روايات وقصص ضمن Action Is Better Than Words

Kanina ko pa iyon ginawa. Pero hindi ko pwedeng gawin iyon. O baka naman mas tamang sabihing, ayokong gawin iyon. At ang dahilan? Syempre ang aking pride! Gaya ng sinabi ko na, mas makabubuti kung mananatiling question mark kay Marius kung ano ba talaga ang tunay kong nararamdaman para sa kanya. Tama na sa akin na naipadarama ko ang pagmamahal ko sa mga kilos ko. Sa mga yakap at halik ko. Sa tuwing magtatalik kami. Pero ibang usapan na kapag narinig niya o inamin ko mismo sa kanya na mahal ko siya. Dahil kahit pa sinasabi ng marami na action speaks louder than words. Nagiging mas mabigat pa rin ang kahulugan niyon kapag nagkaroon na ng kumpirmasyon gamit ang mga salita.

"Gusto ko sanang makausap ka ng masinsinan. Gusto kong malaman kung paano pa kita matutulungan para makabawi sa lahat ng pagkakamali ko." Ang mga salita niyang iyon ay muling nagbukas ng isang pinto sa aking puso. Oo, may sakit, may galit, pero sa ngayon, mas importante ang hakbang patungo sa pagbabago. Hindi ko alam kung magiging matagumpay siya, pero sa pagkakataong ito, gusto ko siyang bigyan ng isang huling pagkakataon. "Makikita natin, Cris," sagot ko na lang, at iniwasan ang matinding titig ko sa kanya. "Mahalaga ang mga aksyon, hindi lang ang mga salita."

Parang gusto ko nalang takpan ang mukha ko para 'di siya mabanas sa tuwing titig sa akin. Hindi ko alam pero mas bumaba ang confidence ko sa narinig mula sa kaniya. Words are indeed powerful. Hindi natin alam na nakakasakit na ang mga lumalabas sa bibig natin, sa puntong pinapatay nito ang munting kasiyahan at pag-asa ng isang tao. People should learn how to use their words towards others. It's one of the important things that we should hold accountable. His jaw clenched and looked away. Hindi siya nagsalita kaya nanahimik na lang din ako.

Naupo siya at kinandong naman niya ako bago nagsimula kaming maghalikan ulit at kagaya niya kanina ay nalasahan at naamoy ko rin ang sarili ko sa bibig niya pero ayos lang, akin naman iyon. Lamas dito lamas doon, hagod dito at hagod doon ang ginawa namin sa isa’t isa. Ngayon higit kailanman ay mas husto kong maramdaman niya ang init ng aking pagmamahal dahil hindi naman talaga ako masalita pagdating sa bagay na yan. Mas gusto kong ipakita dahil I believe that actions, speaks louder than words.

“You’re the best person for the job. I don’t trust anyone.” Hindi kasi dapat. I should have stayed quiet and kept my little crush, or whatever it was that I am feeling. Hindi ko na dapat sinubukan kasi tama siya. I am the best person for the job and I like this job. I disturbed the calm waters by liking my boss. Nakakainis na minsan, akala ko gusto niya din ako pero hanggang ngayon, wala naman siyang sinasabi. Action speaks louder than words daw pero ang hirap na wala na hindi naman namin ito napag-uusapan. Hindi naman ako pinanganak na manghuhula pero lately, assume lang ako ng assume.

“You may deny it as much as you can, Era, but you can’t fool yourself. Ika nga, actions speak louder than words. Napaghahalataan ka.” Nagsimula na kaming tumakbo papuntang gitna ng gym tsaka sumayaw. I tried to stay focus, pero paulit-ulit kong naririnig ang sinabi nito sa akin. Hindi ko na alam ang susunod pang pangyayari, pero namalayan ko na lang na nanalo kami. Ni hindi ko nga malala ang mga stunts na ginawa ko. Fvk. what really just happened?

Ika nga sa sikat na kasabihan, action speaks louder than words. Ikinaiinis ito ni Lera. Bakit ba siya nakatulog sa tabi ni Lucas? Nakayakap pa siya dito. Hindi tuloy mawala ang ngiti sa labi ng lalaki kinabukasan.

Umiling lang siya, hindi man lang lumingon. Huminga ako nang malalim. “Bela, look at me.” Dahan-dahan siyang tumingin. Sandali lang, parang natatakot siyang magtagal, baka tuluyang bumigay. “It’s not wrong to defend yourself, especially when you feel that what they’re saying about you has gone too far.” “ However, every action has consequences. I hope you learn from this, control your emotions, and if you must strike back, do it so they can’t find fault with you.” dagdag ko.

Nanatili siyang tahimik, naghihintay ng susunod kong sasabihin, ngunit ang kaniyang mga mata ay tila ba humihingi ng mas malalim pang patunay kaysa sa isang simpleng salita ng paumanhin. Kung dadaanin ko ito sa salita, baka abutin kami ng gabi sa pag-uusap tungkol sa selos niya. Mas mabuting daanin sa aksyon, isang aksyon na siguradong magpapatahimik sa kaniya at magbubura sa kahit anong alaala ni Nathan sa utak niya.

nagtataka niyang tanong dahil hindi niya na-gets ang ibig nitong sabihin. "Don't get me wrong, Wendy, ah. Yes, your feelings for each other are mutual but don't you wanna hear those three words to clarify more your relationship? Kasi for me, ah, those words that he said were not enough. Kasi tingnan mo, ah, your feelings are mutual pero eventually, kapag may nangyari na 'wag naman sana mangyari ay baka magbago ang nararamdaman niya for you, and that same goes to you. I know that actions speak louder than words, which he is doing, but the truth is actions are meant nothing if it is not said out loud. So..." recited ni Princess at nagkibit-balikat siya after her last word. "And we're here," na