Action Speaks Louder Than Words Quotes Mga Nobela at Kwento

nagkunwari nalang akong walang narinig. Ilang linggo ko ng iniisip to-kung tatanungin ko ba siya tungkol sa mga bagay na ginagawa niya.. Alam ko naman e.. pero ayokong mag-assumed ng isang bagay lalo pat hindi naman talaga ako ganon kasigurado. They say action speak louder than words.. but action is confusing without a words right? "Ako narin ang kukuha..ihahatid ko nalang sa apartment niyo"

"Really, Dad? As far as I can see, it doesn't seem like it. Kung kailan sobrang binababa na nila ako doon ka nagkaroon ng pake. Ni hindi mo'ko maipagtanggol sa harapan nila e. Ganyan ba ang sinasabi mong you're trying your best to defend me, huh?" Hindi nakapagsalita ang Daddy ko. Napatitig lang siya sa akin ng matagal at nababasa ko sa mga mata niya ang guilt. Action speak louder than words. Kahit gaano ka kagaling magsalita kung hindi naman ito naaayon sa inaakto mo, wala ring halaga. At kung kinakailangan kong lumaban ng mag-isa, kakayanin ko, ayoko 'yong may tutulong sa akin tapos sa huli may masasabi. "Luhan, it's not what you think."

“What I am trying to say is, your actions speak louder than your words.” Muli niyang ibinalik ang tingin sa manibela at sa daan. He was totally surprised with his tito Nikko. Well, siguro nga ay may mga ganoon naman talagang mga tao na malakas ang mga senses. Hindi naman iyon signs ng pagkaweird or gifted kasi may mga tao talagang naturala ang bagay na iyon sa kanila. “Believe me or not, but I think you are just forced to marry Rose Mary but your heart speaks something, something which you don’t believe for.” Pagpapatuloy ni Nikko na lalong ikinaawang ng bibig niya.

Siguro ay sinisisi na nila ang Diyos o kung sino sa taas dahil sa mga nangyayaring hindi pabor sa kagustuhan nila. Funny how we always says the words, huwag mong gawin sa iba iyong ayaw mong gawin sa iyo, but can't apply it in reality. Tama nga ang sinasabi na puro lang salita ang mga tao, hindi sinasamahan ng gawa. "How can I talk to him?"

Now, everything just felt calm—like all the pain from the past five years was finally gone. With every kiss and touch, we didn’t need to say anything. Everything we felt was already there, clear as day. They say actions speak louder than words, and it’s true—tonight, I didn’t need to hear him say I love you. I could already feel it in the way he held me. “P-Please don’t leave me,” mahina kong sabi habang pinipigilan ang luha. “Hindi ko alam ang gagawin ko kapag nawala ka ulit sa akin… kayo ni Wynter.”

kunot noo at tila inosenteng tanong niya. "Action speaks louder than words, duh!" sagot ko naman. "Kahit 'di mo sabihin, naaamoy kita." Lalong nagsalubong ang kilay niya, tila galit na galit na siya sa akin at handa ng manakit. Hindi ko naman siya masisisi kung nabuko ko ang sekreto niya. Napakadali naman din kasing hulaan na isa siyang baklush. Hindi man lang kasi natinag sa namamakyu kong boobs.

Ang masampalan ay bawas sa dignidad ko pero handa ko iyong tanggapin, wag lang siyang mawala ulit. "Wala kang karapatan na bawiin sa'kin si Edrick! Na pagsabihan ako sa kung ano ang dapat at tamang gawin! Binitiwan mo siya ng gano'n-gano'n lang, diba? Do you think ipinaglaban mo talaga siya ng mga panahong iyon? Akala ko ba Miss AA, 'It's your actions that count and not your words'. Pero bakit taliwas yata sa ipinaglalaban mo ang ginawa mo?" nang-iinsulto niya pang saad.

"Ang paghabol ay hindi paraan ng paghingi ng tawad, Shane. They say 'actions speak louder than words,' but words do matter to justify your actions. Habol nang habol pero wala ka namang sinasabi para mapatawad kita. Kailan ka nga ba humingi ng tawad dahil sa nagawa mo, Kenhane? Noong nakaraang linggo lang, hindi ba?" "Talaga ba? Araw-araw ay alam kong alam mo na ginagawa ko ang abot sa makakaya ko para maramdaman mong nagsisisi ako sa lahat-lahat ng kapalpakan ko noon."

Pero sa mga salitang sinabi niya may unti-unting nabubuong kumpiyansa sa akin, “So if they stare, let them stare.” Tumahimik siya sandali. “If they whisper, let them whisper.” Napansin kong bahagyang humigpit ang hawak niya sa manibela. “If they judge, let them.” Matigas niyang sabi. Para bang wala siyang pakialam sa opinyon ng kahit sino sa mundong ito. “But don't ever lower your head.” Hindi ako umimik. Pinakinggan ko lang siya.

"I won't stop caring and checking on you, Elle... I will continue even if you and others think it is wrong to continue. I will wait while continuing... Feel it and just let us..." "Why? Why I should not ask you?" "Because... it's hard to lie... But at least, many believes that actions speak the loudest ever than words..." "Okay..." ngiti ko rito. Magulo pero naiintindihan ko. Pagkatapos ng pag-uusap namin, parang pareho kaming naging hangin din at napagkasunduang maging mabini sa isa't isa. Hindi namin nagpag-usapan 'to, bigla na lang nangyari.