln, “Pahahalagahan ko ang pagkakaibigang ito. Pero tandaan n’yo: kung may sinuman na magtatangkang apihin siya, siguraduhin n’yong handa kayong harapin ako.”

Lincoln said. " It's too late now, tita. " Tugon ni Maureen. " Not necessarily." Sagot nito bago humigop sa kape. Hindi ko na nagawang pakinggan pa ang susunod nilang pag-uusap. Tahimik akong tumayo at dahan-dahang lumabas ng café. Ngunit sa bawat hakbang ko... Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang tatlong salitang binitiwan ni Mrs. Lincoln.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Ikinumpas niya ang kanyang mga kamay at lumipad ang laser gun. Kumpiyansa na sinabi ni Lincoln, "Gusto mong makapasok sa Immortal Lake? Hehe, Jordan, huwag mo akong sisihin na minamaliit kita. May predictive ability ka lang. Wala kang praktikal na offensive na kakayahan! Madali kitang pigilan sa sarili ko. Plus may kasama akong grupo ng mga lalaking may espesyal na kakayahan. Kung hindi ka naniniwala sa akin, maaari mong subukan!"

Halakhak ni Dad na mas lalong nag pa sakit sa ulo ko. Natapos ang pag uusap namin at sinasakyan na lang namin ni Lincoln ang mga pinagsasasabi nya na wala namang ka kwenta kwenta. Pag katapos naming mag usap ay hindi na ako tinanong ni Lincoln kahit na alam kong may alam sya sa amin ni Rafael. Nag tungo na ako kaagad sa aking kwarto para mag isip isip at ilabas ang frustration ko.