Afraid For Love To Fade Novels & Stories

Tanong ni Jolie sa sarili sabay sinok. Dahan-dahang nilapitan ng dalaga na pagiwang giwang ang lakad patungo sa binatang naroon. Nang malapit na siya, biglang napatayo ang lalaki. Paglingon ng lalaki ay sabay namang nawalan ng balanse si Jolie pero mabilis ang binata at nahawakan niya ang braso ng dalaga. Ang isa namang kamay nito ay napahawak na rin sa bewang ng dalaga para maalalayan pa niya ito. Hindi maiwasang magkatitigan ang dalawa. Parehong naaninag ang mga mukha nila sa liwanag ng buwan. Tahimik ang paligid at sila lang ang naroon sa hardin sa mga oras na iyon. Habang nagkatitigan, bigla nalang lumalakas at bumibilis ang pagkabog ng kanilang mga d*bdib. Hindi maalis - alis ang mga t

“Hindi dahil doon. I guess… it just hit me, love. One year old na si Anjo. And with everything we’ve been through, especially nung nagkasakit siya… I still feel scared sometimes.” Natahimik si Ralph. Naiintindihan niya ang bigat na dinadala pa rin ni Alexis. Kahit tapos na ang panganib, may naiwan pa ring trauma — ‘yung takot na baka mawala sa kanila si Anjo. Ganoon kalalim ang sugat ng isang ina.

Hindi nagsalita ang lalaki at tulala lang ito. “I love you, Vincent. We need to be strong for Synesthea, okay?” “Mom, I don't hate her. I'm just jealous but I don't hate her. I love her to the point that I don't care if it hurts me, gusto kong angkinin lahat ng sakit na nararamdaman niya. Kahit idoble pa ang sakit na ibibigay sa akin, h'wag lang niyang maramdaman. Makita ko lang siyang laging masaya, gagawin ko. Anong gagawin ko kapag nawala siya sakin, Mom? Hindi ko kaya. I want to be with her. If something happen to her, I will follow her.”

She stiffed sa sinabi nito,but he moved besides her and hugged her tight hindi siya nakapagsalita. '.. he's afraid.." " I'm so.. afraid.. Aurora.. so please stay.." Max eyes were shut at napatitig siya dito she can't believe it her heart beat fast and her breathing became hard. '..Max...are you really..in love with me..' She sigh trying to control herself. '..no, it's just..' kahit siya ay naba-blanko ang utak. "Max please remove this.." Tukoy niya sa tali sa kamay niya.

Sino ba siya sa buhay mo? Marahil nagseselos nga ako. Ikubli ko man ang katotohanan pero hindi 'yon kayang itago ng nararamdaman ko. Madam gave bounce to my own world that is lifeless. She filled it with her favorite color - red. The color of fiery passion. The color symbolizes love and affection. A tear just fell on my cheek. One of my biggest fears has already occured. The fear of falling in love with a woman named Barbara.

Kayden's family had been nothing but sweet pero nagawa kong magsinungaling sa kanila. "Hush now, sweetheart. We've been hurt I have to admit. But I am so glad na walang nangyari sa'yo at sa apo ko. Quit blaming yourself. You were scared. Natural na nararamdaman natin iyan kapag nagmahal tayo, natatakot tayong masaktan. We normally shield ourselves because of our fears," she sighed. "I know my son has a reputation with women at hindi kita masisi doon. I've been through the same when I was your age. Kabi-kabila ang mga babaeng umaaligid sa Tito Gab mo noon. I was so scared that maybe there will be a point in time na baka ipagpalit niya ako sa iba. Women that are far more better than me. But yo

I’m slowly learning how to let that fear go; the fear of shaking my stability, the fear of things falling apart, the fear of short-lived happiness, the fear of the low after the high. I’m slowly learning how to take a big leap of faith, how to jump, how to just go for things that move my heart instead of always having one foot in and foot out. I’m slowly learning that running away is not always the solution. I’m slowly learning how to be brave again, how to stick around even when I’m scared, how to go all in without holding back. I’m slowly learning how to let new people in, I’m slowly learning that some people do say what they mean and they come into your life to brighten it up, they come i

sambit ng hotel staff. Habang mabilis ang tibok ng puso niya, tumigil siya sa tapat ng pinto at noong bumukas ito; narinig niya ang malakas na tugtog ng kanta sa ballroom; dumadagungdong ito. ~"Heart beats fast Colors and promises How to be brave? How can I love when I'm afraid to fall? But watching you stand alone All of my doubt suddenly goes away somehow

Ang kaibahan nga lang siya’y nasa block section samantalang free section ito dahil working student. Guwapo ito kaya naman ng ligawan siya nito ay agad niya itong sinagot. Ewan nga lang niya kung dahil attracted siya rito o dahil gusto niyang maranasan na magkaroon ng kasintahan o pupuwedeng gusto niyang may mapag-usapan tungkol sa kanya ang mga showbiz reporter para maging madali sa kanya ang pagsikat. Gayunman,hindi niya masasabing ginamit lang niya ito dahil mayroon din naman siyang feelings dito.

Hindi na niya naituloy ang sasabihin niya at tuluyan na ngang dumaloy ang luha niya. "That's not love, it is called foolishness. Hinahayaan mo siyang gaguhin ka ng harapan. Kaya mo siyang iwan Ma, natatakot ka lang. Takot ka sa pagbabago. Takot kang mawalan. Takot ka sa sasabihin ng ibang tao at higit sa lahat takot kang mapunta siya ng tuluyan sa iba. Fear keeps you away from freedom and true happiness. Tama na Ma kasi ramdam ko na rin ang sakit na nararamdaman mo." Pangangaral ko sa kanya habang nanunubig ang aking mga mata.. **End of flashback**